miko84, Nie twierdzę, że kwetiapinia to lek pierwszego rzutu. Ale uważam, że wiele osób z forum, w tym Ty czy Popiół, którzy biorą leki przeciwdepresyjne i nie osiągają pełnej remisji powinni rozszerzyć leczenie. Nie chodzi tylko o właściwości przeciwdepresyjne ale również o działanie stabilizujące kwetiapiny, które - moim zadaniem - jest kluczowe w każdym zaburzeniu nastroju i afektu, a więc nie tylko w chad ale również w depresji. Dołożenie kwetiapiny zapewniłoby również wewnętrzny spokój, dystans i ulgę, czego niestety nie każdy doświadcza po lekach przeciwdepresyjnych. Być może w końcu spróbujesz i tej grupy leków - obyś tylko nie mówił, czemu tak późno.
PS Podchodzę do diagnoz psychiatrycznych z ogromnym dystansem, lepsza taka która uprawnia do refundacji . Jednak, im dalej od leków przeciwpdepresyjnych tym dalej od objawów depresyjnych. Etapy swojego leczenia mogę podzielić następująco:
I etap - 6 lat - same antydepresanty - Zawsze wracało fizyczne i psychiczne zmęczenia, po psychoruchowym napędzie i nakręceniu, podejmowaniu decyzji o zmianie pracy studiów
II etap 3 lata - połączenie leków przeciwpadaczkowych z LPD - pojawiła się większa konsekwencja,świadomość. Ale nie było to spójne, bo następowały zmiany w branych lekach.
III etap 3 miesiące - same stabilizatory - chyba coś w rodzaju remisji, naturalnej energii bez pobudzenia psychoruchowego, wewnętrzny spokój, dystans. Prawdopodobnie coś co można by nazwać normalnością i na pewno coś, czego nigdy nie przyniosły antydepresanty.
Może faktycznie te diagnozy psychiatryczne i wytyczne stosowanych w nich leków mają znaczenia i warto się do nich stosować. A nie tworzyć jakieś własne wydumane "stabilizatory osi stresu" pt. tianeptyna z mirtazapiną i gonić za objawem z leczeniem
-- 29 mar 2014, 16:42 --
a promazyna i depakina cie nie usypia? jaką masz diagnozę?