Dryagan

Na szczęście nie każdemu musi się podobać to samo fajna jest ta różnorodność, a ja zawsze będę powtarzać, że "piękno leży w oczach patrzącego".

@Lucy32 Monica Bellucci - na zdjęciu w filmie "Malena"

Dla mnie zdecydowanie najpiękniejsza zawsze. Nawet teraz, jak już jest starsza, ma w sobie to coś. Jako młody chłopak się zachwycałem

tylko że dla mnie atrakcyjność to właśnie całość, a nie wycinek „ładna buzia + szczupła sylwetka”. Nawet jeśli ktoś patrzy „analitycznie”, to przecież wygląd to nie jest wyłącznie statyczne zdjęcie twarzy, tylko to, jak człowiek wygląda w ruchu, jak się nosi, jaka jest jego mimika, gesty, postawa. Przykład: dziewczyna może mieć naprawdę ładną twarz i super figurę, ale jak chodzi sztywno, ciężko, bez wdzięku - dla mnie to natychmiast obniża atrakcyjność. Albo inna: ktoś jest obiektywnie śliczny, ale ma wieczny grymas na twarzy, minę „obrażoną na cały świat” – i to robi z tej urody coś zimnego, nieprzyjemnego. I odwrotnie: ktoś może nie mieć „idealnych” rysów, ale ma lekkość, naturalny uśmiech, pewność w ruchu, fajną postawę – i nagle jest dużo bardziej pociągający niż osoba z katalogu mody. Więc ja się upieram: atrakcyjność to nie suma parametrów z listy, tylko wrażenie, jakie robi człowiek (kobieta) jako całość. A to „wrażenie” często najbardziej robią rzeczy, które nie są oczywiste.

To ja chyba nie jestem typowym przedstawicielem gatunku, bo mnie się podobają dojrzałe kobiety. Oczywiście jeśli są zadbane – ale to „zadbane” rozumiem szeroko, nie jako wieczny makijaż i rozmiar XS, tylko jako to, że ktoś dba o siebie, ma w oczach życie, energię i swój styl. Dla mnie kobiety 40+ często mają coś, czego młodsze dziewczyny dopiero szukają: spokój, pewność siebie, klasę. Mniej grania pod publikę, mniej udawania, więcej świadomości, kim się jest i czego się chce. No i rozmowa – to jest ogromnie atrakcyjne, kiedy kobieta ma swoje zdanie, poczucie humoru, pasje, a nie tylko „ładną buzię i cycki”. Jasne, że każdy ma swoje typy i jednemu będzie się podobała 18-latka, innemu 45-latka, ale robienie z czterdziestek kategorii „nieatrakcyjne z definicji” to dla mnie jakiś absurd. A prawda jest taka, że atrakcyjność to nie metryka – tylko to, jak ktoś się nosi, jak patrzy, jak mówi, jaką ma aurę. I akurat w tym wiele kobiet po czterdziestce wygrywa z młodszymi.

No i chociaż jakiś optymistyczny akcent, ale kochanie siebie - nie oznacza nienawiści do wszystkich pozostałych. Każdy ma tu swoje racje i swoje emocje, ale mam wrażenie, że czasem recepta jest jednak jedna: nie odbierać wszystkiego jak wielkiej obrazy majestatu. Też nie jestem święty – są na Forum osoby, które potrafią mnie konkretnie wkurzyć (nie będę robić wycieczek personalnych), ale staram się ze wszystkich sił tego nie pokazywać. Bo serio: po co nam te kłótnie i udowadnianie, że „moja racja jest najmojsza”? I tak nikt nikogo nie przekona, a już na pewno nie adwersarza. Za to łatwo jest nakręcić konflikt o pierdołę w wielkie halo, bo w nerwach pada coraz więcej niepotrzebnych słów i potem już trudno zawrócić. No właśnie: po co? To jest Forum czy Discord. Ma służyć pomocy, rozmowie, rozrywce i trochę oddechowi – a nie dokładaniu sobie nerwów. Jeśli coś zaczyna iskrzyć, to czasem najlepsze, co można zrobić, to odpuścić, przewinąć albo obrócić sytuację w żart. Zanim poleci riposta, warto się zatrzymać i pomyśleć: „czy to mi w ogóle jest potrzebne?”, „co chcę tym udowodnić i komu”? Proszę, wróćmy do normalnej rozmowy. Dzięki za uwagę

