moja głupia historia

Forum poświęcone depresji oraz CHAD. Jeżeli czujesz, że sam/a sobie nie radzisz, nie zwlekaj z napisaniem o tym. A jeżeli depresje masz za sobą - możesz podzielić się wskazówkami.

moja głupia historia

Avatar użytkownika
przez Berishia 12 kwi 2009, 13:12
Upadłam już całkiem na głowę żeby pisać o tym na jakiś forum. Chwilami daję sobie z tym radę, a nieraz wpadam w dołek i czuję taką niemoc, bezradność, bo nie chce tak żyć.

Żadna nowa historia. Kobieta zauroczyła się w facecie. Wieczór bardzo miły, całowanki, przytulanki. Jaka ja głupia byłam. Ściągnął ze mnie koszulkę i spodnie. Powiedział, że bielizny nie ściągnie... Stało się inaczej. Ja zaskoczona, wydusiłam z siebie tylko Jego imię. Cofnął się.
Poszedł do łazienki, a ja w tym czasie się ubrałam.

Wrócił i siadł przy komputerze. Ja do niego podeszłam i przytuliłam się, zaczęłam Go głupio pocieszać "Nic się nie stało X, byłeś cudowny...". A on powiedział, że "Jestem jednak menda". Potem puścił mi kawałek piosenki Comy, powiedział "Ta zwrotka jest o mnie"
Chciałem zreperować świat.
A oto widzę, że sam.
Jestem jednym z tych
cholernych drani i świń

Później zaczął mi opowiadać o swoich zainteresowaniach, pokazywał mi różne stronki.
Śpiewaliśmy nawet razem piosenki.
Nie chciałam wtedy dopuścić do siebie myśli co się stało. Wygłupiałam się i dokuczałam mu.
W pewnym momencie powiedział, że jak jeszcze raz dam mu brodę na głowę, to mnie zgwałci.
A ja dałam... bo właściwie tego chciałam i zrobiliśmy to...

Jednak nie było w porządku... przecież tak naglę nie mogło stać się ok, jakby nic się wcześniej nie stało, w dodatku poszłam do łóżka z obcym facetem.
On był świnia i menda, a ja osobą naiwną i dziwką.

Oglądał pierwszy odcinek "Wiedźmina" na komputerze. Wzięłam krzesło i chciałam się dosiąść się do niego. Ten się nie posunął. Tak siedzieliśmy w ciszy i oglądaliśmy.

Kiedy się film kończył, ja odstawiłam krzesło na bok i zaczęłam się ubierać.
I kiedy już ubrałam bluzę i kurtkę, ten się odezwał takim smętnym głosem "a tak to jutro mamy sobotę...", odwrócił się i zauważył, że wychodzę. Zatrzymał mnie przy drzwiach, których z resztą nie mogłam otworzyć. Zapytałam mnie "Co się stało ?", ja zadałam mu również to samo pytanie i powiedziałam, że nie wyjdę do póki mi nie powie.
Ale ani jedno ani drugie nic nie powiedziało. Ja coś paplałam, że się nie odsunął trochę, bo chciałam siąść koło Niego...
Wyszłam...

I tak zaczęło się... oczywiście zaczął mnie unikać. Po paru dniach napisałam mu sms'a. Odpisał mi jedynie, że chce być sam. Tak bardzo chciałam z nim pogadać. Napisałam mu trochę wcześniej, że będę chciała pogadać na gg i będę mu chciała powiedzieć o co mi chodzi. Chodziaż dziś nie wiem po co...
Nie pisałam do niego nic, codziennie mówiłam mu "cześć" na powitanie.
Mijały dni, a mi było strasznie z tym źle, że chłopak mnie unika.

Przed świętami udało nam się porozmawiać. Rozmowa nie poszła dobrze, czułam to.
Za dużo mu nie powiedziałam. Powiedziałam mu, że oboje byliśmy egoistami, a ja mu wybaczam i nie gniewam się. Przyznałam się, że chciałabym z nim o tym pogadać, ale nie potrafię. Chciałam mu szczerze wszystko powiedzieć, chodziaż dziś nie wiem po co....
On widać też nie miał siły, przyznał się do tego.
Skończyło się tym, że on powiedział "było, minęło". Odeszłam...

