Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

Subforum poświęcone nerwicy lękowej.

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

Avatar użytkownika
przez PJT 21 paź 2013, 22:18
Hania masz gorszy wieczór czy poranek ?
Restate my assumptions: One, Mathematics is the language of nature
I know the pieces fit.
Avatar użytkownika
PJT
Offline
Posty
5593
Dołączył(a)
01 paź 2013, 12:19

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

Avatar użytkownika
przez hania33 21 paź 2013, 22:22
PJT, poranek..tzn, tak ok . 12 w południe i popołudnie ok.15.
Nikt mi nie będzie mówił jak mam żyć bo nikt za mnie nie umrze.


Obrazek
Avatar użytkownika
Offline
Posty
10865
Dołączył(a)
14 sie 2013, 13:27

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

przez nerwa 21 paź 2013, 22:34
Victta napisał(a):Gdy ktoś pozbędzie się na lekach 100% swoich objawów nie ma nad czym pracować.

Dokladnie, i dlatego mi np. psychiatra kiedys odradzal branie lekow jak sie chodzi na terapie. Tzn. czasem trzeba oczywiscie - wiaodmo. Ale jak zapytal mnie - czy mam mysli samobojcze, ja powiedzialam, ze nie, to on powiedzial, ze sugeruje odstawienie leków, bo wtedy jest wieksza szansa, ze terapia zacznie działac i szybciej to pojdzie (bo na lekach pewne rzeczy są stlumione niestety i dluzej trwa dotarcie do sedna).

Praca nad sobą polega na zadawaniu pytań samemu sobie. Jeśli jest objaw (bóle, lęki itp) to znaczy, że jakas emocja je wywoluje, lub jakas potrzeba,która jest niezaspokojona, trzeba dojsc jaka i co ja wywoluje, dlaczego jest tak gwałtowna, moze nie chcemy jej czuc, a dlaczego nie chcemy itd. Po nitce do kłębka. Dobrze to robić pod okiem terapeuty. Ja z tego korzystałam, ale najwazniejsza jest motywacja. Zauwazylam tez, że nie chodzi o to by dane odpowiedzi wymyslec, niejako intelektuanie.Nie chodzi tylko o to, by powiazac fakty, ale przezyc objaw, zadac pytanie i czekac na odpowiedz z podswiadomosci.

Wlasnie - bo tez najwazniejsze jest, nie RACJONALNA wiedza, tylko zeby co POCZUC. A to jest ogromna roznica. Zdawac sobie z czegos sprawe tak umyslowo - a emocjonalnie.
Kiedys fajne porownanie czytalam, ze jak mamy gotującą sie wode (pod przykrywka), ona w pewnym momencie wytwarza tyle pary wodnej, ze nie ma juz gdzie sie to pomiescic i pokrywka podskakuje (bo musi sie ulotnic jakos) i dokladnie tym samym są leki. Mamy pod pokrywką COS i to znajduje ujscie w lękach.
No i jest tak, ze nam sie wydaje, ze te lęki są bez powodu, biora sie znikąd - ale prawda jest taka, ze zawsze jest jakas przyczyna. Ja po takiej solidnej (paroletniej) pracy na terapii - naprawde czulam sie przez kolejne lata super! Teraz w nowej sytuacji, nowe problemy i pewnie znowu natworzyly mi sie jakies rozne rzeczy nieuswiadomione... Teraz nie mam opcji na terapie, ale powiem wam, ze korzystajac z tego czego sie tam wtedy nauczylam, staram sie dalej "ogarniac" te rzeczy i skupic sie znow na wgladzie.
"The greatest weapon against stress is our ability to choose one thought over another." ~William James
Offline
Posty
3988
Dołączył(a)
24 lut 2013, 16:06
Lokalizacja
południe

Doradca Nerwica.com

przez Doradca Nerwica.com
Polecam tych psychologów i psychoterapeutów z Twojej okolicy
Doradca Nerwica.com

