darko

Ech. Po pierwsze jestem dziewczyną Po drugie nie wychodziłam z lęku z niczyją pomocą. bo nadal w nim tkwię, pomimo leków i lat psychoterapii, i wiem, że wyjść z tego mogę tylko sama, bo psychoterapiach niewiele daje, leki to tylko pudrowanie problemu. Naprawdę nie musisz mi niczego tłumaczyć, od 28 lat leczę się na zaburzenia lękowe, a leki biorę dłużej niż Ty. Pregabalina jest obecnie chyba najczęściej nadużywany lekiem uspokajającym na świecie, ma ogromny potencjał uzależniający i objawy odstawienne mogą się utrzymywać miesiącami - poczytaj zagraniczne publikacje na ten temat. W Stanach są ośrodki leczenia uzależnień od tego leku. Oczywiście że pregabalina utraciła u mnie działanie przeciwlekowe i to bardzo dawno. Dlaczego miałabym opisywać szerzej moje zaburzenie? Napisałam, że cierpię na zaburzenie lękowe z atakami paniki i GAD, to powinno wystarczyć, jeśli ktoś orientuje się w tym temacie.

To nie jest prawda, bo z zaburzenia lękowego wychodzi się tylko dzięki własnej pracy, przy wsparciu terapeuty, a czasem krótkotrwałej pomocy leków. Mam za sobą ponad 20 lat zmagań z zaburzeniem lękowym - z lękiem z atakami paniki i lękiem wolnopłynącym, czyli GAD. Byłam u kilkunastu psychiatrów i kilku psychologów. Leki tylko maskują objawy, a z czasem nawet tona leków już nie pomaga (biorę aktualnie 3 różne leki i nadal się trzęsę w sytuacjach wywołujących lęk), jeśli się nie pracuje nad swoim lękiem z psychologiem albo samemu. Dla mnie objawieniem było forum xxxxxxxx i nagrania xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx na yt, gdzie dwóch psychologów - Victor i Divin (to nicki z forum), którzy sami mieli przez wiele lat zaburzenia lękowe i depresyjne, wyszli z tego, i opowiadają jak to zrobić. Wszystkim z całego serca polecam wysłuchać ich nagrań, bo to może odmienić Wasze życie. Ja nadal pracuję nad wychodzeniem z zaburzenia, najpierw chciałabym odstawić leki, ale to bardzo trudne, bo ostatni psychiatra przepisał mi pregabalinę, a to ciężko odstawić, a nawet zmniejszyć dawkę, bo objawy odstawienne sprawiają, że chcesz umrzeć, serio. Jeśli chodzi o nomenklaturę, to nazwa "nerwica" była używana dawniej jako nazwa wspólna na określenie szeregu zaburzeń, które obecnie mają swoje osobne nazwy, i słowo "nerwica" to termin, którego się w psychiatrii i psychologii już nie używa.