Jak mam sobie z tym poradzić?

Metody rozwiązywania konfliktów w związkach. Problemy oraz sposoby radzenia sobie z "trudnymi" partnerami. Przemoc w rodzinie.

Jak mam sobie z tym poradzić?

przez ariodante 01 sie 2012, 23:11
Piszę tutaj, ponieważ spotkała mnie ogromna przykrość. Chcę opowiedzieć, bo ciężko mi i nie wiem jak sobie poradzić. Mam 21 lat, mój były chłopak 23, razem byliśmy 5 lat. Wszystko skończyło się nagle, trzy tygodnie temu. Dzień wcześniej rozmawialiśmy o
zaręczynach we wrześniu, następnego dnia powiedział, że musi podwieźć znajomych, za pół godziny będzie. Wrócił po sześciu godzinach. Pokłóciliśmy się, okazało się, że ma inną zakochał się, chce zerwać, że chyba kocha, ale nie wie czy to co czuje do mnie to na pewno miłość, że przeszkadza mu tak częste przebywanie ze sobą etc. (dziewczyna nie odegrała większej roli, ona nie chce z nim być). Zwaliło mnie z nóg i poszło w pięty. W ogóle mnie na to nie przygotował! Wcześniej mówił, że kocha, snuł plany, wszystko robiliśmy razem. Prosiłam o szansę, że możemy to zmienić, nie trzeba od razu nas przekreślać.
On na to, że już chyba nie chce nic naprawiać, ale chce się spotykać, ponieważ bardzo zależy mu na przyjaźni i lubi seks ze mną. Przez kolejny tydzień działałam jak automat, w efekcie wylądowałam w szpitalu pod kroplówką z powodu odwodnienia. Spotkaliśmy się kilka razy, było miło. Powiedział, że chyba kocha, żę nie wie czy do siebie nie wrócimy. Później, że może tak za pół roku .. Okazało się, że w macicy mam pęcherzyk, testy były pozytywne. Powiedział, że jeżeli okaże się, że to ciąża, to będziemy razem, jednak nie okazał w międzyczasie wsparcia. W ten piątek dostałam bóle i krwawienie, poroniłam. Powiedział, że to często się zdarza. Wczoraj ostatecznie zerwałam kontakt, poczułam się jak emocjonalna dziwka, która za ochłapy zainteresowania będzie zastępczą opcją, do czasu, aż on znajdzie sobie inną. Teraz pytam dlaczego byłam taką idiotką? Zdradził mnie trzy razy, o których wiem, wciąż się upijał, a gdy ja chciałam odchodzić, mówił, że się zabije i że kocha. Pod wpływem alkoholu pobił mnie, miałam siniaki na twarzy. Wieczne mandaty, wieczne kłamstwa, zdrady, niepewność czego on chce od życia. Mówił, że się zmieni, przez miesiąc nie pił, proponował wspólne zamieszkanie od września, mówił to jeszcze w maju! Jego rodzina była tak bardzo za mną. I zostawił.
Pomimo jego wad, kochałam, wierzyłam, że się zmieni, a on się poddał. Uznał, że jestem manipulantką, jestem zaborcza - ja tylko chciałam wszelkimi sposobami pokazać mu, że można żyć inaczej. Był mi przyjacielem. Wierzyłam mu bardziej, niż komukolwiek. I w jednej chwili ta osoba umarła, odgrodziła się lodowatym murem. Jest tak jakbym go sobie wymyśliła. Staram się iść do przodu, mam kilku prawdziwych przyjaciół i wspaniałą rodzinę, wiele zainteresowań, cudowne studia. Ale czuję, jakby mój świat nagle stracił sens. Nic już nie jest tak kolorowe, tak radosne. Wciąż się obwiniam. Nie byłam doskonała, popełniłam wiele błędów, ale starałam się dać mu całą swoją miłość, pokazać, że można żyć inaczej. Zawsze chciałam by był szczęśliwy, bo wtedy szczęśliwa byłam też ja.
Najsmutniejsze jest to, że nie mogę pozbyć się natrętnej myśli, że gdyby zadbał o mnie bardziej, potraktował z czułością, uspokoił, może nie straciłabym dziecka. To tak cholernie boli, bo mimo, że wskoczyłabym za nim w ogień, nie mogę do niego wrócić, nie zniosę już więcej i to naprawdę koniec.
Jak mam teraz cieszyć się życiem?
Offline
Posty
2
Dołączył(a)
01 sie 2012, 22:39

Jak mam sobie z tym poradzić?

