brid

nie wiem, podobno zdrowe ;] własnie zepsułem dysk twardy, na własne życzenie śmiać się czy płakać ?

nie, ale od 3 dni jem kasze jaglana na sniadanie, co Cie najbardziej dołuje ?

nie wiem, chyba z znowu nie wyjdę z domu co lubisz robić ?

chciałbym być mądrzejszy i nie popełniać tych samych błędów co jadłaś na śniadanie ?

nie co robisz ?

Pieprz, Fury czeka ściągnięty w dobrej jakości w kolejce -- 22 sty 2015, 12:15 -- A czego konkretnie nie rozumiesz? kto był syczącym babiarzem

Zebrec, żebyś wiedział, dużo oglądam, ale wyjaśnić zakończenia w/w nie potrafię

Dla fanów kina SF: Przeznaczenie - Predestination dobry, byłbym wdzięczny jak by mi ktoś wyjaśnił o co w tym chodzi

jednak zawsze wydawało mi się że koncentracja lepsza jest bez, ale oczywiście zobaczę jak się będę czuł i spróbuje podejść do tego zagadnienia. Nie sądzicie, że praca kierowcy - tira, to taka ucieczka przed światem i problemami? Zamiast się z nimi uporać ?

akurat tak się złożyło, że faktycznie zachorowałem :) biorę 3 dzień i muszę przyznać, że już nie śpię tyle co kiedyś, przykrych skutków ubocznych nie ma. mam nowego lekarza, zdecydowałem się zmienić, jestem dopiero po pierwszej wizycie. Dał mi seronil, wysłał do psychologa i powiedział, żebym robił prawko ;P ale ten czas leci, 29 lat jak jeden dzień :)

Witam, podepnę się pod temat, Ostatnio po wizycie u psychiatry, skierował mnie on do psychologa. Poszedłem się umówić na spotkanie i pierwsze co usłyszałem, od szanownej pani psycholog, to pytanie czy staram się o orzeczenie. Przyznam, że mnie zamurowało. Czy w Polsce nie można zwrócić się do lekarza specjalisty, tak po prostu, żeby nie dostać już łatki za przeproszeniem `wariata` ? Czy nie można po prostu porozmawiać o swoich problemach? Po tym pytaniu, stwierdziłem, że lepiej nie ujawniać się ze swoimi zaburzeniami nigdzie, bo i tak nie będą z tobą rozmawiali normalnie. W ogóle, jak ktoś chce się podleczyć, na kasę to to jest chyba u nas nie możliwe, a kogo stać na prywatne konsultacje. W Polsce zostajemy skazani na siebie.

zima, wiem o co chodzi, tylko jak to zrobić, jak nie dać poznać po sobie rodzinie, jak każdy widzi, że coś z tobą nie tak, że najchętniej to byś z łózka nie wychodził. a trzeba żyć, zarabiać, robić coś...

a co akurat z tymi może być nie tak ? w sumie to najbardziej chyba ciągłej senności się boję ..

my_name, brałem przez rok anafranil i spamilan. to było 2 lata temu. jakieś pół roku temu chciałem wrócić na własną rękę bo mam trochę tego w domu, ale skutki uboczne nie pozwoliły mi przetrzymać tego pierwszego okresu. Wspominam bardzo źle ten czas, dlatego teraz tak boję się tych początkowych skutków ubocznych. Właśnie przed chwilą wziąłem pierwszą tabletkę, coś czuję, że przede mną ciężkie 3, 4 tygodnie..

zima, skłaniam się ku temu... a jakiś argument ?

Witam, znowu wróciłem na to forum. Mam 29 lat, fobie społeczną, wykształcenie pedagogiczne z którego nie umiem skorzystać. Staje znowu przed dylematem: 1. Wziąć seronil, który dostałem do lekarza, boję się skutków ubocznych, otępienia itp. Mam w planach spróbować zrobić zawodowe prawo jazdy, na początek kategoria C. Myślę, że podczas brania tego leku, biedzie mi się ciężko uczyło, a co dopiero jeździło, chyba uwaga i koncentracja jest wtedy zaburzona. 2. Spróbować się zawziąć i na siłę, zapisać się na to prawko bez leków, choć lęk czy to ogarnę, jest ogromny. Wydaje mi się to jedyne miejsce gdzie bez leków, bez ludzi czułbym się w miarę dobrze. Tylko, że myślę o tym od roku i jak widać postępów brak. Ponad rok siedzenia w domu, bezczynnie ;/