Happyandsad

"Mój przyjaciel Hachiko"

Niestety, do pregi się człowiek przyzwyczaja. Wezmę rano, a potem po południu już czuć, że działanie się kończy, a wraz z tym przychodzą różne niezbyt przyjemne skutki uboczne. Dlatego trzeba szybko brać kolejną dawkę i powraca spokój.

W ostatnich dniach wiele rzeczy mi się psuje... Strach czegokolwiek dotknąć, włączyć, bo może być następną.

Oszukuję się, że dzisiaj poniedziałek. Potem będzie zaskoczenie, że to przecież końcówka tygodnia. A czuję się... narazie okej. Trochę katar mam. Wszędzie te wirusy i się choruje. Nawet jeśli tylko trochę

Z jedzeniem nie mam aż takiego problemu. Jem raczej mało. Na słodkie czasem ochota większa, ale bez przesady, nie obżeram się czekoladkami, itd. Myślałem, że ruch w pracy coś pomoże, ale przez ostatnie miesiące nic się nie zmieniło. Nie wiem, może czas na zmianę leków. Tylko o ile z Paro nie będzie to aż taką trudnością, to bez Pregi życia nie wyobrażam już sobie...

Pytanko mam do osób biorących Paro + Prega. Czy wiecie co u was powodowało tycie/utrzymanie wagi? Irytuje mnie już obecna sytuacja i chciałbym chociaż parę kg zrzucić, a jest to praktycznie niemożliwe z powodu tych leków.

Rok brania 300mg lub czasem więcej i te problemy stały się o wiele bardziej dostrzegalne. Wcześniej na niższych dawkach pewnie też tak działało negatywnie, ale nie było źle. Oczywiście można też powiedzieć, że to nie efekt dawki, a długości brania, ale tutaj to już sam nie wiem ile to trwa. Może 4 lata z różnymi dawkami i przerwami niezbyt długimi.

Dawniej mi to pomagało. Nagle ludzie też siedzieli w domu, nie robili aż tak dużo skoro pogoda nie pozwalała. Było mi raźniej jako osobie która nie pracuje i na nic nie ma siły, ochoty.

Zawsze chciałem mieć jakiś styl. Nie rzucający się w oczy, ale taki w którym nawet jedna na tysiąc mijanych osób pomyśli - fajnie się ubrał. Jednak z racji tego jak wygląda moje życie, od właściwie dzieciństwa starałem się nie wyróżniać, stopić się z tłem, być jak wszyscy. Oczywiście uja to dało, ale na ubiór miało wpływ xd Skończyło się na tym, że moje ubrania są głównie czarne lub ciemne. Bluza z kapturem albo bez. Od jakiegoś czasu staram się aby były gładkie, bez krzykliwych wzorków. I to tyle.

Tak, to coś musi być napięciowe, ale nie wiem skąd się bierze. Raz na 3-4 tygodnie mnie dopada i trzyma kilka dni. Od paru miesięcy coraz częściej. Dzisiaj jest lepiej trochę. Akurat wolne, to może uda się coś porobić.

Źle. Mam wrażenie jakby moje mięśnie się skurczyły. Kark, plecy, nogi, ręce wszystko jest bardzo napięte. Głowa boli już drugi dzień. Trzeba brać tabsy przeciwbólowe żeby pomogło na jakiś czas. Nie mam pojęcia dlaczego tak się dzieje.

Brainzapsy mam nawet podczas brania stałej dawki. Nie wiem dlaczego, ale są takie dni kiedy się pojawiają. Czy ktoś ma podobnie?

Gorzej, bo więcej myśli i więcej lęków, chęć pozostania w domu. Wszystko to przez obniżenie pregi o pół tabsa. Nie da się żyć bez niej, serio... Teraz 5 dni do roboty na drugą zmianę i pewnie 5 razy będę mógł tutaj napisać te same narzekania co dzisiaj. btw czy gdzieś tutaj można zagadać o polecajkę psychologa/psychiatry online? Chcę znaleźć kogoś kto interesuje się pacjentem, a nie na odpierdziel prowadzi terapię lub przepisuje automatycznie lekarstwa. Pytam tutaj, bo też nie wiem gdzie indziej miałbym to zrobić. Może ktoś coś odpisze xd

To pozazdrościć wam takiego działania. Ode mnie odeszło, nie jest tak jak dawniej. Teraz musiałbym brać 450-600mg dziennie, a i tak nie wiem czy głównie senność nie byłaby odczuwalna, a te pozytywne nakręcenie, chęci i "odblokowany mózg" już nie. Szkoda.