Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

Metody rozwiązywania konfliktów w związkach. Problemy oraz sposoby radzenia sobie z "trudnymi" partnerami. Przemoc w rodzinie.

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

przez niezapominajkaania 17 sty 2014, 19:49
Witam, jestem tu nowa. Mam 32 lata i pewien problem od dłuzszego czasu, którego sama nie jestem w stanie zrozumieć i własciwie zinterpretować. Mianowicie, od kilku miesięcy byłam (jestem?) w związku ze swoim sąsiadem. On od kilku lat jest rozwiedziony, dzieci ma dorosłe. Od rozwodu mieszka u swoich rodziców w mieszkaniu pietro niżej (blok). Nasz związek od samego poczatku napotykał na trudności, ale nie ze względu na nas samych, bo my zawsze doskonale rozumieliśmy się, rozmawialiśmy o wszystkim i byliśmy bardzo zgodni- żadnych nawet najmniejszych sprzeczek i niedomówień między nami nie było. Związek niestety musiał być ukrywany, ponieważ ani jego rodzina, ani moi rodzice, z którymi mieszkam nie akceptowali naszego związku, ze względu na kilkunastoletnią róznicę wieku. W dodatku partner będąc ze mną, odczuwał jeszcze coś względem byłej żony (o czym mi wspominał). Ponoć nie była to miłość, a szacunek do instytucji małżeństwa, która była dla niego świętością, przez co często wahał się, co by zrobił, gdyby była zona po tych 9 latach od rozwodu poprosiła go o powrót. To były jedyne problemy, jakie mieliśmy- nieakceptacja oraz wizja chęci powrotu byłej zony (żona nie utrzymywała z nim kontaktu, nie dawała nadziei). Dla mnie mężczyzną był bardzo dobrym: czuły, troskliwy, poukładany, szczery, czułam się więc przy nim bardzo kochana, ale!!! Nigdy nie powiedział mi, ze mnie kocha, tylko mówił, ze będzie okazywał to jak najbardziej, byle bym tę jego miłośc poczuła. Bał się deklaracji miłości- jak wspominał. Ja zaliczam się niestety do osób, które bardzo uczucia okazują, wręcz na kazdym kroku, więc on sam mówił, ze nigdy nie czuł się bardziej kochany i gdyby nasze rodziny zostawiły nas w spokoju, utworzylibyśmy już w pełni udany związek bez poczucia strachu, ze rodziny zrobią nam awanturę. Jesteśmy ludźmi dorosłymi, jednak bardzo nie chcięliśmy takich sytuacji w naszych rodzinach, nie chcięliśmy awantur, a żadnych spokojnych rozmów z naszymi bliskimi nie dało się przeprowadzić, więc spotykalismy się potajemnie- dla świętego spokoju. Dwa tygodnie temu widzieliśmy się po raz ostatni, oczywiscie wszystko było wspaniale, poczym umówilliśmy się na wieczorne pogawędki na GG., gdzie również nic nie zapowiadało niczego złego. POżegnalismy się, on obiecał, ze odezwie się na drugi dzień wieczorem, gdy wróci z pracy. Nie odezwał się, ja sama napisałam do niego sms-a, ale równiez nie odpisał, telefonów nie odbierał. Napisałam również, gdy był obecny n GG, ale nie odpisał nawet słowem, choć wręcz błagałam go, by mi wyjaśnił powód swojego milczenia, przeprosiłam nawet, jeżeli czyms nieświadomie go uraziłam, ale też nic! Po prostu nagle zerwał kontakt, a mnie boli głównie najbardziej to, ze nie chce mi wyjasnić z jakiego powodu. Czuję się, jakbym była winna, gdyż on zachował się jak ktoś obrażony, milczący. Kiedyś rozmawialismy na temat zrywania relacji i on sam berdzo potępiał takie metody odejscia i stwierdził, ze nigdy tak związków nie kończył, ani nie zakończyłby, więc tym bardziej dziwi mnie jego zachowanie! Widujemy się codziennie na portalu społecznościowym, pisałam przez kilka dni do niego z prośbą o wyjasnienie milczenia, ale po braku reakcji stwierdziłam, ze nie ma sensu dalej pytać. Nie mogę iśc do niego do domu, gdyż nasza relacja nie była akceptowana i to wywołało by niepotrzebne zatargi z jego rodzicami (starsi, schorowani ludzie). Więc teraz pozostałam z taką niewyjąśniona sytuacją i nie wiem, czy czekać, ze moze kiedyś się odezwie i wyjasni mi, dlaczego odszedł? Bo chyba odszedł, skoro milczy i nie zaprotestował, gdy się go pytałam właśnie o powód odejścia, czy po prostu powoli zaczac o nim zapominać, co będzie trudne, bo nie wiem dlaczego, ale jego zachowanie wywołało we mnie ogromne poczucie winy i wciąż doszukuję się, co zrobiłam nie tak i to mnie wykańcza plus jeszcze sposób, w jaki zostałam pozostawiona- jak rzecz. Sama nie wiem, co nim mogło kierować i dlaczego postąpił w sposób, jaki zawsze krytykował. Nigdy się tez nie obrażał, mówiąc, że zeby się obraził, ktos musiałby mu wyrzadzić straszną krzywdę. Cały czas mam te słowa w głowie, czy może ja mu coś wyrzadziłam? I w jaki sposób, czym? Strasznie się z tym męczę :nervus Może ktoś był w podobnej sytuacji lub pomógłby mi to jakoś inaczej zrozumieć, gdyż ja sama nie jestem w stanie chyba w ogóle rozgryźć tej sytuacji :(
Posty
24
Dołączył(a)
17 sty 2014, 19:40
Lokalizacja
Gdańsk

