cynthia

Żeby terapia pomogła, to potrzeba odrobiny zaangażowania, chęci i otwartości na nowe doświadczenia. Inaczej będziecie żyć w przekonaniu, że świat jest zły, a mi się nie da pomóc, bo to nie we mnie jest problem tylko w terapeucie.

Jak ja przy facecie czuję się bezpieczna to i tak dziecka mieć nie chcę. A facet wcale ulegać nie musi. Nie wiem czy wiesz... ale przy kobiecie facet też może mieć swoje zdanie.

otóż to czekamy w takim razie na jakiegoś mężczyznę, który rozjaśni całą sprawę. a tak serio... no to każdy ma swoją rację. Patrzysz na to przez własne doświadczenia, a ja mam je całkiem inne. Trafiałam na różnych mężczyzn, którzy byli całkowitym przeciwieństwem twojej teorii.

Rozumiem, że masz osobiste doświadczenia i patrzysz przez ich pryzmat. Ale nie każdy terapeuta jest taki. Wystarczy dobrze trafić, no ale to też nie jest takie proste.

Kwestią przypadku, że akurat na takich trafiasz. A w ogóle to kto tu ma rację?

Dlaczego masz taki negatywny stosunek do terapii? (abstrahując od choroby, czy zaburzenia i koniczności).

Rozumiem i tak jest. Ale wydaje mi się, że połączenie jednego i drugiego, obojętnie na co się choruje, przynosi dużą korzyść.

trupy

Otóż to.

świeczki

HIT przekłuwanie języka

przeziębienie

przełyk

hit noszenie okularów "zerówki" "bo taka moda"?

czy istnieją jakieś dane na ten temat, które potwierdzą, że dla facetów jest to ważniejsza kwestia niż u kobiet? nie zgodzę się z Tobą (oczywiście masz swoje zdanie i je szanuję). Ale wydaje mi się, że to kwestia bardzo indywidualna, czy to jeśli chodzi o kobiety, czy mężczyzny.

tort

taniec

padłam.

A ja tak nie uważam. Jeśli chodzi o choroby psychiczne, to oczywiście leki są bardzo ważne, bo, bez nich nie można funkcjonować prawidłowo, ale jeśli będzie już ta terapia, to w ogóle zajebiste combo. Terapia nie ma drugorzędnego znaczenia, bo obojętnie jaka to choroba, czy zaburzenie pomaga zrozumieć siebie, zrozumieć chorobę, zrozumieć schematy jakie powielamy,, co, jak i dlaczego. Sama leczę się na f20 i uczęszczam na terapię i była to najlepsza decyzja, jaką podjęłam w życiu.

Również lepiej niż wczoraj.

Przeproś, wyjaśnij. Skoro to bliska przyjaciółka to jeśli wyrazisz skruchę, to może ci wybaczy. Nie dziwię się wcale jej reakcji, skoro jej groziłeś. Nie myślałeś nad jakimś odwykiem? Autodiagnoza to najgorsze co można zrobić. Zamiast czytać na wikipedii objawy chorób psychicznych, to wybierz się do specjalisty.

Nie myślałaś o jakiejś długoterminowej terapii na oddziale zamkniętym?

Siedzę ze słuchawkami na uszach i zastanawiam się jak pięknie byłoby umrzeć.