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

przez nervka 21 paź 2013, 23:10
tEMAT:ATAKI JAK WYGLĄDAJĄ....łAPIE MNIE ZA GARDŁO W CZASIE CWICZEN NA UCZELNI,GDY SIEDZIMY W LAWKACH....I PODCZAS WYKLADU GDZIE SIEDZI TLUM NA SALI...nie daje rade mimo brania lekow...zimno i goraco jednocześnie-serce wali jak oszalale...poce się..i chce uciekać..jak przezyc studia?:(
Offline
Posty
49
Dołączył(a)
15 mar 2010, 13:38
Lokalizacja
Poznań

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

Avatar użytkownika
przez hania33 21 paź 2013, 23:12
nervka, Ja myślałam . ze leki trochę pomagają..nic Tobie nie lepiej?
Nikt mi nie będzie mówił jak mam żyć bo nikt za mnie nie umrze.


Obrazek
Avatar użytkownika
Offline
Posty
10865
Dołączył(a)
14 sie 2013, 13:27

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

Avatar użytkownika
przez wieslawpas 22 paź 2013, 02:06
Akceptacua cierpienia jest czys z czym najtrudniej mi sie pogodzic. Chcialbym zeby to przeszlo jak najszybciej. Najlepiej zarzyc jakas tabletkę po ktorej to wszytko przejdzie. Ale niestety tak nie jest. Kiedyś pomógł lek - paroxetyna bralem cala tabletke. Nie bylo komfortowo, ale dawalem rade. Z terapii zrezygnowałem, po pól roku bo czulem sie OK. No tak ze 3 lata na tym leku jechałem. Pod koniec stan byl praktycznie bezobjawowy. Nie mialbym
z czym chodzic na terapie. W trakcie byly takie epizody, kiedy myslalem ze lek nie dziala nawroty objawów. Kiedys trwalo to okrągly miesiąc, przyczyna był
kolega z ktorym zamieszkalemw kawalerce. Mieszkanie stało sie jedna wielka impreza, nie bylo kiedy odpoczać. Po miesiacu wiedziałem, że coś musze
zmienić bo było takie nasilenie objawów jak przed braniem leku. No i kolega sie wyprowadził i wsztko wrocilo do normy. Ludzie czasami pisza, że lek przestal dzialać, a to tylko tak im sie wydaje. Po prostu coś odziwłuje tak na ich psychikę, że nasila objawy. Przezwylem to wiele razy i zawsze pomagalo rozwiązanie
dręczącego problemu.

Ale wtedy nie chodziłem na terapie, po prostu obserwowałem siebie - co jest dla mnie dobre a co nie. Obecna nerwica to cos innego - inne objawy, dawniej
wiecej bylo lęku wolnoplynącego, wiecej lęku napadowego. Obecnie mam stany wzmozonego napięcia, bez lęku wolno plynącego i rzadkimi napadmi paniki.
Chodze też na terapię i w zasadzie na pewne kwestie sytuacyjne bardzo pomaga. Na przyklad odczuwam mocne napiecie w czasie placenie za paliwo
na stacji benzynowej. Omawiam na terapii jakie za tym kryja sie emocje i nasetpnym razem juz takich napięc mocnych nie ma. Jedak tak oglenie to spadek
napieć jest bardzo powolny, wszytko zależny co sie w życiu dzieje.

To ciekawe co piszecie, że do emocji nie trzeba dotrzec intelektualnie. Tylko zasyganlizowac i a podswiadomosć dojdzie sama.
nerwa, Lepiej sie czulaś 2000 km od domu w samolocie niz w pobliskim supermarkecie, to bardzo ciekawe i odkrywcze.
Avatar użytkownika
Offline
Posty
7887
Dołączył(a)
06 maja 2009, 18:35

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

Avatar użytkownika
przez Enii 22 paź 2013, 08:15
dusznomi walcz o psinkę

Ja dziś zaczynam brac tabsy. Staram sie na razie o tym nie myśleć, chociaż gula w gardle jest.

