Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...

Bradlej95

Użytkownik
  • Zawartość

    10
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

Ostatnie wizyty

528 wyświetleń profilu
  1. Hej, czy ktoś z Was zmaga się z nadmiernym marzycielstwem? Ja się zmagam z tą przypadłością od dzieciństwa. Marzenia pojawiały mi się w domu, nim poszedłem spać. Wyobrażałem siebie w różnych sytuacjach, które nie mają miejsca. Trwało to przez gimnazjum i liceum, przez co zaniedbałem relacje oraz życie tu i teraz. Teraz staram się "być tu i teraz". W tym celu wykonuję ćwiczenie: Kładę się na łóżku, zamykam oczy i nasłu/cenzura/ę dźwięków z otoczenia, skupiam się na nich. To samo ćwiczenie staram się wykonywać, kiedy idę na spacer. Czy nadmierne marzycielstwo może doprowadzić do choroby psychicznej albo być jej oznaką? Pozdrawiam
  2. Cześć, czy ktoś z Was wyzdrowiał z nerwicy i depresji? Jakie znacie metody na samouspokojenie się w trakcie ataku paniki? Pozdrawiam
  3. Cześć, mój atak paniki wyglądal następująco. Dostałem przyspieszonego bicia serca w markecie. Miałem takie myśli "gdzie ja jestem w tym momencie". Chociaż nie straciłem świadomości, wiedziałem, gdzie się znajduję i co robię. Miałem wrażenie jakbym nie był "tu i teraz".
  4. Bradlej95

    Coming out

    Zdarzają się tacy
  5. Cześć, czy mieliście nerwicę i depresję z powodu homoseksualizmu?
  6. Cześć, ja pochodzę z rodziny, gdzie nadużywany był alkohol. Od dziecka wyobrażałem sobie różne rzeczy. Fantazjowałem głównie przed snem. Nasiliło się w okresie dojrzewania. Teraz wiem, że owe fantazje były "murem" przed rzeczywistością. Wchodziłem w świat nierealny, lepszy oraz łatwiejszy. Nie chciałem doznawać stresu, lęku ani odrzucenia. Teraz staram się opanowywać fantazje, lecz jest to bardzo trudne.
  7. Bradlej95

    [RADOM]

    Cześć, jestem z Radomia. Proszę piszcie na priv jeśli chcecie się spotkać. Ja, mężczyzna, 27 lat.
  8. Obecnie staram się walczyć z powyższym zaburzeniem: 1. Znalazłem sobie hobby. Staram się w nim wytrwać. Nie chcę go porzucać. 2. Chcę radzić sb z problemami a nie uciekać od nich. 3. Staram się cenić i szanować.
  9. Cześć, od dzieciństwa jak pamiętam miałem bujną wyobraźnie. Wyobrażałem sobie różne sytuacje (często z bohaterami popkultury). Marzenia nasiliły się w 6 klasie i trwały w gimnazjum i liceum. Wyobrażałem siebie jako osobę wysportowaną, lubianą, bogatą oraz utalentowaną. Nie akceptowałem siebie, miałem kompleksy. W myślach prowadziłem fikcyjne dialogi oraz przeżywałem nierealne sytuacje. Nierzadko sytuacje o charekterze erotycznym. Zawsze brakowało mi poczucia bezpieczeńtwa. Oczywiście byłem świadomy co jest tu i teraz. Jak byłem proszony w domu o wykonanie jakieś czynności to uciekałem z marzeń. W okresie gimnazjum nie byłem akceptowany, nie miałem wielu przyjaciół. Zawsze chciałem być lubiany. Bardzo rzadko spotykałem się z "kolegą". Obecnie mam 27 lat, zdarza mi się "uciec wyobraźnią" w idealizacje/marzenia/iluzje. Wiem, że te marzenia w większości się nie ziszczą. Muszę żyć tu i teraz. Na szczęście teraz mam znajomych. Mam z kim spędzać czas. Czy miał ktoś z Was coś podobnego? Z tego co wiem to powyższe "zaburzenie" nazywane jest nadmiernym marzycielstwem. Pozdrawiam i czekam na odpowiedzi.
  10. Cześć, jestem tutaj nowy. Mam na imię Damian. Boję się samotności. Boję się śmierci mamy i ogólnie życia. Chciałym wrócić do czasów dzieciństwa lub młodzieńczości, gdy wszystko było łatwiejsze. Czy też tak macie?
×