Avatar użytkownika
przez depresyjny86 01 sie 2012, 23:20
Wciąż się obwiniam. Nie byłam doskonała, popełniłam wiele błędów

Nie masz za co siebie obwiniac.To On popełnial błędy,a nie Ty.
Zdradził mnie trzy razy


Co za debil....Przeczytaj na głos sobie,to co napisalas - naprawdę Ty niczemu nie jestes winna.
:)
Avatar użytkownika
Offline
Posty
6839
Dołączył(a)
12 wrz 2006, 15:58
Lokalizacja
Gdańsk

Jak mam sobie z tym poradzić?

Avatar użytkownika
przez L.E. 01 sie 2012, 23:37
ariodante, po niewielkich modyfikacjach byłaby to historia, którą przeżyłam 2 lata temu.
4 lata związku, dwa lata starszy facet, zdrady i ta inna... I to, że kilka dni wcześniej rozmawialiśmy o próbie naprawienia naszego związku.

Z obecnej mojej perspektywy nic lepszego nie mogło mi się przytrafić ;) Obecnie mam faceta, z którym czuję się szczęśliwa i bezpieczna.
Aaaa i co do żebrania o uczucie.... Robiłam identycznie jak Ty. Robiłam wszystko, żeby facet do mnie wrócił, potem się nienawidziłam za niepogonienie go w cholerę, a potem znowu gotowałam i szłam z nim do łóżka, żeby tylko wrócił.
Na przemian z tym miałam fazy patrzenia na znanych mi wolnych facetów i miałam wrażenie, że teraz to zostali mi tylko starzy, grubi, łysi, głupi i bez zębów (a nie byłam wtedy dużo starsza niż Ty:D).
W każdym razie myślę, że powinnaś potraktować to jako nowy początek. Wiadomo, że czasem będziesz tęsknić i myśleć o rzeczach, które robiliście razem, ale to wyjdzie Ci tylko i wyłącznie na dobre ;)
'Każdy z nas jest łodzią, w której może się z potopem mierzyć,
cało wyjść z burzowej chmury, musi tylko w to uwierzyć"
Avatar użytkownika
Offline
Posty
3514
Dołączył(a)
03 mar 2010, 18:48

Doradca Nerwica.com

przez Doradca Nerwica.com
Polecam tych psychologów i psychoterapeutów z Twojej okolicy
Doradca Nerwica.com

Jak mam sobie z tym poradzić?

Avatar użytkownika
przez depresyjny86 02 sie 2012, 20:04
grubi

No taaak bo facet musi być chudy.... :-| :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted:
:)
Avatar użytkownika
Offline
Posty
6839
Dołączył(a)
12 wrz 2006, 15:58
Lokalizacja
Gdańsk

Jak mam sobie z tym poradzić?

przez ariodante 02 sie 2012, 23:56
człowiek nerwica napisał(a):
grubi

No taaak bo facet musi być chudy.... :-| :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted: :twisted:



Bzdura, miśki są fajne :D (tylko żeby nikt się nie obraził!)

Wracając do tematu, dziękuję za zainteresowanie. Z natury jestem cyniczną optymistką, także jakoś to przeżyję. Modlę się tylko o siłę ducha, jeżeli mu odbije i skruszony wróci żebrać o jeszcze jedną szansę. Choćby serce się na mnie obraziło i chciało zabić, rozum mówi nie - Serce, Tobie już dziękujemy 8)
Offline
Posty
2
Dołączył(a)
01 sie 2012, 22:39

Sortuj wg

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Google Ads [Bot] i 9 gości

Przeskocz do