Czyli muisimy dotrzeć do tych wydarzen które spowodowały u nas lęki, sytuacje które nas strsują? Ja od dziecka miałam obawy przed wymotowaniem, ubzdurałam sobie że wnętrzności moge wypluć ( teraz jest to dla mnie śmieszne). Ostatnio miałam sytuację gdzie o dziwo sama zmusiłam sie do tego, pierwszy raz w zyciu ( połknełam niechcący te kuleczki co dodają do wieczka w witaminach rozpuszczalnych. Tekturka sie troszke obluzowała i a że miałam ost. witaminkę to wszystko razem wsypałam). Strach przed wypluciem wnetrzności minął, ale pojawił sie strach że mogły byc one toksyczne

Od 11 list. będe najprowdopodobniej bezrobotna. Firma w której pracuje nie uznaje L4 :(
Ty kreujesz swoją własną prawdę. A „prawda” to jedynie to, w co wierzysz.
A „to, w co wierzysz” to jedynie to, co myślisz”.

Jerry Hicks
Avatar użytkownika
Offline
Posty
6112
Dołączył(a)
20 paź 2013, 12:10
Lokalizacja
SZ

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

Avatar użytkownika
przez Victta 22 paź 2013, 08:20
A ja mam obecnie tak, że mój system nerwowy jest strasznie pobudzony. Cokolwiek się zdarzy, dobrego lub trudnego, od razu objawy wracają, właśnie w postaci napięcia. Muszę wymienić piecyk gazowy, denerwuje się, bo stary grozi katastrofą i tak się tym przejełam, że sen poszedł. Zapisałam się na zumbę i tak nakręciłam energetycznie, że znowu problem ze snem. A jak nie śpie, lęki, pesymizm, zniechęcenie wracają. Trudne to jest, chociaż cieszę się, że nie jest targicznie jak rok temu.
Rozważam propozycję powrotu na terapie, ale sama nie wiem, czy to dobry pomysł.Zaliczyłam już terapie indywidualną i grupową. Każda mi coś dała. Moja psychiatra twierdzi, że łatwiej odstawić leki gdy się jest na terapi.
Avatar użytkownika
Offline
Posty
127
Dołączył(a)
25 lip 2007, 22:40

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

przez michalb 22 paź 2013, 08:28
Victta, zgadzam się w 100% trzeba pracować nad sobą. Tylko teraz pytanie ile osób wie, że trzeba pracować nad sobą a i tak bierze leki...
Offline
Posty
371
Dołączył(a)
31 sty 2013, 12:33

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

Avatar użytkownika
przez Victta 22 paź 2013, 08:35
michalb napisał(a):Victta, zgadzam się w 100% trzeba pracować nad sobą. Tylko teraz pytanie ile osób wie, że trzeba pracować nad sobą a i tak bierze leki...


To nie chodzi o to by nie brać leków, tylko, żeby nie dążyć no tego,by nie było żadnych objawów, by się czuć dobrze, jak przed rozkreceniem nerwicy.
I nie należy też skupiać uwagi na objawach, bo to nic nie daje, to tylko efekt, tego co się dzieje w środku.
Avatar użytkownika
Offline
Posty
127
Dołączył(a)
25 lip 2007, 22:40

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

Avatar użytkownika
przez platek rozy 22 paź 2013, 08:43
Enii, mnie tez zwolnili jak poszlam na l4 .. Niestety . Teraz dostalam swiadczenie rehabilitacyjne na 2 miesiace bo juz pol roku mi minelo zasilku chorobowego. A tymczasem jestem w takim stanie ze poki co pracy sobie nie wyobrazam. Kregoslup w rozsypce, nerwica pelna geba.
ja tez zaczelam tabsy i idzie bardzo ciezko a zaczelam o 1/4 tablety. Trzymam kciuki za jak namniej ubokow i jak najlepsze fekty lecznicze :great:

Nerwa
Super ze dolecialas :) :yeah: Silna kobialka z Ciebie :)

Victta, czyli jednak leki tylko stlumily leki? Ale jak tak pomyslec to zawsze zycie bedzie stresujace sytuacje nioslo za soba , ja np znow musze skladac papiery o przedluzenie swiadczenia w zus a co za tym idzie znow komisje mnie czekaja i stres mega ogromny przez ktory teraz znow mam pogorszenie stanu. Nie da sie zyc bez stresow a skoro leki nie pomagaja w pelnia tytlko w jakims stopniu po co sie faszerowac? Taka chemia straszna. :bezradny:
Nigdy nie zaprosiłabyś do swojego domu złodzieja, więc czemu pozwalasz, aby myśli , które kradną Twoje szczęście rozgościły się w Twojej głowie?

