Przerażony234

W jaki sposób? Wiesz ja na prawdę dużo zawaliłem

wiem że ona potrzebowała czasu a ja byłem ostatnim debilem zamiast dać jej czas cierpliwość to byłem takim idiotą i straciłem ją a ona bała się po prostu zaufać po poprzedniej relacji bała się zostać zraniona a ja jak ostatni debil wszystko popsułem. I za to się nienawidzę

Cały czas uważam że jestem bardzo złym człowiekiem który finalnie zawsze odpycha od siebie innych zwłaszcza tych na których mi zależy i to ja jestem problemem...

czuje że jestem nic nie warty że wszystko zniszczyłem że to była moja wina że jestem śmieciem nikim więcej i nie zasługuje i nie zasługiwałem na miłość i czuje że wszystko s/cenzura/iłem a nie chciałem i dawno już nie byłem tak sam jak teraz nawet ludzie mnie opuścili ale nie dziwie im się bo kto chciałby być przy osobie która nie ma nic do zaoferowania i kto w ogóle chciałby takiego gościa obdarzyć uczuciem...

Cały czas wydaje mi się i uważam że ja zawaliłem mogłem dać jej czas mogłem nie gadać o niej z ludźmi z naszego otoczenia i być przy niej niestety wszystko zrujnowałem jak ostatni osioł i teraz nie ma już tego na czym mi tak bardzo zależało czuje do siebie dalej wstręt i taką nienawiść za to wszystko bo wiem kogo straciłem i to nie daje mi spokoju…

ale też za bardzo pytałem innych o zdanie bo bałem się że popełnie błąd że rozwale te relacje bałem się że wszystko zniszczę i rozwaliłem te relacje...

Nigdy nie byłem wcześniej w związku a to na prawdę super osoba i nigdy nie spotkałem kogoś takiego jak ona i chcąc nie chcąc zauroczyłem się i widząc że ona też jest zauroczona po prostu ja w pewnym momencie okazałem za dużo wsparcia i widziałem że robię nagle za dużo co mogło ją przytłaczać a że była po poprzedniej relacji to nie była ufna i potrzebowała czasu i rozmowy a ja wszystko zniweczylem i przeze mnie tylko się oddalała. Potem kiedy wróciliśmy do siebie bałem się że znowu zniknie z mojego życia a ona chciała w nim być i sam teraz to widzę przez to ciagle analizowałem sytuacje bo bałem się że zrobie niewłaściwy ruch i ją strace i to przez ten strach wszystko się popsuło. Zrobiłem mase głupich rzeczy których żałuje a najbardziej żałuje tego że ją straciłem. I siebie za to nienawidzę bo wiem że już kogoś takiego drugiego nie spotkam i to ta myśl sprawia że ciężko mi iść do przodu Oczywisce że miała wady była uparta, też potrafiła powiedzieć jakiś dziwny tekst + za bardzo czasem chciała przypodobać się innym ale była też ciepła miła ambitna szczera kochana i No mega mi jej brakuje choć minęło już sporo czasu i czuje że zmarnowałem szanse na coś niezwykłego

Uważam że popełniłem mase błędów i żałuje że tak się to wszystko potoczyło i skończyło

To prawda i ona też zauważyła że ją wyidealizowałem i ją to przestraszyło dlatego nie dziwie się że zerwała. Czasem dalej bardzo za nią tęsknie i brakuje mi jej widziałem że ma wady ale nie wiem za bardzo byłem pochłonięty tą relacją i strachem przed utratą jej.

I to jest problem bo sam nie wiem ja widzę tylko swoje błędy i to ile ja rzeczy źle zrobiłem czy zinterpretowałem bo ona była po prostu zraniona po poprzednich relacjach stąd ciężko jej było wejść w te relacje a ja też za bardzo przesadziłem z cukierkowością i dobrze o tym wiem a potem popełniałem błąd za błędem i odsuwałem ją od siebie i finalnie nawet ze sobą nie gadamy itd

Cały czas się nienawidze i czuje że trzeba było rozmawiać i być ze sobą a tak to wszystko zniszczyłem + za bardzo polegam na innych i czuje że stałem się zbyt zależny

Ona też na początku strasznie cieszyła się z tej relacji a potem ,... nagle wszystko się zaczeło rozpadać.

Właśnie ona była po związku który był dla niej ważny w między czasie miała jeszcze jedną relacje ale też ją zakończyła go podobno chłopak chciał z nią spędzać za dużo czasu. Mi za to nie potrafiła zaufać a chciała i liczyła że to będzie bliska relacja ale nie umiała jej przenieść na wyższy poziom… W między czasie czyli po relacji z tym chłopkiem i przed relacją ze mną. Ja sam widzę ze często bardzo jej bronię bo mega mi na niej zależało i tęsknie za ta dziewczyną

nie nic z tych rzeczy

Ja cały czas czuje że to była moja wina i jestem zły na te wszystkie rzeczy które się stały.

To była świeża relacja z przerwą także dlatego to robiła aczkolwiek poznała mnie z 3 swoich znajomych także nie tak całkowicie ukrywała że jesteśmy razem

Ona bardzo chciała żeby to było prywatne i może po prostu nie była mnie jeszcze pewna na 100% i dlatego mnie ukrywała. Ja też się na to zgodziłem bo zależało mi na jej komforcie w tej relacji między nami..

