Forum Psychologiczne

Zdecydowałam się na zastosowanie" metody 1000 kroków ",widziałam wiele pozytywnych opinii na ten temat ,czy tutaj ktoś ją stosował?

Pi#$%le psychoterapie. Już 3 baba która mnie tylko wk@#$wia. Ogólnie 4 spotkanie i skupia się wokół gadania o bzdetach. Nie wiem. Chyba nie da sie mnie przegryść. Psychoterapia to chyba taka trochę manipulacja, której jestem kompletnie oporny. Poprostu nie potrafię zaufać obcej babie co mnie wk%$%wia.

[Dodane po edycji:]

Odpowiadając na temat topica - gówno, a nie dziala.

Wujek_Dobra_Rada, proponuję - nie poddawaj się, poszukaj kogoś kto ci będzie odpowiadał, ewentualnie powiedz tej pani co cię denerwuje. Jeśli będzie potrafiła ci pokazać co cię denerwuje to pójdziecie dalej, ale jeśli nie to poszukaj kogo innego - proponuję. Może z polecenia kogoś dobrego?

No ta jest ponoć bardzo dobra...

Terapejta jest tak dobry jak bardzo pacjent sam chce se pomodz. Chodzac na terapie z nastawieniem "i tak mnie nie rozgryzie" jest zupelna bzdura.

Uwazam ze tez twoje uogolnienie jest nie na miejscu. Tobie nie pomaga a innym tak. Ale zeby terapeuter mogl pomodz, musisz tez sam chciec.

Otwarcie sie na terapi jest podstawa, jesli nie umiesz u tej terapeutki to zmien, ale pisanie ze terapia nic nie daje nie jest na miejscu.

Pozdrawiam

Mi też się zdaje, że skupia się na pierdołach. Myślę, że po prostu robi tak, żeby lepiej mnie zrozumieć nie doszukuje się w tym sensu tylko po prostu jej ufam. To ona się an tym zna.

Nie idę z nastawieniem ''i tak mnie nie rozgryzie'' .Byłem bardzo otwarty, starałem się powiedzieć co mnie gryzie a przeważnie debata toczyła się na temat ''zima znów zaskoczyła drogowców''

[Dodane po edycji:]

Nie mam zamiaru negować jej skuteczności. Jeśli to coś działa to ''whatever works for you man'' Ale rok temu gdy byłem prawie sparaliżowany dołami, potrafiłem całe dnie gapić się w sufit i w szczytowym okresie bałem się z domu wychodzić (sylwestra spędziłem przed telewizorem z wyłączonym telefonem).Pojawiły się stany lękowe i pierwszy raz w życiu miałem straszne problemy ze snem. Jestem grubo przekonany, że z czegoś takiego psychoterapia by mnie nie wyciągnęła. No bo jak rozmawiać o problemach gdy Twoją główną myślą jest - pociąć się? powiesić czy wskoczyć pod pociąg?. Wszystko widzi się absolutnie na czarno. Po 3 miesiącach farmakoterapii zostałem... Przedstawicielm handlowym;) I pracuję do dziś w aktualnej firmie.
A teraz idąc do psychologa w sumie nie mam o czym rozmawiać. Pyta się, co jest powodem Twojej wizyty? Mówię - w sumie nie wiem. Psychiatra powiedział, że przy farmakoterapi jednocześnie stosować psychoterapię. Aktualnie moje problemy nie odstają od reszty społeczeństwa. Jest kilka rzeczy które bym chciał w sobie zmienić. Ale to nie tak jak rok temu. Gdy czułem się najgorszy z najgorszych....

Wujek, nie zniechęcaj się. Powiem Ci, że ja miałam podobne doświadczenie z poprzednią terapeutką, którą "rzuciłam". Wciąż w kółko powtarzała to samo i traktowała mnie jak idiotkę, udało jej się mnie "zmanipulować" bo po każdej wizycie moja rodzina miała jazdę, co też oni mi złego zrobili w życiu...
Musisz znaleść kogoś, komu zaufasz. Może spróbuj faceta? Ja po raz kolejny stwierdziłam, ze faceci są lepszymi specjalistami. Mój terapeuta na każde spotkanie ma plan, a nie czeka co ja przyjdę i mu powiem, żeby pociągnąć do końca te 50 minut jakikolwiek temat. I pierw pyta i robi testy i poznaje, jeszcze w zasadzie nie ocenił nic, ani mnie, ani rodziny mojej. Przynajmniej nie robię i jazd :)
Nie zniechęcaj się, jak znajdziesz odpowiednią osobę to dalej pójdzie jak po maśle...

