Bardzo proszę o pomoc!

Subforum poświęcone nerwicy lękowej.

Bardzo proszę o pomoc!

przez LaCoccinelle 01 lis 2010, 00:47
Witam, mam 17 lat, jestem nastolatką ze zwyczajnej, kochającej rodziny. mieszkam w średniej wielkości mieście.
Sama nie wiem po co podaję te informację. nie wiem o czym powinnam was powiadomić ani co napisać.. może po prosu przejdę do rzeczy.

Mój problem towarzyszy mi w sumie od dziecka, ale dostrzegłam go zupełnie niedawno.
Otóż chodzi o to, że do przesady boję się straty... Przyjaciół, chłopaka, rodziny.
Jako dziecko zostałam adoptowana, myśl że moja biologiczna matka mnie nie chciała i porzuciła w szpitalu zadręcza mnie do tej pory. do tego doszły nieudane przyjaźnie np. przyjaciółka która wyjechała daleko bez pożegnania [w podstawówce], następnie gimnazjalne zawody dotyczące pierwszych miłości... a potem strata ukochanej osoby która był mój chłopak. Co prawda wróciliśmy do siebie ale ten miesiąc z kawałkiem kiedy nie byliśmy razem był chyba jednym z najgorszych momentów w moim życiu... wciąż zadręczałam się tym czemu odszedł, płakałam i histeryzowałam albo przeciwnie - milczałam. mało jadłam i spałam. zawaliłam tez wtedy szkołę. teraz wiem że to były pierwsze objawy depresji - nieleczonej.
teraz kiedy moje życie wydaje się już poukładane i teoretycznie wyszłam z tego "dołka" dotarło do mnie że tamten moment był chyba kroplą którą przepełniła czarę. wybuchłam.
i wybucham wciąż od nowa. jestem osobą impulsywną ale staram się nad sobą panować. bardziej chodzi mi o moje wnętrze, o to co się dzieje we mnie a czego nikt nie widzi...
Często ni stad ni zowąd nachodzi mnie panika, że stracę wszystkich których kocham. potrafię śnić na jawie o tym jak umierają i wyobrażać sobie co ja wtedy robię, myślę, czuję. ciągle zgłębiam i analizuję każdy gest mojego chłopaka zastanawiając się czy mnie zostawi i co będę wtedy czuć... Boję się. ciągle żyję w lęku, ze ludzie dookoła których kręci się moje życie odejdą, że ich stracę, zostanę sama.. nie wiem co bym wtedy zrobiła ;( mimo tylu myśli nie potrafię sobie tego wyobrazić NIE CHCĘ !

jest mi na prawdę Ciężko i liczę na jakieś wsparcie z Waszej strony ;( to ciągłe analizowanie wszystkiego i doszukiwanie się oznak tego że ktoś zamierza mnie opuścić jest wyczerpujące.. poza tym moje wizje potrafią być na prawdę makabryczne i przytłaczające... nie mam już siły! dodam, że zawsze byłam uważana za osobę wrażliwą i owszem jestem wrażliwa ale chyba do przesady.. bardzo przejmuję i wczuwam się w sytuacje, które nawet minimalnie mnie nie dotyczą.. np. w filmach, książkach...

Czy ktoś wie co to może być? jak to się leczy i czy w ogóle się leczy?
Proszę o pomoc!

serdecznie pozdrawiam i z góry dziękuję za ewentualne odpowiedzi.
odnoszę złudne wrażenie, że koszmary gdzieś odejdą. nie dasz im zejść na Ziemię...
Offline
Posty
2
Dołączył(a)
01 lis 2010, 00:14

Re: Bardzo proszę o pomoc!

Avatar użytkownika
przez Badziak 01 lis 2010, 00:52
Zaburzenia depresyjno-lękowe z elementami fobii społecznej:
Anafranil SR (klomipramina) 150 mg
Amizepin (karbamazepina) 400 mg

+ terapia behawioralno-poznawcza :)
Avatar użytkownika
Offline
Posty
1412
Dołączył(a)
19 kwi 2010, 23:21

Re: Bardzo proszę o pomoc!

przez LaCoccinelle 01 lis 2010, 01:37
cóż... opis pasuje bardzo dobrze. tylko co teraz z tym zrobić...?
boję się pójść do lekarza bo martwi mnie fakt, ze może nie potraktować mnie poważnie skoro już WIEM o swoim zaburzeniu.
odnoszę złudne wrażenie, że koszmary gdzieś odejdą. nie dasz im zejść na Ziemię...
Offline
Posty
2
Dołączył(a)
01 lis 2010, 00:14

Doradca Nerwica.com

przez Doradca Nerwica.com
Polecam tych psychologów i psychoterapeutów z Twojej okolicy
Doradca Nerwica.com

Re: Bardzo proszę o pomoc!

Avatar użytkownika
przez Badziak 01 lis 2010, 21:01
To powiedz mu prawdę - że niepokoisz się tym od dawna, że martwisz się o nich wszystkich (tu opis problemu), napisałaś o tym na forum psychologicznym i dobrzy ludzie zasugerowali zespół lęku uogólnionego i zalecili Ci udanie się do specjalisty, dlatego do niego przyszłaś i co on na to.
Zaburzenia depresyjno-lękowe z elementami fobii społecznej:
Anafranil SR (klomipramina) 150 mg
Amizepin (karbamazepina) 400 mg

+ terapia behawioralno-poznawcza :)
Avatar użytkownika
Offline
Posty
1412
Dołączył(a)
19 kwi 2010, 23:21

Sortuj wg

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 5 gości

Przeskocz do