zburzony

@shadow_nochodzi o to że lekarz który przepisywał mi paro i wenlę nagle i bez ostrzeżenia przeszedł na emeryturę. Trafiłem do nowego dra który zapewne nie byłby skłonny przepisywać mi oba te leki, a do tego wybieram się na zamknięte leczenie odwykowe i jestem prawie pewien że tam miejscowy spec miałby uwagi i zastrzeżenia do wypisywania mi dwóch antydepresantów. Także zanosi się na to że dłuższy czas będę brał tylko wenlafaksynę, jednak kiedy wyjdę na wolność i będę czuł taką potrzebę to zrobię tak żeby do paroksetyny wrócić.

Wracam kolejny raz do wenlafaksyny, od dwóch dni biorę 225 mg razem z 40 mg paroksetyny. Nie brałem jej jakieś pół roku ale jeszcze mnie nigdy nie zawiodła, w przeciągu 20 paru lat biorę ją jakiś piąty raz chyba. Ale nie spodziewałem się że poczuję ją tak szybko i tak intensywnie, kilka dni brałem 150 mg i nie czułem różnicy ale 225 mnie wystrzeliło wyraźnie, jestem pobudzony, ciężko zasnąć, czuję napięcie psychiczne i fizyczne. Jest niepokój ale nie taki żebym bał się wyjść z domu. Trochę mi to przypomina pierwszy raz jak brałem duloksetynę ale mniej intensywnie. Zwłaszcza ten niepokój a zarazem opanowanie. Z paroksetyny będę niedługo schodził i zamierzam brać tylko wenlafaksynę. Ale generalnie wenlę razem z paro biorę nie pierwszy raz i uważam że to bardzo dobre połączenie.

@NoMoreDepressionto pancerny zestaw brałeś, ja raz próbowałem 300 mg wenlafaksyny i 150 mg bupropionu ale tylko tydzień wytrzymałem, okropnie się czułem, każdego dnia co raz gorzej. W ogóle na bupropionie dałem radę najdłużej miesiąc, nawet biorąc go z paroksetyną lęki były za duże. Ale i tak będę jeszcze z nim próbował w przyszłości jednak to nieprędko.

Brałem raz bupropion z 300 mg wenlafaksyny i było ciężko, tylko tydzień wytrzymałem.

Biorę od tygodnia 120 mg duloksetyny i jest pewna poprawa, nieco zmniejszyła się apatia i są dni kiedy jestem pobudzony i dość optymistyczny mimo trudnej sytuacji życiowej. Wprawdzie nie jest tak jak lata temu kiedy pierwszy raz brałem duloksetynę ale i tak nie jest źle.

Ja mam problemy z pamięcią z pewnych powodów i trudno mi powiedzieć czy ma to związek z paroksetyną. Ale jednak wydaje mi się że kiedy brałem bardziej stymulujące antydepresanty to z pamięcią było trochę lepiej, choćby na duloksetynie za pierwszym razem czy kiedy brałem reboksetynę, a nawet na fluwoksaminie która mnie pobudzała, Czuba też na fluoksetynie.

Brałem kiedyś bupropion z wysoką dawką wenlafaksyny i było źle, tylko tydzień wytrzymałem. Ale niedawno brałem duloksetynę z reboksetyną i było całkiem spoko, wrócę do takiego zestawu.

30 mg duloksetyny jest zdecydowanie silniejsze od 37,5 mg wenlafaksyny, w tym znaczeniu że już rusza noradrenalinę kiedy wenla robi to w teorii dopiero od 225 mg. Poza tym duloksetynę bierze się w mniejszym zakresie dawek, 30 mg to połowa dawki standardowej a 37,5 mg wenlafaksyny to są okruchy.

To ja zawsze normalnie jem na duloksetynie, ostatnim razem miałem duży problem z zatwardzeniami na niej ale teraz jest ok.

@NoMoreDepressionto nie ja, zdechł bym na takim zestawie.

@Piyerekpiyerekod lat biorę więcej niż jeden antydepresant na raz, duloksetynę biorę od pół roku a paroksetynę dołożyłem niedawno, nie pamiętam co brałem przed nią. Jeszcze mam sulpiryd w zestawie od roku.

Ja na szczęście dobrze toleruję paroksetynę, długo brałem 30 mg, dziś zwiększyłem do 40 i nie jestem wcale zamulony. Teraz biorę ją z duloksetyną ale wcześniej mogłem brać solo 40-60 mg i normalnie funkcjonować. A jeśli chodzi o dodatkowe leki to przez jakiś czas brałem do paro reboksetynę i było lekkie pobudzenie.

Według ulotki ma mieć działanie przeciwlękowe i uspokajające delikatnie.

@NoMoreDepressionu mnie apetyt trochę się zmniejszył na reboksetynie. Bierzesz jeszcze inne leki jakieś?

Z tą tolerancją na pregabalinę to różnie bywa, nie raz czytałem jak ludzie pisali że biorą jedną dawkę bardzo długo i nie potrzebują zwiększać.