Chciałem jej ufać i czułem coś do niej ale po prostu za bardzo się martwiłem kiedy widziałem że ma wyjebane a przynajniej tak mi się zdawało i nie wiedziałem w końcu na czym stoję Po prostu martwiłem się że ja nie jestem dość dobry w to wątpie i tutaj wiem że tak nie było na 100%

Też tak sadze że bardzo mi zależało aż za bardzo i przez to ma wszyskto się zgadzałem nie stawiałem barier a mega mi zależało i czuje cały czas że to wszystko była moja wina że to przez moje zachowanie finalnie mnie zostawiła… gdzie zachowywałem się na prawdę źle i toksycznie bywałem zazdrosny i kontrolujący (choć nigdy nie robiłem jej wyrzutów o imprezy itd nawet mówiłem żeby szła) + bałem się jej wyjazdu jak cholera że kogoś fajniejszego tam pozna itd

Normalnie spotykaliśmy się w restauracjach barach ale na imprezy w pracy chodziliśmy osobno i udawaliśmy że prawie się nie znamy gdzie bardzo mi na niej zależało. A też ja byłem zbyt przerażony żeby ją stracić i za dużo negatywnych rzeczy scenariuszy sobie wmawiałem i bałem się że jestem niewystarczający dla tak super osoby jak ona.... Byłem niepewny siebie i przez to ją straciłem na zawsze i to sprawia że turbo się nienawidze to już pare miesięcy ale wciąż czuje że to była i jest moja wina

po prostu ukrywaliśmy że jesteśmy razem w miejcu pracy i na jej kierunku studiów też byłem ukrywany

To nie zostało wyjaśnione w każdym razie na początku się na to zgodziłem bo uznałem że potrzebuje czasu też ukrywaliśmy te relacje w miejscu pracy ale jak potem miało się okazać też i na jej kierunku studiów. Myśle że dużo rzeczy ja zrąbałem w tej relacji bo byłem zbyt dla niej za bardzo chciałem i bałem się w pewnym momencie że nie jestem dla niej dość dobry i zacząłem być zazdrosny i po zakończeniu związku też zachowywałem się tak źle że teraz nasz konatk jest na zasadzie ,,cześć”. dalej mi jej brakuje i jestem wściekły na siebie bo wiem że stracielm kogoś wyjątkowego przez swój brak pewności siebie u to że zależało mi za bardzo i bałem się że ja strace Niestety ale mam problem ze sobą uważam że jestem za mało asertywny i brak mi wiary w siebie stąd też nie wierzyłem że taka osoba jak ona jest ze mną i coś może do mnie czuć. I nie potrafiłem pojąć co we mnie widzi a jak przy rozstaniu powiedziała mi jak mnie widzi to czułem się tak jakby widziała i mówiła o innej osobie bo ja strasznie się nienawidzę za to wszytko i bardzo za nią tęsknie a teraz nie mamy nawet żadnego kontaktu oprócz tego ,,cześć” w końcu miałem możliwość relacji z kimś na kim mi zależało i myślałem że vice versa i wszystko zrąbałem. Za dużo wsparcia i uczucia okazałem i przytloczylem ną na 10000%.

Cześć cały czas po rozstaniu z moją dziewczyną (ona zostawiła mnie) czuje do siebie palącą nienawiść.... strasznie mi na niej zależało i bałem się ją stracić. Nigdy nie spotkałem kogoś tak kochanego i po prostu wspaniałego jak ona. Wiem że ma wady jak każdy z nas ale strasznie mi na niej zależało po czym nagle ją straciłem.... Dalej zadręczam się co zrobiłem nie tak i czuje do siebie ogromną nienawiść i poczucie winy.... Zwłaszcza że gadałem o naszej relacji w miejscu naszej pracy ze wspólnymi znajomymi o czym się dowiedziała.. Wiem że zachowałem się jak ostatni idiota ale po prostu nie mogłem sobie poradzic z tym co się stało. Strasznie za nią tęsknie i jestem wściekły że teraz jesteśmy dla siebie obcymi ludźmi i nie mamy żadnego kontaktu zwłaszcza że ona zaraz wyjeżdża za granice na studia na 6 miesięcy albo i rok... Widać po niej że już ma mnie w dupie ja za to cały czas obiwniam się za to że ze mną zerwała i analizuje całą te sytuacje choć mineły już 3 miesiące i dalej nie mogę się pogodzic z tym co się stało i cały czas się obwiniam o to że za bardzo chciałem żeby ta relacja wyszła, że byłem zbyt uległy i gadałem o niej z innymi ludźmi,... ( Dziewczyna chciała ukrywać naszą relację na co się zgodziłem ale pod naporem innych zaczęło mi to przeszkadzać i zastanawiać....) W każdym razie nie potrafię sobie poradzić z uczuciem gniewu i nienawiści wobec siebie za to wszystko co się stało i żałuje że straciłem kogoś tak super jak ona.

Mam ogólnie duży problem przez który okropnie się nienawidze mianowicie cały czas czuje poczucie winy i okropnej straty po rozpadzie związku na którym bardzo mi zależało. Ciągle czuje że to była moja wina... Dziewczyna nie potrafiła mnie pokochać i zerwała ze mną i czuje się z tym ciągle jak gówno... i nie moge przestać o tym myśleć. strasznie mi jej brakuje i czuje że z/cenzura/em wszystko na czym mi zależało

Chodzę na terapie gdzie facet stara ni się przekazać że ona nie potrafiła mi niczego dać i nie jestem odpowiedzialny za jej wcześniejsze przeżycia.