Od nowego roku zaczął znowu mnie unikać, ale to już w większym stopniu i przerażało mnie to. Wiedziałam dlaczego i wiem, że nie potrzebnie, ale strasznie się obwiniałam...
I zaczęło się pisanie do niego na gg, chodzenie za nim - czego na początku nie robiłam, bo nie pozwalała mi na to duma. Tak mi było z tym źle, że nie mogłam przestać i zdeptałam swoją dumę.

Napisałam mu jakiś czas temu, że chyba rozumiem, że on nie potrafi inaczej... wiem, że powinnam mu dać po tym spokój, ale nie potrafię.
Parę dni jest dobrze, ale potem znowu wraca dołek, użalam się nad sobą i płaczę.

Wiem, że nic tego nie zmieni i już pewnie do końca studiów będzie mnie unikał... Jeszcze tylko 4 lata, ale ja nie wiem czy wytrzymam. Czasem myślę, żeby z nich zrezygnować, ale studiowanie na tym kierunku to moje marzenie i nie chcę mieć rok w plecy :(

Nie wiem co mam ze sobą zrobić. Nie pisałam mu jeszcze, że sobie z tym nie radzę, gram twardą, chodziaż to co pisałam do niego nie wskazywało na to i może się domyśla, że sobie nie radzę i może chciałby mi pomóc i mieć spokój, ale nie wie jak.

A mnie wystarczyłoby żeby mógł stać ze mną w jednej grupie i rozmawiać z innymi, ze mną nie musiałby. Chciałabym żeby mnie ignorował, żebym dla niego nie istniała.
Ale się nie da, musi mnie unikać.
Wszystko przez to, że chciałam bardzo z nim porozmawiać, choć troszeczkę, a mogło być dobrze... parę dni przed świętami było dobrze, tak normalnie... ja się tak cieszyłam i wszystko to runęło. Zaczęło się znowu i było gorzej.

Wiem, że nie powinnam do niego pisać, bo tylko pogorszę sprawę.
Nie ma dnia bym o tym nie myślała, nie ma dnia w którym nie chciałabym do niego pisać i się żalić, bo tylko to mi zostało, problemu nie załatwię. Powstrzymuję mnie przed pisaniem jedynie myśl, że Go tylko bardziej dołuję, ale czasem brakuję mi sił i mam ochotę wyrzucać z siebie nagromadzony ciężar.

Zostaje obserwować, bo może pewnego dnia .. tak jak kiedyś raz wystarczyło... podejść do niego, powiedzieć "cześć", uśmiechnąć się i zapytać "jak leci". On się uśmiechnie, odpowie "dobrze". Na tym się skończy i będzie prawie normalnie...

Wiem, że muszę być silna.
Umawiałam się z nim niedawno na rozmowę po sesji, mówiła mu, że ja nie z sekty i nie będę ciągle za nim chodzić i się pytać czy ze mną pogada. Powiedziałam mu, że nie musi... ale chłop nie umiał odmówić i oczywiście odpowiedź była twierdząca.
Na drugi dzień zapytałam "kiedy ?", chodziaż nie widziałam sensu... jego odpowiedź mnie nie zaskoczyła.

Tydzień później zaczął mnie większym łukiem unikać i już znałam odpowiedź.
Napisałam do Niego smsa "Przepraszam, że chciałam z Tobą rozmawiać", potem podeszłam do ławki, oczywiście widząc, że idę, odwrócił się i zaczął rozmawiać z kolegą siedzącym obok.
Popukałam go w plecy, a że się nie odwrócił... schyliłam głowę do Jego ucha i mu powiedziałam, że "Ja się tak nie bawię". Wieczorem na gg napisałam mu w stylu "nie ma co wzmacniać przekazu, milczenie jest wystarczającą odpowiedzią", nazwałam go idiotą, bo ze mnie zrobił idiotkę. Usilnie chciałam nie wierzyć, że jednak chciałby ze mną trochę porozmawiać. Jednak czasami człowiek stara się zbyt bardzo i mu to nie wychodzi.
Na drugi dzień napisałam przeprosiny, bo widziałam, że mu smutno.
Na tym powinnam zakończyć i mogłabym być z siebie dumna... ale, niestety, jestem człowiekiem słabym.

