zburzony

Ja mam problemy z pamięcią z pewnych powodów i trudno mi powiedzieć czy ma to związek z paroksetyną. Ale jednak wydaje mi się że kiedy brałem bardziej stymulujące antydepresanty to z pamięcią było trochę lepiej, choćby na duloksetynie za pierwszym razem czy kiedy brałem reboksetynę, a nawet na fluwoksaminie która mnie pobudzała, Czuba też na fluoksetynie.

Brałem kiedyś bupropion z wysoką dawką wenlafaksyny i było źle, tylko tydzień wytrzymałem. Ale niedawno brałem duloksetynę z reboksetyną i było całkiem spoko, wrócę do takiego zestawu.

30 mg duloksetyny jest zdecydowanie silniejsze od 37,5 mg wenlafaksyny, w tym znaczeniu że już rusza noradrenalinę kiedy wenla robi to w teorii dopiero od 225 mg. Poza tym duloksetynę bierze się w mniejszym zakresie dawek, 30 mg to połowa dawki standardowej a 37,5 mg wenlafaksyny to są okruchy.

To ja zawsze normalnie jem na duloksetynie, ostatnim razem miałem duży problem z zatwardzeniami na niej ale teraz jest ok.

@NoMoreDepressionto nie ja, zdechł bym na takim zestawie.

@Piyerekpiyerekod lat biorę więcej niż jeden antydepresant na raz, duloksetynę biorę od pół roku a paroksetynę dołożyłem niedawno, nie pamiętam co brałem przed nią. Jeszcze mam sulpiryd w zestawie od roku.

Ja na szczęście dobrze toleruję paroksetynę, długo brałem 30 mg, dziś zwiększyłem do 40 i nie jestem wcale zamulony. Teraz biorę ją z duloksetyną ale wcześniej mogłem brać solo 40-60 mg i normalnie funkcjonować. A jeśli chodzi o dodatkowe leki to przez jakiś czas brałem do paro reboksetynę i było lekkie pobudzenie.

Według ulotki ma mieć działanie przeciwlękowe i uspokajające delikatnie.

@NoMoreDepressionu mnie apetyt trochę się zmniejszył na reboksetynie. Bierzesz jeszcze inne leki jakieś?

Z tą tolerancją na pregabalinę to różnie bywa, nie raz czytałem jak ludzie pisali że biorą jedną dawkę bardzo długo i nie potrzebują zwiększać.

@NoMoreDepressiono to spoko, mam nadzieję że ci posłuży. Ja brałem tydzień po pół tabletki a od 3 dni po całej, nie czuję wielkiej różnicy ale jest lekko na plus, jestem spokojniejszy i jakby bardziej odcięty od bodźców co w moim przypadku jest bardzo korzystne. Nie czuję się specjalnie pobudzony ale mniej męczę się w pracy i nieco zmniejszyła się apatia. Co najważniejsze to nie odczuwam lęku jak za poprzednim podejściem. Powodzenia!

@Lucy32to elegancko, oby tak dalej! Jaką dawkę pregi bierzesz? Dostajesz jeszcze inne leki?

Na mnie pregabalina nigdy nie działała zbyt dobrze, raz powodowała zwiększony lęk, czasem ogłupienie, ale parę razy czułem się bardzo fajnie, zrelaksowany i delikatnie nakręcony. Nie używałem jej od lat dlatego poproszę doktora o nią i spróbuję ponownie.

W twoim wypadku to rzeczywiście słuszny pomysł żeby odstawić antydepresanty. Jednak śledzę to forum już 20 lat i widziałem całe mnóstwo postów ludzi którym wydawało się że już "wyzdrowieli" więc odstawili leki, a później wracali płacząc że wszystko wróciło albo jest jeszcze gorzej niż było. Myślę że u osób zdrowych, u których epizod depresyjny wystąpił pod wpływem silnego stresu na przykład, odstawienie leków po kilku miesiącach terapii rzeczywiście jest słuszne. Natomiast w przypadku ludzi całe życie zmagających się z depresją zawsze, prędzej czy później, nastąpi powrót do stanu wyjściowego, chyba że faktycznie uda się coś naprawić psychoterapią. Jeśli jednak ktoś tak jak ja na zaburzenia osobowości i nie podejmuje terapii to branie leków na stałe jest jedyną opcją.

A ja to się zastanawiam po co w ogóle odstawiać leki jeśli działają skoro po jakimś czasie zawsze zaburzenia wracają.