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

Avatar użytkownika
przez tahela 17 sty 2014, 20:02
On w koncu wziął ten rozwód czy nie , bo z tego co zrzumiałam nie wział, bo ma wielki szacunek do instytucji małezęnstwa. Jeśłi nie wział tyo powtórze najpierw rozwód później jakiekolwiek randki, oczywiscie zawsze po pewnym czasie cżłowiek sie angazuje dlatego zawsze po pierwszym spotkaniu mowi sie , jak zobacze papiery rozwodowe to zaczniemy sie spotykac i zobaczymy co bedzie, powiedziałam tak kilka razy, miny mieli dziwne.

-- 17 sty 2014, 19:06 --

szacunek do instytucji małżeństwa ,wielki opór rodziny?, widziałąś te papiery rozwodowe bo jakos mi tu nie pasi co piszesz, opór rodziny ze wzgledu na wiek moze być ,ale bedzie większy jak nie ma rozwodu a pojawia się nowa kobieta a rodzice delikwenta robia wszystko zeby się zszedł z jeszcze ciagle zoną, jakos to brzmi niespójnie co napisałaś :bezradny:
Kto utraci raz będzie zawsze czekać
Zatrzymujesz czas i zaglądasz w przepaść
Zostaje smutek i tylko smutek
Ostry jak nagły serca głód
Wiatr co zwala z nóg
Smutek i ty
Avatar użytkownika
Offline
Posty
10994
Dołączył(a)
09 sty 2011, 23:22