Staram się zajmować czymś inny, ale czasami jak przyjdzie do mnie taka myślę, że "tak już będzie", bo wiem, że nic nie zrobię... W tej chwili ciężko mi to jest wyrzucić, chodziaż teraz jak trochę popisałam jest mi trochę lżej. Mogę się domyślać co czytającym o mnie myślą i szczególnie krytyczne opinię o mnie będą prawdziwe.

Sama nie potrafię sobie pomóc, a jemu też bym chciała. :(
No tylko jak mu pomóc żeby też nie odbierał to tak, że ja myślę, że on sobie nie radzi.
On sobie radzi właśnie... poprzez unikanie mnie... a ja poprzez pisanie do niego.
Bardzo bym chciała żeby to błędne koło się kiedyś skończyło.

I zostałam z powodu dołku sama w domu, rodzice i siostra pojechali do babci.
Znowu musiałam nakłamać, że martwię się tym, że nie dam rady z nauką.

Idę teraz sobie wypić herbatkę z Melisy i położę się spać.
Może jak wstanę to będzie lepiej.

Tak bardzo chciałabym się skupić na przyszłości.
moja głupia historia

Świat jest jak pudełko ciastek, a ludzie są tylko marnymi okruszkami, natomiast ja jestem rodzynkiem -Garfield-
Avatar użytkownika
Offline
Posty
20
Dołączył(a)
12 kwi 2009, 11:40
Lokalizacja
Rzeszów

Re: moja głupia historia

przez Ridllic 12 kwi 2009, 13:46
zasadniczo to wygląda na to ,że Ty chcesz tego faceta na mój rozum sam bym Cie unikał nie z tego powodu co się stało ale z tego ze jesteś natarczywa i zmienna strasznie w tym co chcesz mu przekazać facet się po prostu pogubił nie wie jak reagować przy Tobie po tym jak wylądowaliście w łóżku a to przecież nic złego wiec dlaczego ktoś ma Cie negatywnie oceniać nie poradzę Ci zostaw to w spokoju bo z tego co widzę to nie chcesz raczej a po jego zachowaniu wynika że On nie chce i takie błędne koło
Ridllic
Offline

Re: moja głupia historia

Avatar użytkownika
przez Berishia 12 kwi 2009, 17:51
Sama nie wiem czego chce. A to co napisałam to tylko fragment. Wiem, że się pogubił i właściwie chciałabym jakoś Go naprowadzić i sama nie wiem czego chce.
Muszę dać sobie więcej czasu i przestać za Nim "ganiać".
Jeśli w końcu jedno da sobie spokój to drugie będzie mieć spokój i oboje będą mogli spokojnie to przemyśleć.
To co robię, robię pod wpływem uczuć... nie raz łapałam doła i jakoś chcąc się podnieść, tylko znowuż chłopa przewracałam.

Każdego dnia odkąd się to zaczęło mam ochotę do niego pisać, zalewać Go smsami.
Niewątpliwie by mi to pomogło, co prawda nie rozwiązałabym problemu, ale zrobiłoby mi się lżej.
Jednak nie oto mi chodzi.

Chciałabym udowodnić sobie, że sama dam sobie radę z tym.
Nie wiem jak ja sobie mam to wszystko poukładać, czuję się z tym wszystkim taka bezradna.
Najgorsze, że zamiast zastanawiać się nad solucją moje myśli raczej biegną w wyobrażaniu sobie czarnych scenariuszy - ileż bym dała żeby nie myśleć, sama siebie tym torturuję.

