Witam. Dzisiaj byłam u psychiatry... boję się tej babki nie wiedzieć czemu przeraża mnie mimo, iż jej stwierdzenia są tak trafne... pewnie mechanizm obronny choroby. Właśnie - po parunastu latach walki, ktoś w końcu nazwał po imieniu moje problemy - DDD. Pani Psychiatra skierowała mnie do Krk na oddział leczenia zaburzeń osobowości. Nie mam do tego przekonania, zresztą możliwości pójścia tam również nie mam. I tak sesja rozpoczyna się dopiero we wrześniu, 'nabory' w sierpniu - póki co kazała mi wszędzie chodzić ze skierowaniem na oddział zamknięty w razie gdybym próbowała się zabić. Mam czasem taką ochotę skończyć ze sobą. Na ogół czuję, że chcę żyć, jednak jako osoba o niskiej odporności na wybryki otoczenia - często popadam w skrajne zniechęcenie i wówczas mam taki straszny wręcz przymus aby sobie coś zrobić... nie da się tak żyć