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

przez niezapominajkaania 17 sty 2014, 20:15
Tak, wziął rozwód- papiery widziałam, ale to tylko rozwód cywilny. W jego mniemaniu żona zawsze żoną pozostanie, bo ślub kościelny jest nierozerwalną przysięgą. Z żoną kontaktów nie utrzymuje, ale wielokrotnie o niej wspominał- praktycznie każdego dnia, włąsnie z taką niepewnością: Co by zrobił, gdyby ona nagle zdecydowała się do niego wrócić, bo przecież to zawsze będzie jego żona. Ale po chwili, gdy widział moją reakcję, mój strach wycofywał się mówiąc, że to tylko jakieś nic nie znaczace myśli. Ale nigdy też nie powiedział, ze mnie kocha- bezpośrednio, bo jak twierdził boi się takich wyznań i zrobi wszystko, bym to poczuła, ale nie może mi tego powiedzieć. Byłam wyrozumiała, wiedziałam, ze jest po nieudanym kilkunastoletnim małżeństwie, ze być może potrzebuje czasu, potrzebuje mojej troski. Wszystko było między nami dobrze, wiele rozmawialiśmy, on zapewniał, że jestem jedyna i takie tam... Ale pewnego dnia po prostu zerwał kontakt bez wyjasnienia i na nic zdały się moje prośby, by chociaż podał mi powód. Od tamtej pory trwam w jakimś zawieszeniu, czuję się z tym fatalnie, doszukuję się w sobie winy za to jego milczenie. Jego rodzina pomimo tego rozwodu wciąż przy kazdej okazji powtarzał mu, by spróbował jeszcze raz, by starał się żonę odzyskać, ze rozwód nic nie znaczy, ze mają dzieci- co prawda dorosłe, ale dzieci. We wigilię bardzo myślał o rodzinie- rozmawialiśmy, powiedział, że od lat kazdego roku bardzo za nimi tęskni, za swoim domem, który zostawił. Wtedy go pocieszałam, że powiniemn zacząć myśleć o ułożeniu sobie życia, a nie tkwieniu w przeszłości, tym bardziej, że sam z domu odszedł i wystąpił o ten rozwód po wieloletnich kłótniach i nieporozumieniach. To on z kolei zaczynał wtedy snuć wizję tego, ze może zona się już zmieniła, że może teraz żyliby już inaczej. Ale po chwili tych jego przemyśleń wszystko wracało do normy- jakby się budził, mając nadzieję na przyszłośc, mówił, ze ze mną jest bardzo szczęsliwy, ze pragnie, by nasz związek się rozwijał. Na wiosnę mieliśmy oficjalnie powiedzieć o tym naszym rodzinom, ale niestety... Zamilkł... A od czasu rozwodu minęło już 9 lat- czyli to nie jest świeża sprawa.
Posty
24
Dołączył(a)
17 sty 2014, 19:40
Lokalizacja
Gdańsk

Doradca Nerwica.com

przez Doradca Nerwica.com
Polecam tych psychologów i psychoterapeutów z Twojej okolicy
Doradca Nerwica.com

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

Avatar użytkownika
przez tahela 17 sty 2014, 20:36
niech mysli dalej nastepnych kilkasaście lat , nagle bedzie stary i sie dowie ze przezył zycie na myśleniu, niech zapierdziela na terapie facet porządną i poukłada sobie w zyciu wszystko po kolei, co jest ważne, i to tak naprawde ważne zona z którą nie mogł wytrzymać bo sie kłocił i zycie codzienne było nie do wytrzymania czy dziewczyna, z która jest mu dobrze, pewne rzeczy trzeba sobie poukłądac w głowie i zrozumieć ,
zaburzenia polegaja na tym,że ciezko zrozumiec to co jest naprawdę ważne i w sumie proste a swoja droga to az zal jak religia moze ludziom nakręcić w głowie, nie było by lepiej jak sie ktos z kimś żre to zawsze juz tak bedzie i gorzej bo czyms dłuzej sie z kims przebywa tym to narasta , ale to też trzeba dojrzałosci zeby wiedzieć, moim zdaniem kłotnie to najgorsze co moze być wrzaski ,to nakreca koło nienawisci tylko przemoc fizyczna jest gorsza, no i kłotnie o jednym swiadcza,ze ludzie nie sa w stanie ze soba sie dogadać a bez dogadywania sie nie bedzie zwiazku beda kłotnie i cos co przypomina zwiazek, awantury sa w stanie wykończyc czlowieka

-- 17 sty 2014, 19:41 --

mojemu kuzynowi też tak ciotka ciagle gada a facet ma 44 lata , masakra, wtrąca sie a później ma zale ,że on nie przychodzi do niej na obiady co tydzień i tak rzadko sie z nim widuje, ale on jest dorosły i niespecjalnie przejmuje sie tym co mama i tata mowią , najwyzej rzadko sie z nimi widuje zeby sie nie nasłuchać a najlepsze sa te rozkminy czemu on tak rzadko przychodzi do nich i żale
Ostatnio edytowano 17 sty 2014, 20:46 przez tahela, łącznie edytowano 1 raz
Kto utraci raz będzie zawsze czekać
Zatrzymujesz czas i zaglądasz w przepaść
Zostaje smutek i tylko smutek
Ostry jak nagły serca głód
Wiatr co zwala z nóg
Smutek i ty
Avatar użytkownika
Offline
Posty
10994
Dołączył(a)
09 sty 2011, 23:22

