SelinaKyle

Zacznij pisać poprawnie i bardziej zrozumiale to wtedy może się uda

pff

Bardzo możliwe. Ludzie są coraz słabsi. Widziałam taki obrazek gdzieś czy napis: myślisz że inni ludzie myślą coś o tobie? Nie. Oni są zajęci myśleniem co o nich myślą inni.

Ja mam odwrotnie XD zjadam często nadpsute jedzenie bo mi żal wyrzucać

hejoo

Ale czasem bawiłam się w takie gry wiązania, gwałty a mimo to dalej jest to dla mnie temat tabu.

Ja czasem też zazdroszczę ale jednak lubię jak ludzie są szczęśliwi. Pomyśl sobie że wiele tych kobiet w ciąży niekoniecznie są szczęśliwe mogą być same (opuszczone), mogą nie chcieć tego dziecka, nie mieć na nie pieniędzy, z facetem może się nie układać i też może być bita :>>> To że któraś jest w ciąży nie znaczy że jest szczęśliwa

Na pewno warto próbować, szukać dobrego terapeuty. Moim zdaniem powinnaś chodzić bo może być tylko gorzej. No ale zrobisz jak uważasz, to Twoje życie. Ja mam tylko takie zdanie

Nie ma problemu :) polecam się

WinterTea wybacz ale widać po Tobie że jesteś bardzo wzburzona. Widać tą złość gołym okiem. Terapię lepiej zacząć od indywidualnej. Sorry ale bez tarapii i leków będzie tylko gorzej. Wspominałam Ci że mój przyjaciel się zabił. Też nic nie robił żeby sobie pomóc. Mnie terapia bardzo dużo dała, leki też. Więc nie rezygnuj tak łatwo i przede wszystkim daj sobie szansę żeby było lepiej! Nie wiesz dopóki się nie przekonasz :) nie daj się! :) zrób innym na złość ale nie sobie.

Muszysko pozwól sobie na słabość, na to żeby ból miał ujście. Inaczej można faktycznie zwariować Lethality takie zachowanie jest karygodne i totalnie nieprofesjonalne. Koniecznie zmień lekarza.

Petek tak się robi żeby się uspokoić. Tak mi powiedziała moja pani psycholog w domu nie było wesoło więc znalazłam sobie sposób na "ukojenie". WinterTea to że masz jakieś problemy emocjonalne to nie znaczy że nie można Cię kochać :) trzeba pracować nad sobą, nie daj się takim myślom. Na pewno jesteś wartościową osobą, która po prostu nie miała lekko w życiu. Czemu tak Cię denerwują kobiety w ciąży?

Osz kurde :) dobre!

O to tak jak ja też jestem DDA ojciec nigdy mnie nie bił ale wykańczał psychicznie bo gadał...i zawsze pił w domu. Do matki też mam wiele żalu i ona o tym wie. Ciężko jej z tym ale też trochę się przed tym broni. Woli nie słuchać. Mimo wszystko trzymamy sztamę

Wiesz ja się tak mądrzę ale sama też wprost nie potrafię ojcu powiedzieć jak bardzo mnie zranił. Dalej się go boję i też jest mi Go żal a terapeuta nie powinien się dziwić...moja też mnie do tego namawiała ale rozumie że boję się tego zrobić.

Powiedz jej to!

Ten ciągły lęk i niepewność, brak bezpieczeństwa, bezwarunkowej miłości itp itd ma wpływ na psychikę małego człowieka. Zwłaszcza jeśli jest ono wrażliwe, wszystko przeżywa, nie robią sobie muru.

O jaki ładny :) jakie ma przesłanie?

Witaj Kamilu :) Fajnie że tu jesteś mimo młodego wieku :) ale chyba im wcześniej się wygadasz i dasz znać że coś jest nie tak tym lepiej :) Jeśli Twojej depresji tak nie widać może masz dystymię tak jak ja? Oj widać jak ludzie tacy jak My tak szybko do siebie wszystko przyjmują trzeba się koniecznie zdystansować! Zwłaszcza do słów pisanych :) WinterTea a ja za to zrozumiałam że masz dystans i dlatego będziesz bardziej obiektywna XD Masz bardzo złe podejście do związku...koniecznie popracuj nad tym terapii! Wiadomo ludzie to ludzie ale nie warto wpajać sobie że wszyscy są źli i nigdy z nikim nie będziesz. A kwestia wiary to już osobista sprawa Ja siebie uważam za agnostyka. Zauważyłam że ateiści to smutni ludzie. Warto pocieszać się myślą że coś jest po śmierci, coś dobrego a nie piekło katoliczką nie jestem, fuj! Ale każdy ma prawo do swojego zdania :) Pomyśl sobie że właśnie to że ciało się rozkłada jest owszem trochę straszne i obrzydliwe ale na ziemi wszystko jest od siebie zależne i nic się nie marnuje. Nasze ciało kiedyś posłuży do życia innym organizmom, ziemi, glebie. Nawet po śmierci dalej jesteśmy potrzebni światu No przyjnaj mniej ja widzę w tym coś pozytywnego hehe

Agni 82 ja też mam różne natręctwa i lęki i też jestem DDA. W ogóle myślę że to od tego mi się wzięło.

Spoko :)

Ja np od dziecka miałam objawy nerwicy, natręctw. Od dziecka się "bujam". Siedząc biorę wyprostowane ręce za siebie i się kiwam do muzyki ^^ rodzice to zignorowali nie oduczyli mnie tego. Mam to do dziś a mam 27 lat tylko teraz mieszkam z facetem więc nie mam kiedy tego robić bo się wstydzę no i też potrzeba się zmniejsza bo robię to coraz rzadziej z uwagi na chłopaka właśnie

No w sumie też pasuje. Eh my biedne duszyczki

Jestem jedynaczką ale mimo wszystko też czuję się odrzucona i nieważna. Bardzo Ci współczuję takiej matki :/ owszem pewnie też jej nie było lekko ale Ty byłaś niewinnym dzieckiem a ona dorosłą osobą. Odrzucanie dziecka jest straszne. Jeśli ja będę miała dzieci mam nadzieję że będę je traktować jednakowo dobrze. A jak Twoje relacje z bratem?

Lepiej brać leki niż ich nie brać i znowu cierpieć. Choć ja też bym wolała ich nie brać. Zwłaszcza że biorę jeszcze na alergię i astmę