shadow_no

Może to przez zbyt mało precyzyjną listę celów do osiągnięcia. Polecam mieć taką listę. Nie mówię nawet o takich potężnych i długoterminowych celach (chociaż je również warto mieć), ale nawet "bucket list" z drobnostkami ale które chcemy zrealizować np. w najbliższych 5 latach. Co chcemy zobaczyć, gdzie pójść, z kim się zobaczyć, co przeżyć itd. Jak wiemy do czego dążymy to łatwiej się żyje

@Grouchy rozwiniesz? "Znika mi nagroda" - w sensie: coś robisz i to nie wyszło przez co nie ma nagrody i to powoduje smutek? Czy, że w ogóle "nie ma króliczka za którym gonisz" więc nawet nie ma do czego podjąć działania i wtedy jest smutek?

Podobnie jak @AnnoDomino34 byłbym tu baaardzo ostrożny bo skład wydaje się właśnie nie być dobry dla lękowców. Tym bardziej jeśli bierzesz SSRI to raczej ten suplement nie jest wskazany

Cześć @Regina Sofia, bardzo mi przykro z powodu Twojej straty. Ja wiele lat temu w tragicznych okolicznościach również straciłem psiego przyjaciela stąd dokładnie rozumiem ten ból. Z mojego doświadczenia mogę powiedzieć, że tu pomaga przede wszystkim tylko czas. To żałoba którą po prostu trzeba przeżyć. Biorąc pod uwagę to jak się wypowiadasz o psince to miała u Ciebie najlepszą opiekę jaką tylko mieć mogła

Wg mnie trzeba wziąć pod uwagę, czy skutki uboczne są "do zniesienia". Zazwyczaj przy 10mg są małe (szczególnie u kobiet. Faceci mają trochę większy problem w pewnej sferze xd). Więc wskoczenie na 20mg zwykle może przynieść dużo dobrego pod względem spokoju. Ja póki co "ogarniam" na 10, ale gdyby się pogorszyło to bym się nie wahał bo już to przerabiałem nie raz. A na senność i przymulenie które się pojawiają polecam do wit D I której wspomniałaś dorzucenie Omegi EPA 500 DHA 250

Hehe tak samo. I zgadzam się z tym że na wiosnę jest gorzej u lękowcow. Też jestem obecnie na mini dawce 10mg i jest różnie. Ta dawka to takie minimum które jest na granicy działania, przynajmniej u mnie. Efekty uboczne są widoczne, natomiast pozytywne działanie jest takie na pół gwizdka. Czasem nie przyblokuje konkret ataku. Więc i tak wełbie walka zawsze. No ale nie można powiedzieć, że jest źle:) siły życzę

Najpierw sobie wyrób nawyk regularnego chodzenia przez parę tygodni/miesięcy bez jakiegoś skokowego zwiększania ilości treningów. Raz że po takiej przerwie łatwo możesz złapać kontuzje. A dwa jak się zachłyśniemy czymś nowym w sporcie i jest tego za dużo to może nam to zacząć przeszkadzać. Lepiej zrobić mniej treningów ale dobrych niż dużo ale słabych

Było śpiąco i nerwowo ale na horyzoncie widać światełko. Może to nie rozpędzony pociąg

Nie wiem w sumie co lepsze. Jak niektórzy w dorosłym życiu "zaczynają" tę przygodę to jednak chyba ciężej się pogodzić z tym że było normalnie i coś się zmieniło. A jak od malego walka to w sumie to po prostu staje się normalne i od zawsze można sobie życie układać "pod to"

Cały dzień wyjątkowo dobrze. Tylko te polskie drużyny w lidze konferencji delikatnie zasmuciły

Ok. 25 lat z przerwami ale krótkimi. Teraz na samej paroksetynie to już jestem bliżej 10 lat. Jak jest spieprzona biochemia w mózgu to bez leków nie da rady

Fluoksetyna to inny rodzaj leków trochę. Wenla to SNRI a fluo to SSRI. Ja lecze się w sumie tylko na zaburzenia lękowe i tu wenla mi nie pomagała a wręcz czułem się dużo gorzej i gdy na nią wchodziłem i przede wszystkim gdy z niej schodziłem. Znam dokładnie to uczucie i którym mówisz. I bzyczenie I przeskoki prądu. Ja to miałem szczególnie skorelowane z gałkami ocznymi. Gdy ruszałem prawo lewo to bzbzbzbzbzbzzzzbzzzz okropne uczucie. Odstawianie przez to było dosyć trudne ale do ogarnięcia:) tylko robi wszystko po konsultacji z lekarzem

Na pewno wiele razy się uśmiechniesz i "poczujesz moc". Taki dobrze wykonany trening robi dużo dobrego w głowie. A jesli przez dłuższy czas uda Ci się wytrzymać z regularnością to jeszcze sam siebie pochwalisz za dobrze wykonaną prace

Dłuuugi

Może być inaczej. Ten jest spoko: https://sakinorva.net/functions