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

przez Kokojoko 17 sty 2014, 20:45
niezapominajkaania napisał(a): wielokrotnie o niej wspominał- praktycznie każdego dnia, włąsnie z taką niepewnością: Co by zrobił, gdyby ona nagle zdecydowała się do niego wrócić, bo przecież to zawsze będzie jego żona. Ale po chwili, gdy widział moją reakcję, mój strach wycofywał się mówiąc, że to tylko jakieś nic nie znaczace myśli. Ale nigdy też nie powiedział, ze mnie kocha- bezpośrednio, bo jak twierdził boi się takich wyznań


:roll: :roll: :roll:

Bedac z Toba od kilku miesiecy, caly czas wspominal z nostalgia byla? Po 9 latach od rozwodu???
...
Proste... Wrocil do niej, ale jest zbyt wielkim tchorzem, zeby sie spotkac i powiedziec Ci to wprost. Frajerzy tak maja ;)
Kokojoko
Offline

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

przez niezapominajkaania 17 sty 2014, 20:51
Tak, dokładnie! Ja wielokrotnie mu mówiłam, ze on musi się zdecydować, czego chce, bo przyznawał, ze sam czasem nie wie. Często też obwiniał mnie, ze za bardzo go pokochałam, ze boi się, co by było, gdyby nam się nie powiodło, czyli on już z góry to chyba przewidział, ze musi się nie udać! W dodatku widział mój ból i lęk, gdy kazdego dni wypisywałam do niego pierwsza wiadomości i wielokrotnie podkreślałam, ze się po prostu boję, bo nie wiem, na czym stoję w relacji z nim, a jestem bardzo zaangażowana uczuciowo. Co najgorsze, ja sama byłam oporna przed jego zainteresowaniem na poczatkach, ale latał za mną, zapraszał na pizzę, do kina- czyli jakby sam zabiegał o tę relację, a później przyznał się, ze się czasem boi tego, co się dzieje, bo ja za mocno go kocham i chciałabym całe zycie już podporzadkować pod nasz związek. Miał przede mną dwie partnerki już po rozwodzie i również zakończył te relacje, gdy zaczynało się robić poważnie, ale przynajmniej z nimi rozmawiał, a do mnie z godziny na godzinę po prostu przestał się odzywać! Dzień wcześniej mieliśmy rozmowę na temat tego, ze mu bardzo te uczucia okazuje, ze za mocno go kocham, ze nie można tak kochać, bo w życiu różnie to bywa. Tłumaczyłam mu nie jeden raz, że nie może żyć tym, co było lata temu, że skoro jest szczesliwy, niech buduje to szczęscie, a nie myśli o wchodzeniu znów w bagno kłótni i nieporozumień, tylko dlatego, ze kiedyś coś komuś w kościele przysięgał. Twierdził jeszcze, ze to jest też z mojej strony brak szacunku do siebie, ze zawsze potrafię go poprosić o coś, że jestem też bardzo uległa. Że jego zona zawsze była honorowa i dumna, potrafiła się przez lata nie odzywać, była silną kobietą, a ja jestem słabsza i takie tam i ze to jest moja poważna wada... Stąd te moje wyrzuty sumienia, ze to przeze mnie, że nie dałam rady tego udźwignąć, pomóc mu i okazywałam słabości, przez co może uciekł. Takie myśli mam w głowie...
Posty
24
Dołączył(a)
17 sty 2014, 19:40
Lokalizacja
Gdańsk

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

Avatar użytkownika
przez libertynka 17 sty 2014, 20:52
może Cię okłamywał po prostu?
mój były mnie zostawił nagle bez powodu, a może powodem był 1 stycznia, czyli trzeba zniknąć bez wyjaśnienia.
po kryjomu poszedł zrobić sobie wazektomię żeby nadrobić lata młodości i żeby go "żadna na dziecko nie złapała", nawiązaliśmy kontakt pół roku później i ta menda o niczym mi nie powiedziała, przez tydzień wierzyłam, że wszystko się ułoży. dobrze, że się w końcu przyznał. życzyłam mu syfilisu.
to przerażające, jak niektórzy faceci potrafią dobrze kłamać i udawać uczucia. to był jedyny facet, o którym myślałam poważnie (ślub i takie tam). odchorowałam go, ale zajęło mi to 2 lata. nie warto cierpieć przez faceta :( nawet jak nie rozumiesz to postaraj się zapomnieć. szkoda życia.
vel veganka
spotkam się we Wrocławiu, kto chętny proszę o pw
Avatar użytkownika
Offline
Posty
1896
Dołączył(a)
21 kwi 2013, 10:57
Lokalizacja
Wrocław

