selenaciowy

Nie Masz czasem myśli o ucieczce od rodziny i zaczęciu od nowa?

Tak, przynajmniej raz w tygodniu Czy często nie masz co ze sobą zrobić?

Tak Czy kiedykolwiek uszło ci coś na sucho?

defilada

Pali papierosa

I have no opinion on this matter. Have any of your dreams come true?

Niestety tak Zapisujesz czasem w notatniku swoje myśli?

Ostatnio nie, a mam zaczęte trzy książki i pamiętam historię każdej A ty?

Lizak - Pisak Męka

Schweppes Indian Tonic Zero Czy brałeś twarde narkotyki?

Nie Czy znasz kogoś, kto był w więzieniu?

Gorzej... Zapomniałem, jaki byłem.

Bo to jest tylko psychika. Z odpowiednim nastawieniem można wszystko. Musisz pamiętać, że to TY masz kontrolę. Jasne, że różne myśli się pojawiają i dobijają, ale wciąż możesz wykonywać czynności, pomimo tych myśli. Jeśli coś musisz zrobić, żeby iść dalej, to to robisz, bo nie masz wyjścia. Jeśli coś chcesz zrobić, ale wiąże się to z nową sytuacją, na które ciało nie jest przygotowane, przez co wysyła ci sygnały, że masz się bać, to pamiętaj, że chcesz to zrobić, więc masz to zrobić, pomimo tych sygnałów. Z każdym następnym razem będzie coraz lepiej, a organizm dostosuje się do twoich ruchów i lęki miną.

Ja też, nie chciałbym dostać takiego ciosu w ryj od osoby, którą się miało za swoją miłość.

Myślę, że jako administrator nie powinieneś się dzielić takimi informacjami, nawet jeśli miałoby to uciąć wszelkie domysły. Prośby o skasowanie konta to wciąż prywatne wiadomości, powinny zostać pomiędzy zainteresowanymi (użytkownik i administrator). Atmosferę tworzą ludzie, więc coś w tych ludziach musiało jej nie odpowiadać, ale nie chcę więcej drążyć, bo widzę, że nie każdy przepada za jej osobą. Jak będzie chciała, to wróci, jak nie, to nie. Ja do ludzi z kafe nic nie mam.

Traktuję Ziemię jako swoje miejsce zamieszkania, więc gdziekolwiek się znajdę, mając odpowiednią pulę pieniędzy, poradzę sobie. Gdybyś nie miał tych pieniędzy i znalazł się w obcym miejscu, wtedy rozumiem stres i lęki, ale dopóki ci starcza na jedzenie, nocleg, bilety, to nie ma się o co martwić, tylko cieszyć się nowym miejscem, słońcem i wodą.

Tak, był to nalot, nagle pojawiło się mnóstwo nowych użytkowników z jednej bańki, co dla ludzi znerwicowanych, depresyjnych, mających swoje przyzwyczajenia, było dużym szokiem i skończyło się to różnie w przypadku niektórych. Nie twierdzę, że nie są ciekawymi ludźmi, bo pewnie są, jak każdy z nas, ale jednak widoczny jest tu podział nerwicy i kafe. Nie wiem czy to było powodem odejścia Verini, to był tylko przykład, obserwuję aktywność niektórych użytkowników i wydaje mi się, że Verinia kiedyś dużo chętniej się udzielała, a potem coś zaczęło się psuć. Może jeszcze wróci i przedstawi swoją perspektywę.

Moje życie to nudny film, główny bohater stał się widzem i bardzo wygodnie rozsiadł się w fotelu. Z pozycji widza chciałbym już przełączyć kanał i obejrzeć nowy film, którego nie mogę się doczekać, ale to by się wiązało z ponownym wejściem na scenę, a tego jeszcze mi się nie chce, dlatego wolę poczekać do końca aktualnej historii.

Nie rozpadnie się i nie uważam to za podstawy do kończenia związku opartego na miłości. Znosi wszystkie moje stany, a ja potrafię okazywać miłość na swój sposób - głównie czynami, dotykiem. Tylko komunikacja u mnie leży, ale są dni, w których cierpliwie słucham i rozmawiam, zachowuję się jak normalny człowiek. Zawsze odczuwałem smutek niewiadomego pochodzenia, w pewnym momencie zacząłem eksperymentować z różnymi rzeczami, żeby sobie pomóc, niestety przyniosło to odwrotny skutek. Pozostaje mi teraz czekać do resetu świadomości, w tym życiu nic już nie ugram ze swoją głową.

Poczekamy. Wiem, jak bardzo potrafi być to czasochłonne, szczególnie gdy przez kilka miesięcy nie chce się nawet tykać powieści. Tylko jej nie usuwaj.

A pokażesz ją nam kiedyś? Cytaty zachęcają do zapoznania się z historią. Pewnie dobrze by się ją czytało.

Ja też zapominam o lekach notorycznie, niby mam je położone na biurku, tak by były zawsze widoczne, ale to nie pomaga, bo i tak giną w syfie. Co posprzątam, to zaraz będzie kupa rzeczy od nowa na biurku. Zasypiam po północy, przez ostatnie dwa tygodnie budzę się między 5 a 7. Dzisiaj wybudziłem się o 4:44. Standardowo nie chce mi się pracować, chwila przerwy i będę musiał się zmusić.

Np. przed nalotem ludzi z kafe i odejściem wielu starych użytkowników. Ja tam widzę duże zmiany na przestrzeni niecałego roku.

Ponieważ kończenie tego życia przedwcześnie nie zagwarantuje mi spokoju, jaki względnie posiadam obecnie. Mógłbym trafić do nowego ciała lub nowej rzeczy w gorszych warunkach, co prawda zapomniałbym o tym istnieniu i może miałbym nowy (wszech)światopogląd, z którym łatwiej byłoby mi funkcjonować, ale coś czuję, że za każdym razem dochodzę do tych samych wniosków, bo niby dlaczego urodziłem się nieszczęśliwy? Nie zawahałbym się ani chwili ze śmiercią, gdyby żyło mi się tragicznie, a tak moja hierarchia potrzeb ma się dobrze, tylko czubka nie ma, ale nie potrzeba go po tym, jak się odłączyło od własnego ego.

Nie mogę się doczekać śmierci ze starości. Czekam na to od pierwszego dnia świadomego życia.