co by tu

niech mi się przełączy w mózgu i niech to życie zacznie być sensowne

Spacer nad zimową rzeką i mroźny wiatr wiejący prosto w twarz. Lampiłam się na drzewa a od zachmurzonego nieba nie mogłam oderwać wzroku.

nieee lubię jeść, wiem to po dzisiejszym gyrosku

poyebana kurwica i tyle, i tylko czuję te kurwice która mnie ogarnęła

Permanentnie czuję się pozbawiona duszy i osobowości. Po prostu ich nie czuję. W tamtym tygodniu miałam jeden z piękniejszych dni w życiu. Czułam głęboką empatię, byłam bardzo uśmiechnięta i dużo się śmiałam. Byłam żywsza, mile usposobiona z sercem na dłoni. Niestety choroba degraduje mnie do roli kogoś bezsensownego tak bym nigdy przypadkiem życia pięknie nie przeżyła i żeby mnie podliło na co dzień.

Nic nie muszę ka.pe.wu Gardzę życiem ka.pi.to

Mam ochotę się rozszarpać.

Nie uznaję zasad i się przeciw nim buntuję, myślę po swojemu i postępuję jak mi się podoba, no i podku*wa odczuwam.

Słońce wychodzi i robi pozytywną aurę, taką marzycielską, a ja siedzę przed komputerem i myślę sobie w spokoju.

O tym, żeby się gdzieś znaleźć i żyć.

podku*wia mnie to wszystko

Zaczynam mieć wgląd w własny stan psychiczny. Zaczęłam nazywać co mam. Początek 3 miesiąca brania 74mg lurasidone, wcześniej było 37mg.

Uświadomiłam sobie jedną życiową rzecz dzisiaj mega ważną. Kamień z serca mi spadł. Po za tym mam dobry nastrój. I zaczynam myśleć po tym obłąkańczym marazmie i niebycie mentalnym.

U mnie 3 dzień brania l-teaniny, odczuwam poprawę koncentracji, nie błądzę w obłokach, percepcję trzyma w ryzach