Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...

kotta

Użytkownik
  • Zawartość

    97
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  1. Tyle miesięcy mnie tu nie było, raz lepiej, raz gorzej, ale zawsze na plus. dzisiaj znowu mam ochotę się skrzywdzić. nie wiem kiedy nazbierałam tyle nienawiści do siebie. czuję się sama w całym tym świecie, a przecież tyle osób mnie kocha... to takie niesprawiedliwe z mojej strony
  2. jeszcze tego nie zrobiłam, ale i tak uznaję za sukces, że idę dziś na manifestację w związku z niezadowoleniem z tego co zrobili z wyborami. po prostu nie siedzę już na tyłku i nie narzekam, tylko staram się działać, choćby chodziło o głupie wyjście z domu.
  3. kotta

    Witam, potrzebuję pomocy

    myślę, że wszyscy jesteśmy na tym forum dlatego, że nie do końca możemy liczyć na siebie. możesz liczyć na nas - nasze wsparcie, natomiast działanie należy do Ciebie. Toksyczny związek, wiesz to. Moja rada jest taka, może to się wydawać głupie, ale zacznij sobie od rozpisania tabelki na plusy i minusy bycia z nim. Niby tutaj to napisałaś, ale taka tabela zawsze pozwala w taki "czysty" sposób spojrzeć na Waszą relację. Zobaczysz co zyskujesz i ile musisz za to zapłacić. Mogą być plusy takie jak "jest jedyną mi bliską osobą, dzięki której nie jestem samotna" - ale zastanów się, czy naprawdę nie jesteś? z tego co tutaj piszesz mam spore wątpliwości. spróbuj chociaż stanąć z boku i sprawdzić różne możliwości. może rozpisz sobie drugą tabelkę - co byś zyskała i straciła gdybyście się rozeszli. wiem, że to głupio brzmi, ale sama wiem po sobie, że dopóki pewnych rzeczy nie zobaczę jako osoba stojąca obok, mogę działać irracjonalnie i pod wpływem emocji. Nie powiem Ci żebyś zostawiła tego człowieka, ale chciałabym żebyś zaczęła od zrozumienia siebie, swojej pozycji. Daj sobie czas, taki bez telefonu, tylko dla siebie. Pomyśl o tym jakie masz potrzeby, czego pragniesz i jak możesz to spełnić (albo dlaczego nie możesz). - Myślę, że to właśnie jest pierwszy krok do znalezienia jakiegoś wyjścia. Możesz pisać do mnie, nie jestem żadnym psychologiem, ale w miarę możliwości mogę spróbować dać Ci trochę wsparcia. teraz przeczytałam sobie mojego posta "irracjonalnie i pod wpływem emocji, no więc chyba dalej mam problem z nadmierną kontrolą i nie akceptacją swoich emocji. eh, zawsze to samo
  4. kotta

    Frustracja, depresja czy nerwica?

    ja myślę, że pomogłoby Ci, gdybyś jednak z bliskimi podzielił się swoimi obawami i frustracjami. zawsze jest lepiej, kiedy nie jesteś z tym sam, a jeśli im powiesz o co chodzi - zrozumieją Twoją irytację na błahostki i będą mogli Cię jakoś wspierać.
  5. mój cel na dzisiaj - nie być bezczynną, mam dwie krótkie powieści do przeczytania, wystarczy, że sobie z tym poradzę i mogę cały dzień poświęcić stepmanii!
  6. kotta

    Zniszczone marzenia

    hej, a masz jakąś pasję?
  7. "wilgotne miejsca" - była ze zniżką w matrasie, takiej książki jeszcze nie czytałam
  8. kotta

    Co robić?

    ja pamiętam jak na jednej wywiadówce wychowawczyni poskarżyła się mamie, że jestem "za mało przebojowa". Sama dostrzegam, że ludzie lepiej czują się w towarzystwie osób otwartych, ale to pewnie dlatego, że na swój sposób boją się introwertyków (trudno nas wyczuć). Od tych paru lat pracuję nad tym, żeby zaakceptować swój charakter i zauważyłam dużo jego zalet. Chociażby uczuciowość i wrażliwość; melancholia, o której mówisz - o ile kontrolowana - też okazała się być dla mnie budująca, bo przyczynia się do takiego indywidualnego i kreatywnego podejścia do niektórych spraw. Do tego fakt, że nie jestem gadułą sprawia, że wiele ludzi mnie postrzega za mądrą osobę (bo mówię tylko jak mam wrażenie, że to jest potrzebne, przemyślane). Wiadomo - zawsze coś kosztem czegoś, skoro tak się kontroluję, to nie ma miejsca na spontaniczność. W każdym razie myślę, że warto spojrzeć na to z różnych perspektyw, może wtedy w swoich oczach nie będziesz już tak beznadziejna. (btw, znam sporo osób, które właśnie wolą towarzystwo introwertyków i wśród takich się obracam, nadajemy na tych samych lub podobnych falach) chętnie pogadałabym z Tobą też poza forum. chciałabym Ci pomóc i myślę, że jestem w stanie choć troszkę.
  9. Lonely boy - to chyba niemożliwie, żebyś stracił wszystkie wartości. Masz je dalej, tylko zwątpiłeś. nie poddawaj się, czasem uznania nie znajdziesz u innych, musisz sam siebie docenić. bądź kimś dla siebie. To bardzo niebezpieczne szukać swojej wartości na zewnątrz, przejechałam się na tym nieraz.
  10. kotta

    Co robić?

    Anne, to co piszesz, bardzo mi przypomina mnie jak miałam też 17 lat (nie zrozum mnie źle, to nie "w Twoim wieku...", bo sama jestem starsza tyle co nic). Poza terapią oczywiście widzę tu jedną rzecz, nad którą się zastanawiam. To parcie na to, żebyś była otwarta, szalona - ja nadal mam podobny problem, że chciałabym zmienić pewne cechy swojego charakteru. Oczywiście, rozumiem, że problemy mogą Cię w jakiś sposób blokować, ale ja np. jestem takim typem osoby, dość zamkniętej, wyciszonej, niezależnie od mojej nerwicy. Powoli staram się akceptować to, jaka jestem, zastanawiam się jak to u Ciebie dokładniej wygląda.
  11. Zazwyczaj moje chęci rozwoju kończą się na planach. Nie tym razem. Rano podjęłam decyzję, że chcę robić weekendowo technika rachunkowości, a popołudniu już byłam zapisana do szkoły. Jestem z siebie bardzo dumna, bo to naprawdę dla mnie nietypowe.
  12. kotta

    Zlot- województwo śląskie

    o, ja mam ten weekend 15/16 wolny i w zasadzie bardzo by mi pasował, bo co 2 tyg w weekendy mam zajęcia do późna. no i jak dla mnie kato :)
  13. kotta

    Zlot- województwo śląskie

    harlan - to w takim razie chyba na Ciebie poczekamy, zawsze jakaś motywacja żeby się ogarnąć :)
  14. oglądam film "chce się żyć" i uderzyła mnie fala myśli samobójczych. że tu, że teraz, bez powodu, bez zastanawiania się, bez wahań. powiesić się i koniec, że jutra nie będzie ani nie będzie wieczora. czekam, przeczekam to, powinno minąć.
  15. kotta

    Zlot- województwo śląskie

    ooo a kiedy macie czas?
×