MicMic

Ludzie u władzy, żeby mogli realizować swoje interesy.

Ale ortografa masz!

Lisek jak zawsze merytorycznie xd

Co się tu dzieje w tym wątku, człowiek na chwilę sobie pójdzie I jakieś jazdy. Ten pseudobogacz na jakimś haju, czy co?

Ech. To już seks chyba lepszy, mniej zachodu.

Nie wiem czy jest się czym chwalić. Szczególnie w tym wątku. Idź sobie do jakiegoś offtopu, tu ludzie mają prawdziwe problemy. Ciągle się wygrzebuję. Nie jest różowo.

Skąd wy bierzecie siłę, żeby tak folgować ciału? Ja to byle gówno jem.

Rozumiem jak się czujesz. Też miałem kiepski okres w życiu, 10 lat temu gdy odszedłem z roboty. Pamiętam, że miałem podobne myśli. Że za nic bym nie chciał wrócić do rodziców, że czułbym się przegrany. Bałem się, że mój bogaty brat będzie się ze mnie śmiał. Nie miałem dochodów, nie wyobrażałem sobie powrotu do pracy. Wynajmowałem mieszkanie. Miałem dużo oszczędności i z nich opłacałem rachunki. Ale i one się w końcu skończyły, zacząłem intensywnie myśleć o samobójstwie. Nic mądrego nie napiszę, poza tym, że nie tylko Ciebie to spotkało. Wiem, że łatwo się mówi, ale nie powinieneś sobie cisnąć za to, że mamy państwo które ma w dupie słabszych i potrzebujących pomocy.

Dzięki, no ja też daze do akceptacji, tylko nie za wszelka cene. Bo ludzie odchodzą, zawodzą, a nasze wnętrze zostaje z nami na zawsze. Studia, terapie na których byłem, wszystko co czytałem, moje trudne doświadczenia, etc.

Pisałem o uczuciach głównie. Na myśli mamy już większy wpływ. I to co z nimi robimy. I czy je podtrzymujemy czy nie. Ale w mojej opinii jest długa droga między zauważaniem problemu i zmianą czegokolwie. I próba przeszkoczenia pewnych rzeczy, zrobienia ich za szybko, w szczególności gdy jest presja otoczenia, tak naprawdę nie spowoduje trawałej i prawidziwej zmiany, tylko dostosowanie się. Dostosujesz się kosztem utraty prawdziwego siebie, prawidziwych emocji, myśli. A mnie się wydaje, że to jest najcenniejsze co mamy. Może to idealistyczne myślenie, ale tak uważam/

Matko, może on jest na etapie żałoby, smutku itp. Czy wy tu macie jakieś pojęcie o psychologii? Sorry bo już wkurwia mnie to podejście "instant" - zrób to i to i to. Kurwa, zazwyczaj problem nie polega na tym, że ktoś nie wie co zrobić. To nie było konkretnie do Ciebie, ale do wszystkich w tym wątku, którzy myślą, że komuś wystarczy dać receptę i zajebiscie, odhaczone. Siebie samych też tak traktujecie? Ciśniecie siebie samych ciągle, że jesteście zbyt leniwi itp? Dajcie spokój.

Będzie mi to wypominać do końca życia xd

Nie pamiętam. Nowy dosyć film. W sumie inne tabu to jakby uprawiać seks jednocześnie z matką i córką. Tzn nie że w łóżku w tym samym momencie.

Mocno uproszczone. Ja się w szkole w ogóle nie buntowałem, bo tak byłem nauczony, że mam być grzeczny i miły, ze w zasadzie jestem gorszy od innych i mam sprawić by byli zadowoleni - to przekaz od mojej matki. W domu natomiast byłem zupełnym przeciwieństwem - ciągły bunt, złość etc. To nie było akceptowane przez matkę, ale akceptowane i nawet wykorzystywane przez ojca. Mój brat jest typowym pragmatykiem. Sprytnym, grzecznym kiedy potrzeba, a robiącym swoje. No i on ma firmę wartą miliony, mieszka w stanach i ma rodzinę, trójke dzieci, a ja siedzę w pl z depresją xdd Upsssss

Ale pasuje też opis gamma