Skocz do zawartości
Nerwica.com
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...

any1

Użytkownik
  • Zawartość

    19
  • Rejestracja

  1. ponieważ to nawrót nerwicy w związku z zagrożeniem a nie depresji
  2. Dzień dobry Krótki zarys: 30l kawaler, dosyć przystojny. Z nerwicy leczacy się od 10l, 4 lata temu bardzo mocny epizod depresyjny, aktualnie nawrót nerwicy i odrobinę stanów depresyjnych. Dobre wykształcenie, dobre zarobki. W wieku 18 lat przeżyłem mocną traumę życiową, jak to w tym wieku troszkę się imprezowało, po czasie wróciły do mnie nieprzepracowane sprawy. Od dziecka bardzo wrażliwy, można powiedzieć że zaczątki nerwicy towarzyszyła mi od dawna. Związki: Tutaj trochę informacji dla niektórych z Was. Dosyć przystojny facet, cieszący się zainteresowaniem kobiet, mógłbym "zdziałać" znacznie więcej gdyby nie nerwica & nieśmiałość. Rozsypało mi się kilka związków ale jakoś nie ubolewałem strasznie. Jak to się mówi "hojnie obdarzony przez naturę"- kilka razy usłyszałem że "takiego wielkiego nie widziałam" lub że jestem fantastycznym kochankiem. I co z tego? Zawsze myślałem że o dzieciach, domu z ogródkiem itp. W chwili obecnej uznałem że mogę być genetycznie obciążony(jeden z rodziców był dokładnie taki sam jak ja, skończyło się odebraniem sobie życia) więc uznałem że płodzenie dzieci z obecnym obciążaniem to słaby pomysł. Tym bardziej gdyby dziecko miało urodzić się chore, gdyby ciąża była zagrożona to chodziłbym z nerwów po ścianach. Po prostu widać nie jest mi to pisane. Doszedłem do etapu gdzie lepiej być samemu niż komuś zniszczyć życie czy patrzyć jak Twoje dziecko cierpi. Pewnie z 95% kobiet dąży do założenia rodziny. Wobec tego zostaje mi tylko 5% albo kobieta już z dziećmi która będzie towarzyszką życia. Aktualnie nawrót przez jedno niby błahe doświadczenie. Powrót na wyższe dawki leków bez większych rezultatów. Kwarantanna, zarzucenie sportu którego uprawiałem też nie pomaga. Aktualnie trochę brak mi siły. Po tylu latach, gdy już wydawało się że problem załatwiony, schodziłem z leków, miałem odstawić, splot kilku wydarzeń i bach. Proszę o kilka ciepłych słów i rad. Proszę nie odbierać mojego postu jako przechwalanie się w kilku punktach. Po prostu widziałem tematy gdzie ktoś czuł się gorszy bo np miał słabą pracę, lub bardzo małe przyrodzenie, lub był zdołowany bo nie ma dziewczyny. Ja chciałem tylko pokazać że mając przeciwne atrybuty - można być bardzo nieszczęśliwym. Rada dla tych samotnych facetów- pokochaj siebie to inni Ciebie pokochają. Jak byłem w depresji to kobiety uciekały. Siłownia,leki, terapia gdzie uśmiechałem się w koło - kobiety same do mnie lgnęły.
  3. any1

    niechęć

    Straszne bóle mięśni, zamienię, senność, spanie po 16h, zmęczenie, niemożność ustania na nogach, patologiczna niechec. Co radzicie? Poddać się szpitalowi? Coś innego mi może być? Poradzcie
  4. any1

    niechęć

    byłem u innego, nie widzi nic złego w sulpirydzie
  5. any1

    niechęć

    leczyłem się z nerwicy lękowej
  6. any1

    niechęć

    pozwolę sobie traktować już ten wątek jako dziennik, może dla kogoś się przyda trzymam się w pracy, choć wstawanie jest uciążliwe, człowiek najchętniej przespałby cały dzień. Miałem straszną niechęć do wielu rzeczy w tym nawet do mycia się. 300mg wenlafaksyny + 200mg sulpirydu od miesiąca 300mg, od półtorej tygodnia czuć przebłyski coraz śmielsze wczoraj miałem okropny dzień, rozbeczałem się 2 razy z niczego, w tym raz po prostu jadąc samochodem totalny brak apetytu bóle nóg, karku poczucie że sobie nie poradzę wszelkie odpowiedzi, propozycje mile widziane
  7. any1

    niechęć

    ktokolwiek? komuś po lekach zachciało się wstawać, chodzić do pracy?
  8. any1

    niechęć

    Witam wszystkich Od miesiąca latam na wenlafaksynie 225mg, lekarz nie chce zamienić na coś innego bo "czuć drgnięcia". Drgnięcie jest widoczne w tym że nie myślę co godzinę żeby się zaj**ć. Dni są różne, czasem lepiej czasem gorzej, aktualnie nie wiem czy nie wrócić na L4. Mam niechęć do wstawania, zrobienia sobie posiłku, umycia się, pójścia do pracy, do jakichkolwiek obowiązków, najlepiej zamknąć się w pokoju z laptopem. Przez to ledwo funkcjonuje, z dnia na dzień. Jakieś rady?
  9. any1

    Nie mogę rano wstać

    minou, dostałem odpowiedź, dziękuję bardzo jakieś jeszcze propozycje jak złapać w sobie chęć do wstawania?
  10. any1

    Nie mogę rano wstać

    ale do pracy o 7 trzeba się zwlec..
  11. any1

    Nie mogę rano wstać

    225mg wenlafaksyny + 100mg sulpirydu
  12. any1

    Nie mogę rano wstać

    A co może być tego przyczyną?
  13. Witam Mam problemy z porannym wstawaniem i to duże. Przed rozpoczęciem leczenia nerwicy pamiętam że było ok. Teraz umiarkowana depresja. Wszystkie wyniki w normie, tarczyca etc. Czym to może być spowodowane? Niechęć do pracy, działanie leków, coś innego? Dodam że mógłbym spać do 12, dawno temu byłem rannym ptaszkiem który w wakacje budził się o 7 i nie mógł spać.
  14. any1

    Potrzebuje wsparcia od Was

    Jeszcze polecisz mi coś ciekawego co warto uczynić w kontekście całych moich doświadczeń?
  15. any1

    Potrzebuje wsparcia od Was

    zarzuciłem siłkę przez depresję, zresztą to pochłaniało chyba trochę za dużo sił może basen?
×