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

przez niezapominajkaania 17 sty 2014, 20:54
Kokojoko napisał(a):
niezapominajkaania napisał(a): wielokrotnie o niej wspominał- praktycznie każdego dnia, włąsnie z taką niepewnością: Co by zrobił, gdyby ona nagle zdecydowała się do niego wrócić, bo przecież to zawsze będzie jego żona. Ale po chwili, gdy widział moją reakcję, mój strach wycofywał się mówiąc, że to tylko jakieś nic nie znaczace myśli. Ale nigdy też nie powiedział, ze mnie kocha- bezpośrednio, bo jak twierdził boi się takich wyznań


:roll: :roll: :roll:

Bedac z Toba od kilku miesiecy, caly czas wspominal z nostalgia byla? Po 9 latach od rozwodu???
...
Proste... Wrocil do niej, ale jest zbyt wielkim tchorzem, zeby sie spotkac i powiedziec Ci to wprost. Frajerzy tak maja ;)


Tak, wspominał i za każdym razem wyprowadzałam go z tego stanu, pocieszałam. Starałam się zrozumieć, bo był facetem po przejściach. Właśnie, nie wrócił do niej! Mieszka nadal u rodziców. Ale ze mną urwał całkowicie kontakt i nawet błagania o podanie powodu odejścia nie pomogły- nie wiem, dlaczego tak ze mną postąpił :-(
Posty
24
Dołączył(a)
17 sty 2014, 19:40
Lokalizacja
Gdańsk

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

przez aardvark3 17 sty 2014, 20:55
Dorosly mezczyzna, skoro wzial rozwod to chyba tego chcial. I po co pozniej jakies gadki ze swietosc zwiazku, ze to, ze tamto.
Jak sie uwaza wezel malzenski za swiety to sie nie rozwodzi tylko tkwi w piekielku.
Gosc by chcial i zjesc ciastko, i miec ciastko zamiast jak mezczyzna w domu j*bnac piescia w stol i zabronic rodzicom wtracania sie w jego zycie prywatne! Co to wogole za porabana sytuacja ze mezczyznie po 40-ce rodzice na glowie ciosaja kolki bo sobie chce zycie ulozyc? Niech akceptuja jego wybor, jest dorosly i wie co robi (zalozmy).
Rodzice tez jacys dziwni, co to za wtracanie sie w zycie doroslego dziecka? Zaslaniaja sie tym ze starzy, schorowani - to co, to im wolno komus w zyciorysie bruzdzic, szantazowac emocjonalnie?
Gosciu jakis nie teges jest bo sam nie wie czego chce.
Zona jakby go chciala, to by wrocil. A tutaj kreci z kobieta bez zobowiazan, zawraca jej glowe i ona przez niego traci czas na nadzieje i emocje.
Nie rozumiem, zeby dorosli ludzie spotykali sie ukradkiem - w porzadku jak sie jest nastolatkiem i mieszka u rodzicow i te sprawy sa "be". Ale dorosli, niezalezni ludzie zeby sie ukrywali?
Moglby, gdyby chcial, wynajac mieszkanie i przeprowadzic sie do niego od rodzicow.

A to co on opowiadal ze takie czy inne zasady ma - kazdy moze mowic to, na co ma ochote i niekoniecznie jest to prawda. Tylko Ty mu wierzylas, bralas to co on mowi za dobra monete.
Dla mnie, patrzacej z boku, po opisie Twojej sytuacji wylania sie taki skaucik w srednim wieku.