[Dodane po edycji:]

No więc dziś miałam SESJĘ NR2.
Dowiedziałam się jakie są wyniki testu, który robiłam na pierwszym spotkaniu.
Okazało się, że posługuję się w działaniu 3 schematami:
1) nie czuję przynależności do żadnej grupy
2) unikam konfrontacji z problemami
3) jestem przekonana, że nikt z bliskich nie da mi wsparcia emocjonalnego
Poza tym rozmawialiśmy o moich mocnych i słabych stronach oraz etapach budowania związku (bo z tym obecnie mam problem).
Na następną sesję mam przygotować moje oczekiwania od partnera i potrzeby i dokończyć życiorys.
Było ok, jestem ciągle dobrej mysli.
Pozdrawiam

Powiem tak. Narazię biorę w minimalnej dawce wenlafaksynę. Wydaje mi się, że to tylko dawka podtrzymująca, która z punktu widzenia farmakoterapi nie ma żadnego znaczenia. Gdyby miało się coś źle dziać, pewnie już by tak było. Na dzień dzisiejszy nie mam ŻADENGO powodu by chodzić do psychologa. Wypowiem się dokładniej gdy kompletnie odstawie lek.

Dokladnie na tym polega problem komunikacji twojej z psychologiem. Pytanie aby miec punkt od ktorego mozna zaczac: " co jest powodem twojej wizyty"...twoja odpowiedz :"w sumie nie wiem"

Sygnalizujesz Terapejtce jestem tu ale nie mam problemow. Ona nie jest jasnowidzem wiec nie wie co w tobie sie dzieje. Czasami jest tez tak ze trafia sie na psycholoha ktorego definitywnie odrzucamy, dlatego zero otwarcia sie. W tym wypadku dobze zmienic. Ale jesli odrzucamy terapie ogolnie, to mozna sobie podarowac jakiekolwiek wizyty. Ja jeszcze pare lat temu siedzialam u psychologa i mowilam jak ty (jestem tu ale tak wlasciwie to nie wiem poco) Dopiero teraz moge i chce sie otworzyc aby se pomodz. Z psychika jest juz tak ze na wszystko musi dojrzec czas.

A ze masz zupelnie normalne problemy jak reszta spoleczenstwa ni8e musi oznaczac ze jest to ok. Bo jeden czlowiek uwaza takie problemy za blache a inny nie. Uwazam ze powinienes sprobowac , tak dla siebie samego taki wewnetrzny rozrachunek sumienia. Czy znajdziesz przezycia z przeszlosci ktore do dzis od czasu do czasu wracaja w twoich myslach. Psychoterapia dziala tylko wtedy jesli jestes na nia gotowy , twoja psychika jest gotowa. Czasami nasza psychika symuluje nam ze jest wszystko ok, bo przezycia , emocje z pszeszlosci w obecnym stanie walkowac, by nie wytrzymala. To troche taka samoobrona, aby psychika mogla nabrac sily i jak przyjdzie czas sie z problemami zkonfrontowac.

Dlatego nie zalamuj sie i nie poddawaj sie. I dla ciebie przyjdzie czas.

Pierwszym krokiem jest :powinienes sprobowac znalezc psychologa ktoremu bedziesz mogl i chcial sie otworzyc. I na pytanie (co jest powodem twojej wizyty) odpowiesz, jestem tu bo szukam pomocy.

Pozdrawiam

Podsumuje krótko. U mnie farmakoterapia tak zadzialała, że nie potrzebuję pomocy psychologa. Jeśli efekty farmakoterapi się utrzymają (a wszystko na to wskazuje) to ja nie potrzebuje pomocy

Wybor nalezy do kazdego.

Jesli chodzi o farmakoterapie, musze cie rozczarowac. Dziala tylko jakis czas im wiecej czasu ubywa tym mniejsze dzialanie.

Mozesz to sobie wyobrazic jak bol np. nogi. Branie lekow napoczatku daje ulge , ale jesli nie leczysz powodu bolu. To leki przeciwbolowe z czasem nie daja ulgi.

Ale tak jak pisalam na wszystko musi przyjsc czas.

Widocznie jeszcze nie jestes gotowy.

Pozdrawiam

Nie zgadzam się. Zaburzenia nastrojów, depresja itd... jest spowodowana złym dzialaniem neuroprzekaźników. Farmakoterpaia ma na celu przywrócenie tego do normy. To czy efekt zostanie utrwalony zależy głównie od nas. W moim przypadku gdy podjąłem się leczenia farmakologicznego, wyeliminowany został powód stanów lękowych - utrata pracy, po znalezieniu nowej lęki nie wróciły. Pozatym farmakoterapia spowodowała, że poczucie własnej wartości wręcz wystrzeliło mi w górę i efekt ten się utrzymuje.
Powtarzam po raz któryś tam, nie neguję sktueczności psychoterapi ale proszę też nie negować farmakoterapi. U mnie ewidentnym powodem depresjii była serotonina i noradernalina, a właściwie ich niedobór.
W przyszłości może pomoże mi psychoterpia jakbym miał problem. Nie wiem co się będzie działo. Napewno nie skreślam tej możliwości, ale wiem jedno - na dzień dzisiejszy jej nie potrzebuję

Jestem po pierwszym spotkaniu z psychoterapeutą, wiec na razie ciężko mi cokolwiek stwierdzić. Dziwnie sie czulam, bo calkowicie sie rozkleilam i zaczelam plakac, nie moglam sie uspokoic. Mam nadzieje ze na nastepnym spotkaniu bedzie lepiej.