Ludzie, czy można tu mieć trochę spokoju? Nie mam czasu na Wasze przepychanki, bo pracuję. Widzę, że zrobiła się awantura i zaczęły się wzajemne docinki. Nawet jeśli to temat offtopowy, to nadal obowiązuje kultura i szacunek. Proszę: stop z obrażaniem się, wycieczkami osobistymi i nakręcaniem emocji. A jeśli emocje biorą górę, zróbcie krok w tył i wróćcie później. Forum ma pomagać, a nie dolewać oliwy do ognia.

to brzmi jak mocna fala lęku, który się nakręcił myślami o tętnie. 110 po stresie często trzyma się właśnie dlatego, że cały czas to kontrolujesz i boisz się, że „już nie zwolni”. Na teraz: schowaj ciśnieniomierz i przestań sprawdzać puls ręką. Usiądź i przez 5 minut oddychaj tak, żeby wydech był wolniejszy i dłuższy niż wdech (spokojnie, bez siłowania). Potem zimna woda na twarz i nadgarstki, uchyl okno, krótki spacer po mieszkaniu – cokolwiek, co przerwie nakręcanie się w głowie. Jak możesz, zadzwoń do kogoś znajomego i po prostu pogadaj, żeby nie siedzieć samemu z tym strachem. Jeśli masz ból w klatce, duszność albo czujesz, że to „inne niż zwykle”, to nie forum – tylko jedź po pomoc na SOR albo dzwoń na pogotowie. Jeśli masz propranolol, bierz wyłącznie tak, jak masz zalecone, bez dokładania “na własną rękę”.

Rozumiem, że dostałeś propranolol „w ciemno”, bez badań, to tym bardziej bym to potraktował jako sygnał, żeby sprawdzić temat porządnie u kardiologa. Lekarz rodzinny czasem daje taki lek, żeby doraźnie przytępić objawy (kołatanie, drżenie), ale to nie zastępuje sprawdzenia, co się realnie dzieje z sercem. To, że coś dzieje się „przy okazji” stresu, nie jest jeszcze stuprocentowym dowodem, że serce jest zupełnie poza tematem. Stres potrafi mocno podkręcać różne rzeczy, więc ja bym nie kombinował na zasadzie „na pewno nic”, tylko zrobił podstawowe badania i miał to zamknięte. Holter na przykład. Najfajniejsze w tym jest to, że jak wykluczysz sprawy somatyczne, to potem łatwiej walczyć z samym lękiem, bo odpada Ci ten głos w głowie: „a może jednak…”. A wtedy faktycznie ma sens iść do psychiatry czy na terapię, bo to już jest praca z mechanizmem nerwicy, a nie z samym tętnem.

@Adam1989r ja bym się jednak nie sugerował tym, co tu ludzie napiszą, bo mamy trochę za mało informacji. Zwłaszcza na temat jak przebiegała dotychczasowa diagnostyka i leczenie, bo najpierw dobrze byłoby po prostu wykluczyć, że to coś „od serca” albo inna sprawa z organizmu (np. tarczyca). Czy w ogóle konsultowałeś to z kardiologiem? Bo tachykardię się leczy betablokerami. Ale jeśli wyjdzie, że wszystko jest ok od strony kardiologicznej, to wtedy raczej psychiatra niż internista, bo to już temat typowo lękowy. I jeszcze jedno: jak ktoś Ci będzie podpowiadał benzodiazepiny, to ostrożnie. To naprawdę powinno być tylko doraźnie i pod kontrolą lekarza, bo łatwo się w to wkręcić i potem jest duży problem z odstawieniem. Na sam moment, gdy „utknie” pobudzenie, przestać sprawdzać tętno i zająć się czymś prostym: spacer, prysznic, porządki, cokolwiek, co odciąga uwagę. I trochę przewrotnie: nie walczyć na siłę, tylko pozwolić temu opaść, bo im bardziej próbujesz „wyłączyć natychmiast”, tym częściej się to nakręca.

A proszę bardzo...

i przez przypadek wyszło multikonto nieładnie... jak chcesz mogę połączyć obydwa konta

I jeszcze informacja dla @libed - logowanie za pomocą maila było wprowadzone 3 lata temu, więc nie tak bardzo ostatnio. No i info o tym było, a jakże. Sam własną łapą pisałem: Ale gdyby trzeba było zmienić mail przypisany do konta - to też służę. Jest taka mozliwość - wystarczy do mnie napisać pw (albo do innego admina jeśli wola)

Oczywiście, że jest - wszelkie pytania tutaj

To raczej nie jest lek po którym się tyje, z reguły tyje się jednak od żarcia. Niektóre leki mogą wzmagać apetyt, ale ten raczej nie