Ile to już trwa ?? Mamy kwiecień.. to już piąty miesiąc się zaczął.

Nie wiem jak radzić sobie z tym i nie myśleć o tym, bo zaraz odechciewa mi się żyć.
Zawsze byłam taka, że potrafiłam się przejmować bardzo byle czym.
moja głupia historia

Świat jest jak pudełko ciastek, a ludzie są tylko marnymi okruszkami, natomiast ja jestem rodzynkiem -Garfield-
Avatar użytkownika
Offline
Posty
20
Dołączył(a)
12 kwi 2009, 11:40
Lokalizacja
Rzeszów

Doradca Nerwica.com

przez Doradca Nerwica.com
Polecam tych psychologów i psychoterapeutów z Twojej okolicy
Doradca Nerwica.com

Re: moja głupia historia

przez Ridllic 12 kwi 2009, 17:57
Berishia, zasadnicze pytanie jeśli możesz to odpowiedz ale wcześniej usiądź i pomyśl nad nim przez 1 min jeśli możesz "co Ty do niego czujesz ?" "co chcesz osiągnąć poprzez taką sytuację ?" "i czy czasami się zauroczyłaś ale sama przed sobą boisz się do tego przyznać ?"
Ridllic
Offline

Re: moja głupia historia

Avatar użytkownika
przez Berishia 12 kwi 2009, 18:17
Długo się nad tym zastanawiałam... i sama nie wiem czy wiem. Minutka to dla mnie za mało...

"co Ty do niego czujesz ?"
Trudno mi określić... raz jestem na Niego zła i nie chce Go znać, a raz płacze i tęsknie do Niego. Uczucia stale się zmieniają. Wszystko przez to, że pewne rzeczy mogę tylko przypuszczać.
Jednakże za każdym razem kiedy mu coś napisałam ze złości przepraszałam Go.

"co chcesz osiągnąć poprzez taką sytuację ?"
Co bym chciała ?? Polepszenia stosunków.
Za cel postawiłam sobie, że chce po tym co się stało żyć normalnie i żeby facet mnie nie unikał. To co on robi nie tylko powoduje u mnie smutek (czuję się tak jakbym zabierała mu wolność, sam z resztą mi to napisał i utwierdzał mnie w tym), ale i ból, bo to zaraz przywołuję do mnie z powrotem przeszłość (którą trudno wspominać właśnie dlatego, że była dobra).

"i czy czasami się zauroczyłaś ale sama przed sobą boisz się do tego przyznać ?"

Długo oszukiwałam siebie, że chłopak mi się nie podoba. Jak się zaczęło to udawałam, że jest ok. Parę dni później napisałam, że chce pogadać... odpowiedź była taka jakiej się spodziewałam, że nie...
I te dni przed świętami, to ja chodziłam uśmiechnięta od ucha do ucha. Chciałam pokazać mu, że nic się "nie stało", że mnie to nie rusza. Uważałam, że zapewne nic dla Niego nie znaczyłam to i sama nie chciałam mu tego pokazywać. Oszukiwałam siebie i Jego.

Jakiś czas temu dotarło do mnie, że jednak chłopak strasznie mi się podoba... i ciężko mi gdy Go obok nie ma. Wystarczyłaby mi sama Jego obecność, do szczęścia chyba nic więcej by mi nie trzeba.
moja głupia historia

Świat jest jak pudełko ciastek, a ludzie są tylko marnymi okruszkami, natomiast ja jestem rodzynkiem -Garfield-
Avatar użytkownika
Offline
Posty
20
Dołączył(a)
12 kwi 2009, 11:40
Lokalizacja
Rzeszów

Re: moja głupia historia

przez Ridllic 12 kwi 2009, 18:25
wystawiam diagnozę "miłość w jakimś dziwnym wydaniu" ;)
Ridllic
Offline