-- 17 sty 2014, 19:56 --

a - zapomnialam.
Ty tez o nim zapomnij. Nie jest tego wart jak widac.
Trzymaj sie.
Et caetera, et caetera ad mortem defecatum
Offline
Posty
725
Dołączył(a)
06 lis 2013, 13:08
Lokalizacja
Rath Luirc, RoI

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

przez niezapominajkaania 17 sty 2014, 21:00
veganka napisał(a):może Cię okłamywał po prostu?
mój były mnie zostawił nagle bez powodu, a może powodem był 1 stycznia, czyli trzeba zniknąć bez wyjaśnienia.
po kryjomu poszedł zrobić sobie wazektomię żeby nadrobić lata młodości i żeby go "żadna na dziecko nie złapała", nawiązaliśmy kontakt pół roku później i ta menda o niczym mi nie powiedziała, przez tydzień wierzyłam, że wszystko się ułoży. dobrze, że się w końcu przyznał. życzyłam mu syfilisu.
to przerażające, jak niektórzy faceci potrafią dobrze kłamać i udawać uczucia. to był jedyny facet, o którym myślałam poważnie (ślub i takie tam). odchorowałam go, ale zajęło mi to 2 lata. nie warto cierpieć przez faceta :( nawet jak nie rozumiesz to postaraj się zapomnieć. szkoda życia.


Bardzo możliwe, ze był jakimś kłamcą. Czasem miałam wrażenie, że to zwykły kobieciarz- zdradzał takie cechy wcześniej, ale gdy weszliśmy w związek przestał wspominać o jakichkolwiek kobietach (prócz byłej żony). Co najgorsze, kilka dni wcześniej rozmawialiśmy o o sposobach odejścia i bardzo krytykował sposób, w jaki odszedł mój narzeczony kilka lat wcześniej (zdradził)- a zerwał zaręczyny również milczeniem! Po czym po pół roku dopiero przepraszam usłyszałam. Marek (ten obecny) bardzo to skrytykował twierdząc, ze porzucenie kogoś bez słowa jest czymś, czego on się wręcz brzydzi i to dla niego nie facet, który tak postępuje z kobietą. I co? Za kilka dni zrobił to samo i tak samo!
Posty
24
Dołączył(a)
17 sty 2014, 19:40
Lokalizacja
Gdańsk

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

Avatar użytkownika
przez libertynka 17 sty 2014, 21:05
niezapominajkaania, zakochana kobieta nie zauważy, że facet łże jak pies, taka prawda. szukasz winy w sobie zupełnie niepotrzebnie. trafiłaś na kawał ch... założę się, że jest zaburzony, bo 9 lat po rozwodzie ciągle gadać o żonie to normalne nie jest. wiem, że to cholernie przykro może brzmieć, ale oszukał Cię i teraz powinnaś podnieść głowę do góry i nie rozpamiętywać.
vel veganka
spotkam się we Wrocławiu, kto chętny proszę o pw
Avatar użytkownika
Offline
Posty
1896
Dołączył(a)
21 kwi 2013, 10:57
Lokalizacja
Wrocław

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

przez niezapominajkaania 17 sty 2014, 21:10
aardvark3 napisał(a):Dorosly mezczyzna, skoro wzial rozwod to chyba tego chcial. I po co pozniej jakies gadki ze swietosc zwiazku, ze to, ze tamto.
Jak sie uwaza wezel malzenski za swiety to sie nie rozwodzi tylko tkwi w piekielku.
Gosc by chcial i zjesc ciastko, i miec ciastko zamiast jak mezczyzna w domu j*bnac piescia w stol i zabronic rodzicom wtracania sie w jego zycie prywatne! Co to wogole za porabana sytuacja ze mezczyznie po 40-ce rodzice na glowie ciosaja kolki bo sobie chce zycie ulozyc? Niech akceptuja jego wybor, jest dorosly i wie co robi (zalozmy).
Rodzice tez jacys dziwni, co to za wtracanie sie w zycie doroslego dziecka? Zaslaniaja sie tym ze starzy, schorowani - to co, to im wolno komus w zyciorysie bruzdzic, szantazowac emocjonalnie?
Gosciu jakis nie teges jest bo sam nie wie czego chce.
Zona jakby go chciala, to by wrocil. A tutaj kreci z kobieta bez zobowiazan, zawraca jej glowe i ona przez niego traci czas na nadzieje i emocje.
Nie rozumiem, zeby dorosli ludzie spotykali sie ukradkiem - w porzadku jak sie jest nastolatkiem i mieszka u rodzicow i te sprawy sa "be". Ale dorosli, niezalezni ludzie zeby sie ukrywali?
Moglby, gdyby chcial, wynajac mieszkanie i przeprowadzic sie do niego od rodzicow.

