Witam wszystkich. Choruję na depresję i fobię społeczną od 17 roku życia, mam już 43. Kolejny raz zostałem zwolniony z pracy. Już brakuje mi sił. Fobia jest już w jakimś stopniu zaleczona, natomiast, nazwał bym to "niszczącą siłą", nie do ogarnięcia. Mam coś takiego, że w nowej pracy, jestem na powierzchni, przez jakiś czas trzymam dystans. Potem tonę, tracę dystans do ludzi, do siebie, lęk się potęguje i w efekcie gubię się w każdym aspekcie, dosłownie tonę i mam wrażenie, że tracę szacunek wszystkich wokół. Jak sobie z tym radzić? Ktoś ma takie doświadczenia?
