aardvark3

Wesolych Swiat! [videoyoutube=FOg7aPNLLG0][/videoyoutube]

[videoyoutube=IwRx1VoDm7I][/videoyoutube]

Gory, lazenie... Cudowne w samotnosci bo mozna pobyc ze soba. Piekne w dobrym towarzystwie, z nietoksycznymi ludzmi. Mnie tez wczytano leki rodzicow i rodziny. Zaczelam sobie uswiadamiac co jest moim lekiem, a co nabytym, zaindukowanym. Moj eks tez wtloczyl we mnie wlasne leki - taki glupi przyklad: zakret na moscie. On sie go panicznie bal i tak mi wmawial, ze to jest smiertelnie niebezpieczne miejsce. Ja tez sie balam dopoki nie minelam sie na tym moscie z ciezarowka - przezylam i samochod caly Leki bliskich nam osob klada ogromny cien na nas samych...

Moge rzec, ze ja czesciowo tez... Czytajac ten artykul mialam flashbacki. Teraz jest mi matki zal - bo nie umiala sobie pomoc, bo zyla nieszczesliwa i psychicznie zaburzona, nie wiedzac, ze mozna zyc spokojnie i - nazwijmy to - normalnie. Bez paralizujacego leku. Matka nie zyje juz od 11 lat ale uwolnilam sie od jej wplywu (przynajmniej od tego bezposredniego) gdy wyemigrowalam w latach 90-tych. Po latach zrozumialam, ze zarowno moje zwiazki malzenskie jak i sama emigracja byly niczym innym jak podswiadoma ucieczka od niej. Niestety, wiazalam sie z partnerami, ktorzy podtrzymywali niejako moje zaburzenia i leki. Widze to teraz, gdy jestem z kims, kto je w jakis sposob neutralizuje. Kto nie jest toksyczny a to w zupelnosci wystarczy (tak niewiele a zarazem wszystko).

No zesz... Czystym przypadkiem trafilam na perelke. Stonehearst Asylum. Obsada aktorska prima sort. Gra podobniez. W tle Camille Saent-Saens i "Danse Macabre". Whaaaaat?! Jeden z najmilszych seansów ostatniego roku Ale może to zasługa dużego ekranu i klimatu kina studyjnego U mnie to chyba byla "strata" ogladania w towarzystwie, bowiem zwykle mam seanse solowe (i do tego przywyklam). Wroce don niebawem bo mam wrazenie, ze umknelo mi wiele. Sek tez w tym, ze mam problem ze sluchem a ogladalam na TV; lepiej oglada mi sie z sluchawkami bo wylapuje tekst a w tym filmie dialogi czy tez monologi graja wazna role), OK - sa napisy ale tu sie klaniaja upierdliwosci wieku sredniego i trzeba wlozyc rowery... Wole ogladac sama i na kompie w sluchawkach. Dixi. Punctum.

[videoyoutube=AjF8_2wT2Qk][/videoyoutube] z cyklu: odchamiamy sie -- 28 paź 2014, 01:53 -- a to moja melodyjka w Nokii nr 2 [videoyoutube=dxZqHff44Js][/videoyoutube] -- 28 paź 2014, 01:57 -- ech... nostalgia [videoyoutube=qJkAosmEZM][/videoyoutube] [videoyoutube=m98MBACe1xk][/videoyoutube] Krakus sie we mnie odezwal -- 28 paź 2014, 02:06 -- [videoyoutube=2c4P5WWwl14][/videoyoutube] to jest sztuka absolutna... Kolezanka mojego Taty swietej pamieci -- 28 paź 2014, 02:12 -- zeby nie bylo, ze ja taka och ach wyzsze sfery i pelna kulturwa [videoyoutube=JZpxaiNV_sM][/videoyoutube] [videoyoutube=2cXDgFwE13g][/videoyoutube]

Hm... Z powodu zalewu chlamem postanowilam zrobic sobie powtorke z dawno ogladanego filmu koreanskiego "Address Unknown" (Kim Ki Duk oczywiscie). W miedzyczasie dramat szwedzki "Inga tarar" (No tears). I obydwa filmy ciezkie jak cholera. Emocjonalnie ciezkie. Zabralam sie kilka dni temu za "The Grand Budapest Hotel" ale nie podszedl mi

z seriali (tym razem nie skandynawskich, ktorych jestem wielka milosniczka) - "Carnivale". Genialna atmosfera.