Mój mózg jest fabryką strachu. Produkuje bzdury na skalę masową. ;)


http://vimeo.com/48594258
Avatar użytkownika
Offline
Posty
15968
Dołączył(a)
08 sie 2013, 18:53

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

Avatar użytkownika
przez Enii 22 paź 2013, 08:50
Victta- ja sie nie moge oswoić z tym ze mam nerwicę. Tzn wczesniej podejrzewałam, ze system nerwowy mam rozwalony. o sobotniej wyprawie na ostry dyzur nie potrafie sie wyluzować. Wstaje rano niby jest ok a zachwile juz cała sie spinam, kark mi sie taki dziwny robi (jakby nie mój) zaczyna mną trzęść itd. Później to przechodzi na chwile i od nowa. Nie mam nawet powodów do niepokoju :roll:

-- 22 paź 2013, 08:52 --

platek rozy dziekuje za słowa otuchy. Mam nadzieje ze to nie ten sam wyzyskiwacz ;)
Ty kreujesz swoją własną prawdę. A „prawda” to jedynie to, w co wierzysz.
A „to, w co wierzysz” to jedynie to, co myślisz”.

Jerry Hicks
Avatar użytkownika
Offline
Posty
6112
Dołączył(a)
20 paź 2013, 12:10
Lokalizacja
SZ

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

Avatar użytkownika
przez platek rozy 22 paź 2013, 08:56
Enii,

Ja mam to samo, dzien w dzien :roll: a dzis wstalam z takim lekiem ...


W dodatku ja nie moge wspomoc sie benzo bo biore leki hormonalne a jednoz drugim sie wyklucza .Wiec nawet jak mam nasilone objawy po mobemidzie to dupa , musze je przetrwac bez benzo.
Nigdy nie zaprosiłabyś do swojego domu złodzieja, więc czemu pozwalasz, aby myśli , które kradną Twoje szczęście rozgościły się w Twojej głowie?

Mój mózg jest fabryką strachu. Produkuje bzdury na skalę masową. ;)


http://vimeo.com/48594258
Avatar użytkownika
Offline
Posty
15968
Dołączył(a)
08 sie 2013, 18:53

Ataki (jak wyglądają, jak sobie radzimy)

Avatar użytkownika
przez Enii 22 paź 2013, 09:09
Ja sie boje jutra. Idę na usg węzłów. Może to przez to. I praca tez sie stresuję, bo nie usmiecha mi sie z jednej pensji zyć. Ale jak sobie pomyślę ze to przez nią doprowadziłam sie do takiego stanu- to sie cieszę, ze nie musze tam wracać. Mobing, szpiegowanie na kamerach, za duzo obowiązków było przez te 2-3 m-ce. Zreszta system pracy też du..ny. Co z tego ze wolne co 4 dni jak i tak psychicznie i fizycznie nie odpoczełam. Do tego zmiany jakie maja byc w listopadzie.. Ile byśmy sie nie starali to i talk cały czas było/jest źle. Za mało sprzedanego Inferno, za mało zakładek, kawy, nakasówki, czemu taki utarg dzis mały, ulotki po całym mieście roznosić- po galerii mało osób z nimi wraca to nasza wina, ze źle je rozdawaliśmy. Robić jako sprzedawca, barista, roznosiciel ulotek, a i cukiernik od listopada. Żeby ktoś docenił to, przeroby nie do wyrobienia, premii zero. Chyba to wszystko przyczyniło sie do tego.
Musiałam sie wyrzalić-przepraszam :why:
Ty kreujesz swoją własną prawdę. A „prawda” to jedynie to, w co wierzysz.
A „to, w co wierzysz” to jedynie to, co myślisz”.

Jerry Hicks
Avatar użytkownika
Offline
Posty
6112
Dołączył(a)
20 paź 2013, 12:10
Lokalizacja
SZ

Sortuj wg

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 38 gości

Przeskocz do