rotten soul

Chodzisz na terapię? Długo w nałogu?

W alkoholu ma zapewne długą, w katynonach niekoniecznie. Jak spytałem terapeutkę, co ona wie, jak wygląda uzależnienie od tego, co ludzie robią, jak się zachowują to zaserwowała mi jakieś krzykliwe sensacje z nagłówków gazet, jak komuś coś odjebało porządnie i zachowywał się jak totalny wariat na środku ulicy. Nie tak to wygląda naprawdę, prawda jest za nudna na newsy.

Czyli co, Polacy mogą sobie cierpieć ekstremalnie... ..nie to co uprzywilejowani Hiszpanie. Dobrze, że jesteś w mniejszości. Oczywiście szybko byś zmienił zdanie, jakby jakieś gigantyczne cierpienie spadło na twe barki i nie mógłbyś od niego uciec żyjąc.

Ciekawe połączenie, dobrze się słuchało.

Nie potrafię sobie wyobrazić jak terapia (czyli tka naprawdę głównie rozmowa z kimś) wzmacnia słabą wolę. Ja tego nie czuję. Im dłuższa abstynencja tym słabszą mam wolę. Gratuluję tych 7 lat. Naprawdę spore osiągnięcie. Tak trzymaj.

To jakieś 6 lat, a ogólnie z dragami mam do czynienia duużo dłużej. Doceniłem jego szczerość, ale co ja sobie mam pomyśleć, skoro profesjonalista skreślił mnie od razu na starcie. W sumie od jakiegoś czasu zacząłem dochodzić do wniosku, że przecież mogę być beznadziejnym przypadkiem. Przecież tacy też są i ja mogę być jednym z nich, jednak jak Ci ktoś to powie prosto w oczy to bardziej, to niszczy człowieka bardziej niż jego własne myśli. Brzmi jak czary mary. Spontaniczne ruchy gałek ocznych do przetwarzania trudnych wspomnień. Co to w ogóle ma być? Nie wiem jak by to miało mnie skłonić do niebrania. Sceptycznie jak zwykle, cały ja.

Alkohol jest depresantem. To może dlatego. Ja za główną przyczynę swojej depresji uważam samotność a nie stymulanty. A bez terapii przeszłaś kiedyś na abstynencję? Czy dopiero z nią nastąpił przełom? Długo nie łykasz?

Tak, dość niedawno. Certyfikowany terapeuta powiedział mi po 7 minutowej rozmowie, że nie będzie mi w stanie pomóc i zakończył nasze spotkanie i tym samym terapię. Taka była jego odpowiedź po tym, jak szczerze wypowiedziałem się o jego pomysłach na spędzanie wolnego czasu przeze mnie. Konkretnie zasugerował mi (rasowemu introwertykowi, dla którego social media są abstrakcją) zapisanie się do grup na facebooku, w których ludzie jeżdżą razem na rowerze oraz na lepienie garnków w domu kultury. To było na NFZ, prywatnie półtora roku temu chodziłem jakieś 5 miechów do terapeutki. Rozmowy z nią przypominały mi rozmowy z dobrą, fajną ciocią, która ostatecznie przyznała mi rację, że póki leki na deprechę na zatrybią to chyba nie ma szans na dłuższą abstynencję. I leki nie zatrybiły, ja wróciłem do nałogu i już do cioci nie poszedłem. Takie miałem przygody z terapiami. Moje zdanie jest takie, dopóki będę sam, to będę miał depresję. Dopóki będę miał depresję, to będę co jakiś czas brał dragi, żeby choć przez chwile depresji nie czuć. Dopóki będę brał dragi, to będę samotny. I tak dalej. Piękny przykład błędnego koła.

Teraz to mnie oświeciłaś, bo nie wpadłbym na to, że pustka może mieć jakieś pozytywne skutki.

I co, popływał ktoś z Tobą? Ciekawy jestem po prostu czy ktoś z Łodzi zdecydował się na jakąś aktywność na żywo.

Dziwna jest u Ciebie ta pustka bez cierpienia. Dla mnie jest to tożsame. Pustkę wg mnie czują ludzie nieszczęśliwi, a nieszczęście to mniej ni więcej cierpienie.

Przyszyty do komputera. Czasem zmuszę się do jazdy na rowerze. Nałogi, depresja, totalna samotność, introwertyzm. To chyba najważniejsze rzeczy.

Ja aspiruję, lecz z wiekiem coraz bardziej oddalam od szeroko pojętej normalności. Także normictwo pozostaje w sferze marzeń niemożliwych do spełnienia. A dlaczego aspiruję? Normictwo się najzwyczajniej w świecie opłaca i nie generuje całej masy problemów rujnujących życie. Bycie odmieńcem niemal w każdej dziedzinie życia jest kulą u nogi.

To laski tak mówią o swojej masturbacji?

W życiu bym na to nie wpadł. Dzięki.

Czeski https://youtu.be/axCVn5w8Jkc?si=R0kn9ydUIjXNI_BQ1 Jak na to forum wstawić coś z YT tak, żeby była miniatura osadzona, albo obrazek z innej strony. Wypróbowałem już chyba każdą możliwą opcję. Oświeci mnie ktoś?

Też walisz to gówno? Szkoda i przykro mi. Oczywiście, że leki to narkotyki tylko w większości sporo słabsze. No chyba, że się mieszka w USA. Każda substancja czynna z czasem robi tolerkę. Nie ma cudów.

Zazdroszczę Ci tego strachu. Gorzka prawda.

Czyli zielsko byłoby jak znalazł dla Ciebie A ja w stymulantach zakochałem się od pierwszego wejrzenia, pewnie dlatego, że fabrycznie jestem dość ospały.

Jest inna chujnia po tym, znacznie gorsza niż kac. Krwi w smarkach nie mam, bo nie wciągam tylko zjadam.

Nie, teraz jestem trzeźwy. Na pewno bym z Wami nie rozmawiał po tym. Teraz się czuję normalnie. Tzn. normalnie na kogoś kto ma depresję i ogólnie chujowe życie. Jeden z niewielu moich talentów. Zawsze umiałem się dobrze zniszczyć.

Grupa narkotyków np. mefedron, klefedron.

Właśnie myślę i mi się to w głowie nie mieści. Ja dochodzę do 600 (co prawda dokładam jeszcze chlorprotixen i alko), żeby się uspokoić po katynonach i to jest już dawka po której mogę spać nawet 16h.

Rozumiem, ale jeszcze dopytam. Skoro bierzecie to w ciągu dnia (a ja po tym dłużej i głębiej śpię) to nie powoduje to ciągłego zamulenia? Nie bardzo sobie mogę wyobrazić bym mógł to zażywać na dzień, chyba, że tolerka szybko rośnie z czasem.

Ja to biorę czasem na mocniejsze i dłuższe spanie. Po co się te bierze za dnia i co to daje? Żeby mieć muła? Pytam serio.