Naemo

Nazywaj to jak chcesz. "Kary cielesne" to jest przejaw słabości rodzica. Moi potrafili wychować moje rodzeństwo i mnie na uczciwych i porządnych ludzi bez uciekania się do takich środków No to zazdroszczę. To jak to jest w moim przypadku? Nikt nie skomentował mojego postu :/

A ja dodam, że to troll i że prawdopodobnie nic co pisze nie jest prawdą.

Czesław Mozil

yyyyy Masz zdrowy rozsądek zawsze?

Hit... Kawa Inka?

Ananas

legenda

Okej, a co ze mną? Gdy byłam mała kradłam nie raz, nie tylko ze sklepów, ale również z emerytury prababci, z portfela mamy. Nie byłiśmy jakoś biedni, ze sklepów kradłam np. gumę do żucia, czasami z koleżanką ze sklepów odzieżowych jakąś biżuterię, która nigdy nam się nie przydała... I teraz jak to usprawiedliwić? Nie myślałam wtedy za dużo, miałam mniej niż 11 lat. Nawet nie zastanawiałam sie, czy to złe czy dobre, dopóki mnie nie nakrywali, a złość mamy nie wiem czym sobie tłumaczyłam... Chociaż oczywiście wiedziałam, ze społeczeństwo tego nie akcpetuje to jakos tego "nie czułam". Ale to nie koniec! W wieku 16 lat ukradłam na obozie w Anglii Turczynce pierścionek - jej jedyną pamiątke po jej zmarłej mamie (która umarła gdy miała jakieś 2-3 lata). Zrobiłam to, zeby siebie "sprawdzić" czy coś takiego, żeby coś poczuć, czułam wtedy pustkę. Nie wiem do końca czemu to zrobiłam, ale nie miałam poczucia winy ani nic.. Do tego dosyć często mówiłam babci (wtedy mojej opiekunce prawnej), ze np. musiałam kupic coś za większą sume, niż tak naprawdę kupiłam i reszte zachowywałam na siebie... Było wtedy też tak, ze nie jestem pewna, ale chyba byłam uzalezniona od słodyczy i musiałam jakos kombinować... Nawet aż miałam... Poczucie winy(?) gdy tego nie robiłam... Gdy nie wykorzystywałam okazji w sensie. I czy można mnie w jakikolwiek sposób usprawiedliwić? Zwalić na zaburzenie osobowości? Można tak?? Teraz mam 18 lat i bardzo tego wszystkiego załuję (no moze nie wszystkiego, bo wtedy nie czując, ze to było zle nie mam do tego odwolania, uczuć z przeszłości tak jak wtedy gdy miałam 16 lat), wyspowiadałam sie z tego też.

Zazdroszczę podejścia :) Ja od małego miałam przerąbane i ogólnie później naprawdę sporo zawirowań miałam i jedyne co, to jestem w stanie dostrzec dwie pozytywne rzeczy, z czego jedna zdarzyla się przypadkiem. Tak to reszta pchała mnie w dół ( i pcha).

Nowa książka tejże serii

A propos wykopu.... http://www.wykop.pl/artykul/1103685/5-bardzo-rzadkich-wad-wrodzonych-plodu/ [nie dla wrazliwców]

Ja to niekoniecznie, ze się wstydze, tylko musze się na wszystko zawsze przygotowac psychicznie, wiec jak nie potrafię sobie czegoś wyobrazic to z tego rezygnuję często

Takie spotkania jak najbardziej w Warszawie były, gdzie spotykały się obce osoby. Potrafiłem w 2013r nawet po dwa razy w tygodniu jeździć na takie spotkania. Okej, no to pisałam o sobie ^^

ksiądz Natanek

To rób :)

Myślę, ze sporo osób będzie miało obawy spotkac się ze zgrają obcych ludzi

Słyszałam, ze bardzo przyzwoity, a Ty co myslisz?

drgania powietrza

muzyka

Aligator

odlew

Eh, te skojarzenia tak bąrdzo cały czas się zapetlają i powtarzają :) Istota

człowiek

Też byłam raz pod przymusem :) Rodzina mnie wsadziła na siłę. I dwa razy byłam wcześniej z własnej chęci, można powiedzieć.

Carica Milica super