Re: moja głupia historia

Avatar użytkownika
przez Berishia 12 kwi 2009, 19:40
Ridllic napisał(a):wystawiam diagnozę "miłość w jakimś dziwnym wydaniu" ;)


Chłop ma przeze mnie przewalone :lol: I strasznie się obwinia przez to jeszcze :-|

I szczerze, to nawet jakby się zgodził ze mną rozmawiać to nie wiedziałabym co mu powiedzieć i myślę, że on też nie. W sensie co mu powiedzieć miałam namyśli co zostawić dla siebie, a to co powinnam mu przekazać to w jaki sposób.
Przydałoby się znaleźć wspólny język... żeby jakoś sensownie pogadać, a nie żalić się i pokazywać jakim to się jest nieszczęśliwym.

Tak właściwie na gg pisałam mu tylko wtedy jak mnie coś wkurzyło, byłam zdenerwowana i wtedy starałam się jak najmniej pisać i jak najmniej z nim pisać, bo ja to potrafię dowalić słownie (bez wulgaryzmów).
No tylko znowuż pisałam skrótowo i mógł bardzo źle odebrać, nawet końcowe zdanie, w którym napisałam, że się nie gniewam mógł odebrać jako "że on jest beee, a ja taka wspaniałomyślna i mu wybaczam", widziałam jak na drugi dzień chodził zdołowany i oglądał się za mną :(


Wymyśliłam sobie tak... pewnie to głupie, ale cóż.. może zrealizuję to.
Przemyślę dokładnie co robiłam (co pisałam, co mówiłam) i jak On na to reagował.
Napiszę list : krótko, zwięźle i prosto, same konkrety bez opisu przeżyć wewnętrznych.
Przedstawię Mu w nim krótko fakty, których nie zna.

Wręczę mu list i powiem żeby się zastanowił czy chce to przeczytać. Oczywiście powiem, że nie liczę na to, że coś to zmieni... więc jak nie widzi sensu to niech nie czyta. Przecież ja się nie obrażę jak mi tego nie przeczyta czy coś ;)
I obiecuję Mu, że czy przeczyta czy nie, nie będę Mu już ględziła na gg.
Będzie miał wybór, będzie chciał to skorzysta... jak nie to trudno nic nie poradzę.

Chcę sobie zamknąć wszystkie możliwości i przestać myśleć co mogłabym jeszcze zrobić.
Dam Mu list i co będzie nie ważne... pójdę do przodu i tak bez Niego :)
moja głupia historia

Świat jest jak pudełko ciastek, a ludzie są tylko marnymi okruszkami, natomiast ja jestem rodzynkiem -Garfield-
Avatar użytkownika
Offline
Posty
20
Dołączył(a)
12 kwi 2009, 11:40
Lokalizacja
Rzeszów

Re: moja głupia historia

przez chocolate 12 kwi 2009, 19:50
Berishia, bylam w TOKSYCZNYM zwiazku trzy lata. nie da sie z takiej relacji szybko wygrzebac i dopoki nikt odpowiedni nie stanie na Twojej drodze tak bedziesz o nim myslec dzien i noc. poza tym on Cie nie szanuje, mowi, ze zgwalci ?!?!?! nie bedzie Cie kochal, nie stworzycie zwiazku i musisz sie od niego odseparowac. pewnie myslisz "jak to latwo powiedziec"... pewnie boli Cie z kazdym razem jak go widzisz, albo szukasz miejsc gdzie go mozesz zobaczyc...
patrzysz na niego nierealistycznie i Ty wiesz o tym... usilujesz go tlumaczyc i czasem stajesz po jego stronie jakbys zapomniala, ze dla siebie to Ty jestes najwazniejsza i nikt nie powinien Cie traktowac tak jak na to nie zaslugujesz.

