Cindy28

trzeba sie nauczyc z nia zyc. Ta choroba jest ciezka, ale jak sie nauczy z nia zyc to juz jest lepiej. Najgorsze jest to jak do chorego nie dociera fakt, ze jest chory. W takim przypadku chory nie uwaza, ze leki mu sa potrzebne i je odstawia. A przez to choroba sie zaostrza, nasilaja sie objawy. Lezalam juz wiele razy w szpitalu i widzialam takich chorych. Sama odstawilam leki w stanie maniakalnym 12 lat temu i rodzina ze mna nie dawala rady. W koncu mnie zamkneli w szpitalu i tam doszlam do siebie.

biore leki od wielu lat i nie mam juz omamow, urojenia niestety tak, ale nauczylam sie z nimi zyc, tak jak ten schizofrenik z pieknego umyslu. Jesli sie urojenia nasilaja to ide do lekarza po wieksze dawki lekow albo po inne leki. Z taka choroba da sie zyc normalnie, ja pracuje na pol etetu. Dodam, ze to moja pierwsza praca a choruje juz 16lat. Schizofrenia to nie wyrok. Nie mam svhizofrenii, ale zaburzenia schizoafektywne, jestem typem depresyjnym i nie uwazam, ze ta choroba to wyrok.

hej, jestem z Czestochowy, ale bywam na Slasku raz w tyg, bo chodze na terapie. Moge sie spotkac, jak chcesz.

ze schizofrenia da sie zyc normalnie. Cierpie na zab. schizoafektywne, jestem typem depresyjnym, mam nerwice natrectw. I zyje normalnie jak inni ludzie. Biore leki, ale leki to nie wszystko. Najwazniejsza w tej chorobie jest praca nad soba. Od 5lat pracuje i mysle, ze praca to jest najlepsza terapia. Ale nie od razu poszlam do pracy. Lecze sie od ponad 16lat a ta praca to moja pierwsza praca zawodowa, a mam 32lata.