A to co on opowiadal ze takie czy inne zasady ma - kazdy moze mowic to, na co ma ochote i niekoniecznie jest to prawda. Tylko Ty mu wierzylas, bralas to co on mowi za dobra monete.
Dla mnie, patrzacej z boku, po opisie Twojej sytuacji wylania sie taki skaucik w srednim wieku.

-- 17 sty 2014, 19:56 --

a - zapomnialam.
Ty tez o nim zapomnij. Nie jest tego wart jak widac.
Trzymaj sie.


Związek był ukrywany na jego prośbę, ja byłam gotowa powiedzieć swojej i jego rodzinie, ze jesteśmy szczęsliwi, będziemy razem! Jego rodzice są fizycznie niepełnosprawni, brat jest za granicą, on jest jedynym opiekunem tych rodziców, zajmuje się domem i nimi. Oczywiscie, gdyby chciał, to mógłby coś wspólnie ze mną wynająć, bo do rodziców by sobie dojeżdżał codziennie. Jak mówił zawsze, ze on bardzo liczy sie z ich zdaniem, ze nie chciałby kontaktu z rodziną pogorszyć. Nawet nie mogliśmy spacerować jak ludzie po ulicy, bo wciąż bał się, ze ktoś znajomy go zauważy, alebo ktoś z dalszej rodziny- tak, jakby się wstydził mnie, ze przecież wszyscy wiedzą, ze on jest po rozwodzie i jak to wygląda, ze idzie z inną- młodszą kobietą, ze ludzie tego nie zrozumieją, są nietolerancyjnu itp. Ja mam 32 lata on 50, więc to dorosły męzczyzna, azachowywał się czasem jak podlotek! Szkoda tylko, ze od poczatku przystałam na takie warunki. Zmyliło mnie to, ze on zawsze potrzebował czasu, ze wspominał, ze jest po przejściach, a ja z tego całego swojego uczucia po prostu pozwoliłam mu na takie zachowanie, by nie robić już problemów, by go nie zrazić do siebie...
Posty
24
Dołączył(a)
17 sty 2014, 19:40
Lokalizacja
Gdańsk

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

Avatar użytkownika
przez libertynka 17 sty 2014, 21:14
niezapominajkaania, z tego co piszesz to on nigdy nie traktował Cię poważnie i nie miał planów związanych z Tobą. dla niego to było niezobowiązujące. nie zostawiło śladu w jego życiu. może byłaś lekarstwem, którego już nie potrzebuje.
vel veganka
spotkam się we Wrocławiu, kto chętny proszę o pw
Avatar użytkownika
Offline
Posty
1896
Dołączył(a)
21 kwi 2013, 10:57
Lokalizacja
Wrocław

Nagle zamilkł (odszedł?) :-(

przez niezapominajkaania 17 sty 2014, 21:16
veganka napisał(a):niezapominajkaania, zakochana kobieta nie zauważy, że facet łże jak pies, taka prawda. szukasz winy w sobie zupełnie niepotrzebnie. trafiłaś na kawał ch... założę się, że jest zaburzony, bo 9 lat po rozwodzie ciągle gadać o żonie to normalne nie jest. wiem, że to cholernie przykro może brzmieć, ale oszukał Cię i teraz powinnaś podnieść głowę do góry i nie rozpamiętywać.


Staram się jakoś żyć z tym, nie załamywać się, ale to cholernie cięzkie! Po swoim narzeczeństwie, które również się rozpadło (przez zdradę jmężczyzny pod wpływem alkoholu) miałam w ogóle problem, by komukolwiek zaufać. Zaufałam dopiero jemu po kilku latach samotności. Znał moje wszystkie słabości, problemy i sprawy. Nazywał siebie również moim najlepszym przyjacielem, twierdząc, ze zawsze by mi pomógł, nigdy z kłopotem nie zostawił. Żałuję, że tak zaufałam, ze tak się zwierzyłam i to ze spraw, o których nikomu nawet wcześniej nie mówiłam. Pragnęłam miłosci, bliskosci po tej samotności, która wcześniej przeszłam. Teraz wiem, ze popełniłam błąd ufając bezgranicznie, dając się omamić.
Posty
24
Dołączył(a)
17 sty 2014, 19:40
Lokalizacja
Gdańsk

Sortuj wg

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 10 gości

Przeskocz do