pzdr
Offline
Posty
8
Dołączył(a)
10 kwi 2009, 20:25

Re: moja głupia historia

przez Ridllic 12 kwi 2009, 19:56
nie wiem ale nie wierze że tak to się zakończy ,wróci moment wspomnienie chwilka myśli o nim i odezwiesz się do niego na pewno a teraz słuchaj czy to nie jest tak ,że " poszłaś do łóżka z nim bo pomyślałaś a może coś z tego będzie nie pytając go czy coś z tego będzie on to zrozumiał w sposób jesteście znajomymi po prostu taki moment Ona ma ochotę ja mam więc dlaczego nie i tak nikt z nas nie ma planów z tym związanych na przyszłość to się stało a nagle Ty oczekujesz czegoś więcej on broni się w sposób konkretny unikając Cie bo myśli przecież to nie tak miało być a Ty wywierasz presje tym bardziej On się broni " może Ty go chcesz ale On nie wiąże planów z Tobą wiem że przykre ale tak bywa w życiu może to o to chodzi :?:
Ridllic
Offline

Re: moja głupia historia

Avatar użytkownika
przez Berishia 12 kwi 2009, 20:47
Ridllic napisał(a):nie wiem ale nie wierze że tak to się zakończy ,wróci moment wspomnienie chwilka myśli o nim i odezwiesz się do niego na pewno a teraz słuchaj czy to nie jest tak ,że " poszłaś do łóżka z nim bo pomyślałaś a może coś z tego będzie nie pytając go czy coś z tego będzie on to zrozumiał w sposób jesteście znajomymi po prostu taki moment Ona ma ochotę ja mam więc dlaczego nie i tak nikt z nas nie ma planów z tym związanych na przyszłość to się stało a nagle Ty oczekujesz czegoś więcej on broni się w sposób konkretny unikając Cie bo myśli przecież to nie tak miało być a Ty wywierasz presje tym bardziej On się broni " może Ty go chcesz ale On nie wiąże planów z Tobą wiem że przykre ale tak bywa w życiu może to o to chodzi :?:


Właśnie w tym sęk, że nie liczyłam na związek z Nim. Chciałam mu to wyjaśnić, a On widać odebrał to za tym, że latam, bo zakochana. W sumie do mnie nie docierało wtedy, że jest w nim zauroczona... ale pewnie to było widać...

Sama podczas krótkiej rozmowy jak go zaczepiłam powiedziałam, że chciałabym żebyśmy pomimo tego wszystkiego co się stało byli po prostu kolegami.

Wszystko jest bezsensu i teraz piszę mu jak głupia wszystko teraz na gg.
Teraz będzie mnie unikać jeszcze bardziej.
Trudno... długo sobie wszystko trzymałam i wypłynęło.

Skoro mu już wszystko napisałam... trudno... zmienić i tak się nie zmieni, a przynajmniej się wyżaliłam.
W sumie już się przyzwyczaiłam do tego, że mnie unika, więc już tak ciężko nie idzie mi znosić tego.

Z resztą poznałam pewnego miłego chłopaka, świetnie mi się z nim gada, może coś z tego będzie... jak nie, to będzie bardzo fajny kolega :)

[*EDIT*]

chocolate napisał(a):Berishia, bylam w TOKSYCZNYM zwiazku trzy lata. nie da sie z takiej relacji szybko wygrzebac i dopoki nikt odpowiedni nie stanie na Twojej drodze tak bedziesz o nim myslec dzien i noc. poza tym on Cie nie szanuje, mowi, ze zgwalci ?!?!?! nie bedzie Cie kochal, nie stworzycie zwiazku i musisz sie od niego odseparowac. pewnie myslisz "jak to latwo powiedziec"... pewnie boli Cie z kazdym razem jak go widzisz, albo szukasz miejsc gdzie go mozesz zobaczyc...
patrzysz na niego nierealistycznie i Ty wiesz o tym... usilujesz go tlumaczyc i czasem stajesz po jego stronie jakbys zapomniala, ze dla siebie to Ty jestes najwazniejsza i nikt nie powinien Cie traktowac tak jak na to nie zaslugujesz.

