Cała aktywność

Nie noszę bransoletek Jechałeś/aś kiedyś motocrossem?

Może pojadę do wujka na wschód Polski Masz jakieś objawy choroby psychicznej?

Tak średnio Masz poczucie wypełnionego obowiązku?

Sławomir gorszy Kadm czy aluminium?

GTA Brad Pitt, Leonardo di Caprio, George Clooney?

Kamper Świerk czy modrzew?

Zielone Sosna czy jodła?

Kit Siedzenie w domu 24/7?

Lokata

Szkoła

Now joor goon! I rielajzd maj lov for ju łos stroong XDD Napieerdalam to od wczoraj

To chyba dobrze czy nie bardzo chcesz byc taki jaki jesteś

No ja z kolei dużo lepiej dogaduje się z mężczyznami i to nie że teraz od niedawna tylko od zawsze już jako dziecko też pamiętam że tak było. Z kobietami nie potrafię się dogadać za bardzo, albo nie ma wspólnych tematów albo mam wrażenie że z jakiegoś powodu za mną nie przepadają.

Niedziela, jak tam u Was ?

Nie walcz o uwagę i zrozumienie w rodzinie bo zawsze będziesz cierpieć. To nic nie da mimo, że potrzebujemy akceptacji. Skoro nie sprzątają to nie upominaj. Przestań sprzątać- zauważa. Bez zbędnych słów- zamiast tłumaczyć wyjdź na zakupy, rower, z koleżanką i zajmij się swoim szczęściem. Zaburzeni zawsze są winni wszystkiego i to jest bardzo wygodne dla zdrowych. Pewnie nie robią tego specjalnie ale nie siedzą w Twojej głowie.

Wiesz że taka dawka yerby nie ma prawa działać? Zgodnie ze sztuką wsypuję się 2/3 naczynia, ja robię z 1/3.

Współczuję. Twoje zdanie jest tak samo ważne jak innych. Wyprowadzka jest dobrym pomysłem. Twoja rodzina na pewno Cię kocha, ale trudno jest wierzyć w siebie gdy się żyje w takim środowisku.

Całe grupy to nie zauważyłam. Zdarzają się osoby bardziej lub mniej przyjazne, ale nie zauważyłam żadnych patternów.

okej, spróbuję dzisiaj dsię odciąć nadzieję moją nkaręca, to że do roku już będę miszkać sama w bloku. Potrzebuję się odciąć choć trochę od tych relacji. Chcę być sama w domu bez poczucia, że znowu muszę walczyć, aby się spodobać.

Jeszcze zależy czy siłownia jest blisko czy trzeba dalej dojeżdżać. Może jakbym chodził blisko to byłoby inaczej. Ale jednak zdecydowałem się skompletować podstawowy sprzęt i nie żałuję. Paraletki to takie "rączki" do robienia pompek. Nie lubię robić pompek w ogóle ale jak już robię to na nich

Niestety tak to już bywa, że albo coś odbierasz bardzo osobiście albo rzeczywiście zaburzeni mają pod górę. Przerabiałam wszystko i nadal przerabiam. Rozumiem i wiem jak to jest. Co by się nie działo- stygmatyzacja. Bo jakby odmawia się prawa do naturalnych odruchów jakie ma każdy zdrowy człowiek i zaczyna się analiza. Czy ona jest zdrowa? Może zaczyna ją coś znów brać? Mnie to wkurwia ale już mniej. Przywykłam. Co robię? Odgradzam się i wtedy też są pretensję. Dlaczego nie odbierasz fonu? Masz mnie gdzieś? Nie...wypracowuje własną przestrzeń aby zyć normalnie bez wpływu innych i ich nie rozumienia jakie stany ma każdy zdrowy człowiek a jakie przemawiają przez zaburzenia. Jeżeli mogę dać ci radę- nie krzycz, nie kłóć się bo tylko dasz im większe paliwo na moje oko. Wycisz się i zaakceptuj- nich sami zaczną myśleć.

@MiśDuży co do samej płci to nie spotkałem się z tym, żeby to było takie zero-jedynkowe, chociaż sam zdecydowanie lepiej dogaduje się z kobietami. Ale polecam zaznajomienie się z tzw. MBTI. Gdy wiesz jaki sam masz typ osobowości to jest tzw. matryca kompatybilności i niektóre typy osobowości mają tak, że nigdy się nie dogadają z pewnymi innymi

Te cechy co mi przypisują są zgodne ze mną.

Jest mi najwzyczajniej smutno. Jestem także wkurwiona. Dlaczego? Bo wszystko jest dobrze, gdy się zgadzam ze wszystkim, np. z wiarą, polityką i innymi rzeczami ogónymi. Jeśli wyrażę inne zdanie to jestem dos≤łownie zjechana, zwyzywana, zhejtowana. Ojciec się drze, matka robi krzywą minę i coś komentuje, brat leci z kontrtargumentami i wyśmiewa mnie. Często jest komentowane moje zachowanie - 'Za dużo dziś gadasz. Może to mania. Jesteś jakaś pobudzona'. 'Ciągle się wkurzasz, coś jest nie tak'. 'Dziwnie się zachowujesz, ale nie wiem dlaczego'. Przykłady sprzed paru chwil" Siedzimy na tarasie. Gadamy, ja słucham każdego po kolei. I zaczęłam coś mówić, ale ojciec olał to i mi przerwał. Powiedziałam, że notorycznie mi przyerywają w prawie w każdej kwestii, tak jakby nie lubili mnie słuchać. Wyszła. SPotkałam ojca w kuchni i mówię, że chcę, aby każdy trzymał za sobą porządek, bo ja każdego dnia ogarniam całą kuchnię, a sprzatania jest dużu. On na to:: "Co Ciebie tak wszystko wkurza. Za dużo kawy? Ogarnij się" Poszłam do salonu. Tam brat i mama. Gadają o skórze głowy i włosach, bo brata od dawna swędzi głowa. Powiedziałam, że może odpowiedni byłby peeling albo szukanie szamponu bez często uczulającego składniku (mogłabym wyszukać jakie to szampone mogą być. Matka kazała mi się zamknąć, bo skąd ja to niby wiem i że to pierdoły. Kazała Bratu nałożyc oliwę z oliwek. Ja mówię, że oni nigdy mnie nie słuchają, ani nie biorą mojego zdania na poważnie. MNIE nie biorą na poważnie. Szczerze? Prawie płaczę. To boli, gdy rodzice traktują Cię tylko jako chorą psychicznie osobę, która nie ma żadnych praw już. Czuję się ogromnie samotna, jak nigdy. Płaczę już. Dawno płąkałam. Od już dłuższgo czasu zauważyłam, że mają mnie w dupie. Są da mnie nie mili i dziwią się, że się odwdzięcam. Mam ochot ich tak zjebać i może to dziś zrobię. Uczucia nie kłamią.

Więc coś sie zapewne zgadza,skoro tak też cię ludzie oceniają,chyba, że robisz tylko takie pierwsze wrażenie.Uwazasz ze jest mylne?Nie jesteś godny zaufania? męski? Może sam siebie nie doceniasz