Naemo

Przeszukuje forum dla kogo by tutaj być złośliwym

O! no właśnie czasami o tym zapominam BratKat nie potrafię określać siebie, swoich cech charakteru, niczego takiego. Mogę tylko oceniać zachowanie... Prowadziłam swego czasu dziennik mini sukcesów, ale mało przydatne mi się to wydalo, nic mi to nie dawało. Jeśli jutro nie będę w stanie wstać z łóżka to i tak wstanę, zejdę na śniadanie itd, a jak nadal nie będę miała siły żyć to powiem, że się źle czuję i zostanę w pokoju. Solved!

Mój post z 24 listopada: "Jestem najgorsza, nic nie potrafię, nic nie umiem, mam wyrzuty sumienia ze wszystkiego co zrobiłam, nic nie wiem... Nie wiem co się wokół mnie dzieje, nie rozumiem innych ludzi, nie mam siły. Znowu się pocięłam, powinnam jechac na zszywanie, ale ogarnęłam to plastrami, przyjaciel się na mnie obraził, nazwał mnie obrzydliwą, ze obrzydliwe to jest i cały czas próbuje mnie wysłać do psychiatry... Nie wiem co robię, nie wiem co robić, nie wiem co myśleć, nie wiem co czuć, ale to co czuję jest okropne. A ostatnie parę dni czułam się stabilnie, chociaż źle, to jednak stabilnie źle." To się powtarza

[videoyoutube=nJ3ZM8FDBlg][/videoyoutube]

No dzienniczek, a co mamy biedni robić Czuję się tak beznadziejnie z tym wszystkim. Nie wiem co robić. Co myśleć. Do kogo się zwrócić. Co komu powiedzieć. Czy komuś powiedzieć. Na to pytanie akurat odpowiedź jest prosta, tylko psychiatrze i przyszłemu terapeucie. Ratunku zordon54 masz terapię? jaką? faceta czy kobietę? Możesz utworzyć, jak chcesz, nowy wątek bezpośrednio z informacjami o borderline. Tak jak patrzyłam to w wątkach o chadzie też dzielą się tym, jak się czują.

Dobra, obejrzałam, leciało sobie w tle. I szybkość 1.25/1.5 ;D Spodobał mi się fragment, że trzeba wysłuchać swoich emocji, "dajesz sobie uwagę, obecność, nieocenianie swoich uczuć, reakcji, emocji", żeby nie uciekać od swoich emocji.

"Śmierć dla nikogo nie jest okropna. Stary czy młody, dobry czy zły, dla każdego jest taka sama. Śmierć jest bezstronna. Nie ma szczególnie okropnej śmierci. To dlatego śmierć jest taka przerażająca. Twoje zwyczaje, twój wiek, twoja osobowość, twój majątek, twój wygląd... W obliczu śmierci, wszystko to nie ma znaczenia." - Shiki

zastanawia się

Ciekawe pytania. W fizycznym świecie nie mam nikogo takiego, więc zamiennikiem jest internet. I niedawno zaczęłam prowadzik dzienniczek, polecam! Nie radzę sobie. Nie mam takiej potrzeby... Ja to wiem zordon54 w tym filmie chciałoby Ci się pokazać ciekawsze fragmenty? :v Bo na razie mówi co to jest borderline (no tak, bo przecież nie wiem).

[videoyoutube=XbGs_qK2PQA][/videoyoutube]

To nie jest wątek o borderline

Nie Oglądasz jakiś serial?

Wiek Addaline (nie wiem jak się pisze) - meeeega przewidywalny ale przyjemny Miłość i inne używki, przystojny bohater i Annie Hathaway :v Let's be cops komedia z akcją, narkotyki takie sprawy Pytanie: oglądałeś któryś z tych filmów?

Nie pisze o końcu życia, wiele osób pisze tutaj 2 posty i już ich nie ma. Nie wierzę w to, że nie znikną. Siedzę na łóżku, w kuchni ktoś jest, chociaż i tak nie mam siły wstać, jeszcze znowu od paru nastu dni mam problem ze śniadaniami, brak apetytu przerzucić mi się tylko na śniadania

Kontrast gdzie? *-* To też na oskara

cenzura najczęściej przeklinam do siebie, po cichu, w głowie, więc ciężko powiedzieć co mieć w podpisie i po co?