pzdr


Znaczy... jak Go widzę to się cieszę, jak Go nie widzę to się nie cieszę.
Zawsze po wykładach idzie gdzieś niżej, nie zostaje w tym samym korytarzu co ja.
Aż tak chłopaka "przestraszyłam"
moja głupia historia

Świat jest jak pudełko ciastek, a ludzie są tylko marnymi okruszkami, natomiast ja jestem rodzynkiem -Garfield-
Avatar użytkownika
Offline
Posty
20
Dołączył(a)
12 kwi 2009, 11:40
Lokalizacja
Rzeszów

Re: moja głupia historia

przez chocolate 12 kwi 2009, 21:03
"Z resztą poznałam pewnego miłego chłopaka, świetnie mi się z nim gada, może coś z tego będzie... jak nie, to będzie bardzo fajny kolega :)"

chwala Bogu... czytam o Tobie jakbym czytala o sobie pare lat temu... nie daje mi to spokoju i nawet nadal mam jakies uczucia z wiazane z tym (Twoja sytuacja). wybacz ale czas zrobil swoje i jak patrze jak sie meczysz ogarnia mnie zlosc.

zycze Ci wszystkiego dobrego i tak naprawde jestem po Twojej stronie :)
Offline
Posty
8
Dołączył(a)
10 kwi 2009, 20:25

Re: moja głupia historia

przez Ridllic 12 kwi 2009, 21:21
jest nowy chłopak to jest dobrze zajmij się sprawami przyszłości nie przeszłości rozwiąż na tyle ile możesz ta sprawę, myśl o sobie ;)
Ridllic
Offline

Re: moja głupia historia

Avatar użytkownika
przez Berishia 12 kwi 2009, 21:26
chocolate napisał(a):"Z resztą poznałam pewnego miłego chłopaka, świetnie mi się z nim gada, może coś z tego będzie... jak nie, to będzie bardzo fajny kolega :)"

chwala Bogu... czytam o Tobie jakbym czytala o sobie pare lat temu... nie daje mi to spokoju i nawet nadal mam jakies uczucia z wiazane z tym (Twoja sytuacja). wybacz ale czas zrobil swoje i jak patrze jak sie meczysz ogarnia mnie zlosc.

zycze Ci wszystkiego dobrego i tak naprawde jestem po Twojej stronie :)


Będzie dobrze.

Opisałam się jak głupia na gg, i odpisała mi świnka, że ok, spotkanie w sobotę.
Ja nie wiem czy nawet jak rzeczywiście mi napiszę tego smsa to czy przyjść.
I tak nie wierzę mu... udowadniać mu, że jestem taka naiwna, że jakbym przyszła i Go nie było, to się spytam o inny termin.
W sumie już to mi wisi.

Macie rację, że powinnam dać sobie spokój. Nie brać tak wszystko do siebie, nie rozmyślać, nie knuć po nocach... pora zająć się innym i może poszukać kogoś kim warto byłoby się zainteresować :)

[*EDIT*]

Ridllic napisał(a):jest nowy chłopak to jest dobrze zajmij się sprawami przyszłości nie przeszłości rozwiąż na tyle ile możesz ta sprawę, myśl o sobie ;)


W sumie tak niewiele mi ktoś napisał tu na forum, a jednak pomogło.
Chodziaż nie dowiedziałam się właściwie niczego nowego... ale to co wiedziałam i nie chciałam przyjąć do mnie dotarło.

Dobrze jest się wygadać na takim forum. Żałuję, że nie zrobiłam tego wcześniej.
moja głupia historia

Świat jest jak pudełko ciastek, a ludzie są tylko marnymi okruszkami, natomiast ja jestem rodzynkiem -Garfield-
Avatar użytkownika
Offline
Posty
20
Dołączył(a)
12 kwi 2009, 11:40
Lokalizacja
Rzeszów

Re: moja głupia historia

przez Ridllic 12 kwi 2009, 21:39
Berishia, zawsze do usług mila z Ciebie dziewczyna będzie dobrze ;)
Ridllic
Offline

Sortuj wg

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 7 gości

Przeskocz do