Witam, od lutego zmagam się chyba z nerwicą... Tzn już dawno miewalam różne epizody, wmawianie sobie chorób i lęk o swoje życie. Jednak teraz ma to szczególne nasilenie. W dodatku nie mam ochoty na nic, jest mi wszystko obojętne, kiedyś byłąm towarzyska a teraz unikam kontaktu z ludzmi i siedze w domu. Jeśli już gdzieś pójde w miasto kończy się to pilnym poszukiwaniem toalety. Miewam jednak też silniejsze objawy takie jakby ataki, moje objawy to:
- drżenie rąk
- nogi z waty
- walenie serce
- przyśpieszony oddech
- czuję się jak za szybą
- czasem czuję tak jakby moja ręka była strasznie ciężka
- muszę szybko do toalety
- uczucie że jak najszybciej muszę dojść do domu , albo upuścić dane miejsce
- gdy już dojdę do domu uspokajam się, ale pozostaje takie uczucie ze to zaraz wróci
Boję się wychodzić z domu, myślę że to coś poważniejszego, typu padaczka skroniowa Od pewnego czasu nie mam ochoty nawet na sport, a to był kiedyś mój styl życia. Szybko się męczę, i boję się ze zaslabne gdy już zacznę coś robić. Czasem samoistnie drzą mi lekko ręce, tzn nikt tego nie widzi oprócz mnie, bo ja to czuje.
Najgorsze było uczucie derealizacji, czulam się potwornie, ale to już minęło, widzę postepy jednak to mnie nie zadawala. Chce mieć dawną energię życiową, kiedyś mnie w ogole nie było w domu, a teraz? Ciągle. Mam też taką manie, że boję się ze jak czegos nie zjem o regularnej porze to zasłabne. Mam tak ze jak jestem glodna to drzą mi ręce, myśle ze to spadek cukru w organizmie ale juz nie wiem. Boję się, pomożcie, jak z tego wyjść? Mam tylko 18 lat, trochę w życiu przeszlam. Czy to nerwica?