I znowu, tak jak wczoraj, mam lekki stan lękowy. W szpitalu ponad miesiąc temu miałam po raz pierwszy od 3 lat...

Smutno mi, że wiele osób pojawia się tutaj po czym znika. O wielu nie mogę sobie nawet przypomnieć. Pamiętam dokładnie 3 osoby tylko. Boże jak ja spamuję... Spadam stąd więc, za dużo dobrego... Powinnam wreszcie ogarnąć sprawę ze snem i już wziąć nasenny. chojrakowa boję się, bo ostatnie dni to głębiny beznadziejności. Jutro jadę do szkoły, do internatu, i nie będzie już tak spokojnie jak w domu (ale dziwnie to zabrzmiało), nie będę mogła po prostu się ukryć, położyć, ogarnąć sama ze sobą, bo: - lekcje - przyjaciółki, znowu odmawianie wyjść, znowu domyślanie się przeze mnie i wmawianie że wszystko niszczę, że już mnie nie lubią, że mnie opuszczą itd., - internat, czyli: uczelnie, trzeba wychodzić, zaznaczać się, iść na kolację, iść na modlitwę (katolicka szkoła) - trzeba będzie udawać... jak będę się źle czuła i tak będę musiała odpowiedzieć siotrze z uśmiechem "szczęść boże", bo zapyta się co jest nie tak. Jestem wyjatkowo marną aktorką widocznie skoro sprawia mi to tyle problemów. - w dzień będę wszystko dusić w sobie, więc będę musiała odreagowywać to później, WIĘC dodatkowo wielkie niewyspanie. Może za dużo przewiduje, ale ja juz wiem, ze to są te złe dni i zaczęły się wczoraj. W tym tugedniu miałam pojedyncze mini "kryzysy", ale to jeszcze nie było to. A, no i psychiatra w poniedziałek.

Powiem wam, że boję się najbliższych dni.

Tak sobie myślę, może ja wcale nie mam borderline, może jestem po prostu jakąś mieszanką? Co myślicie, z tego co piszę?

Kto to na zdjęciu, Ty? Ja przejmuję nową filozofię, ale właśnie nie chcę żeby było jak zwykle "od razu", "na maksa", "dramatyczna zmiana" itd, bo rzadko coś dobrego z tego wychodzi, ale w każdym razie jem tak nie zdrowo, że bardziej się nie da. Praktycznie zero warzyw, raz wpierniczam tonę słodyczy, a raz ledwo co jem cokolwiek. Niejedzenie mi nie przeszkadza, ale słodycze i ogólną niezdrowość być chętnie wyeliminowała. zordon54 interesuje Cię borderline ogólnie? EJ wgl podobno jest tak, że: nie każdy borderline jest osobowością chwiejną emocjonalnie. Że "chwiejna emocjonalnia" nie musi iść w parze z "borderline", że "borderline" może być bez tego... Coś takiego

No i git

Właśnie sama podcięłam sobie włosy

Telefon, portfel, śmiecie (hehe), słuchawki. Co powinnaś zacząć nosić w torebce ZAWSZE?

Prakseda, jeśli chodzi o borderline: "Ludzie z zaburzeniem osobowości z pogranicza (borderline / bpd) desperacko starają się, aby były widziane jako "perfekcyjne" fizycznie jak i duchowo. To właśnie stanowi podwaliny wielu problemów w tym zaburzeniu osobowości. W swojej podstawie mechanizm "acting-out" osobnika z borderline (zachowania agresywne, wyrzucanie na zewnątrz) jest po prostu spowodowany wstydem, albo jak wolisz pozostałością po dzieciństwie pełnym zaniedbania, sprzecznych wiadomości, maltretowania. W związku z tymi problemami z dzieciństwa osobnicy z borderline mają problemy z określeniem własnej wartości, takie osoby nie czują się też warte miłości. Każdy błąd (potwierdzony/uznany) powoduje, że człowiek z borderline zaczyna czuć się jako "zła osoba", to własnie dlatego ich mechanizmy obronne są takie ostre i oni nie są w stanie zaakceptować/brać odpowiedzialności za własne błędy i porażki."